Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά

Η Πρωτομαγιά του 2011 βρίσκει την εργατική τάξη στην Ελλάδα και διεθνώς να αντιμετωπίζει την ολομέτωπη επίθεση των καπιταλιστών και των κυβερνήσεών τους.

Η λεηλασία του εργατικού εισοδήματος και του δημόσιου πλούτου, η επιδείνωση της ζωής των εργατικών και λαϊκών οικογενειών, η απόλυτη εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, η πτώχευση και η προλεταριοποίηση μεγάλου κομματιού μικρών και μεσαίων επαγγελματοβιοτεχνών και αγροτών είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα, πραγματικότητα που οι κεφαλαιοκράτες και η κυβέρνησή τους επιθυμούν να διαιωνίσουν.

Η χώρα βρίσκεται σε διαρκή επιτήρηση από την Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ., βρίσκεται δηλαδή επί της ουσίας σε καθεστώς πτώχευσης και οι πιστωτές της υπαγορεύουν πλέον τους... όρους τους για τη συνέχιση της πίστωσης. Προκειμένου να παρέχουν νέες πιστώσεις, απαιτούν περαιτέρω λεηλασία των εισοδημάτων των λαϊκών στρωμάτων και αναίρεση όλων των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων, κατακτήσεις για τις οποίες χρειάστηκαν πάνω από 100 χρόνια σκληρών και συχνά αιματηρών αγώνων.

Έτσι απαντάνε οι καπιταλιστές στην κρίση!

Μεταφέρουν την κρίση στην πλάτη της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων:

-Μετατρέποντας την Ελλάδα σε χώρα προσφοράς φτηνής εργασίας ώστε να ανακάμψει η συνολική κερδοφορία του κεφαλαίου.

-Ξεπουλώντας στους ιδιώτες κρατική ιδιοκτησία (κερδοφόρες επιχειρήσεις και δραστηριότητες, πάγια κεφάλαια, ακίνητη περιουσία).

-Μετατρέποντας την ελληνική οικονομία σε επενδυτικό παράδεισο.

Παράλληλα, η κυβέρνηση πριμοδοτεί το κεφάλαιο παίρνοντας μέτρα όπως:

-Μείωση της φορολόγησης των κερδών από 24 στο 20%.

-Χάρισμα δις ευρώ στις κατασκευαστικές εταιρίες οι οποίες γέμισαν κυριολεκτικά τους δρόμους με διόδια.

-Χρηματοδότηση των καπιταλιστών μέσω του ΟΑΕΔ και του κρατικού προϋπολογισμού με τα λεγόμενα αναπτυξιακά προγράμματα.

-Ενίσχυση των τραπεζών με τη μορφή εγγυήσεων και με ρευστό με το αστρονομικό ποσό των 109 δις Ευρώ τα τελευταία 2,5 χρόνια, ποσό που υπερβαίνει την αξία τους!

Αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης και της πολιτικής που εφαρμόζεται είναι η αύξηση της ανεργίας, η φτώχεια, η εξαθλίωση, η πείνα που απειλεί πλέον τμήματα της κοινωνίας.

Στο επόμενο διάστημα η κατάσταση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων θα επιδεινωθεί ραγδαία. Νέα μέτρα έρχονται ενάντια στους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με νέες μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, ολοκληρωτική κατάργηση του δώρου Χριστουγέννων και Πάσχα, αύξηση στα χρόνια για σύνταξη, κτλ.

Οι αγώνες των εργαζομένων είναι αναντίστοιχοι της επίθεσης που δέχονται από τους καπιταλιστές, είναι ακίνδυνοι για αυτούς και για την κυβέρνηση. Γι’ αυτό ευθύνεται η μακροχρόνια επίδραση του αστισμού στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα συνολικά και η έλλειψη επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης.

Η πολιτική της διεκδίκησης μικροβελτιώσεων και μικρομεταρρυθμίσεων (ρεφορμισμός), η οποία κυριαρχεί για πολλά χρόνια, αποδεικνύεται πλέον αναποτελεσματική, είτε στην συναινετική είτε στην αγωνιστική εκδοχή της. Αδυνατεί όχι μόνο να επιτύχει αλλά και να περισώσει και τις στοιχειώδεις ακόμα κατακτήσεις των εργαζομένων.

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι:

Ο καπιταλισμός δεν μπορεί πλέον να διασφαλίσει στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα, ούτε τα στοιχειώδη: εργασία, αξιοπρεπές μεροκάματο, κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη, δωρεάν, δημόσια υγεία-πρόνοια-παιδεία.

Η παραμικρή πλέον κατάκτηση αποτελεί ζήτημα επαναστατικής πάλης, θα επιτευχθεί δηλαδή με την πάλη που αμφισβητεί συνολικά την ιδιωτική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και την ξεπεσμένη και πλήρως εκφυλισμένη αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η πάλη για κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής, στο όνομα της εργατικής τάξης και η δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων αποτελούν την απάντηση στην ανικανότητα του καπιταλισμού να καλύψει όλες τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης και των άλλων εργαζομένων.

Να ανεβάσουμε τον πήχη των αγώνων και διεκδικήσεών μας, εκεί που τον έθεσαν οι καπιταλιστές και η κυβέρνηση:

-Ανατροπή του αντεργατικού Προγράμματος Σταθερότητας και του μνημονίου

-Μονομερής διαγραφή του δημόσιου χρέους εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία

-Να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι εγχώριοι και διεθνείς τοκογλύφοι αντί να ληστευθεί η εργατική τάξη και τα εργαζόμενα στρώματα για να πληρωθούν οι απαιτήσεις των καπιταλιστών-παράσιτων

-Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών και των φτωχών αγροτών, ρύθμιση των χρεών των εργαζόμενων επαγγελματιών

-Έξοδος από την ΟΝΕ την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ

-Κρατικοποίηση τραπεζών, μεγάλων επιχειρήσεων, οργανισμών κοινής ωφέλειας χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο

-Χωρισμός κράτους-εκκλησίας. Δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας

-Απαγόρευση των απολύσεων. Αυξήσεις στους μισθούς. Μείωση του χρόνου εργασίας. Δουλειά για όλους

κομμουνιστική οργάνωση ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ

www.anasyntaxi.gr

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά. Όλοι στη συγκέντρωση, Μουσείο, 10.30 π.μ.

Αγωνιστικό κάλεσμα του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε

Εργαζόμενοι-ες

Η φετινή πρωτομαγιά συμπίπτει με τον ένα χρόνο που η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οδήγησε την χώρα και τους εργαζόμενους στην νέα βαρβαρότητα του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ανοιχτή στήριξη του ΛΑΟΣ και την ουσιαστική στήριξη της ΝΔ, έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε βάρος των δικαιωμάτων μας με στόχο το φόρτωμα των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων λαϊκών μαζών. Νέες μειώσεις μισθών και ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, νέο επαχθές ασφαλιστικό, κατάργηση των κοινωνικών παροχών και των επιδομάτων ανεργίας! Η σχέση μισθών-κερδών ανατρέπεται ραγδαία μέρα με την μέρα υπέρ των κερδών, με την άμεση μείωση μισθών και συντάξεων, την κατάργηση των ΣΣΕ και την κυριαρχία ελαστικών και ευέλικτων μορφών εργασίας. Χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν τον εφιάλτη της ανεργίας και των απολύσεων. Στο μαύρο αυτό φόντο έρχονται να προστεθούν και οι νέοι δυσβάσταχτοι φόροι για τον λαό η αύξηση του ΦΠΑ στον ψηλό συντελεστή, η αύξηση των τελών κυκλοφορίας κλπ, το κλείσιμο εκατοντάδων σχολείων, πανεπιστημίων και νοσοκομείων, το μαζικό ξεπούλημα κάθε δημόσια περιουσίας, από την ενέργεια ως τα νερά και από λιμάνια και τα αεροδρόμια έως τα νησιά και τα δάση.

Αγωνιστική ταξική ενότητα ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ

Εργαζόμενοι-ες

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ιστορικής σημασίας. Καταργούνται δικαιώματα δεκαετιών, επιστρέφουμε στον εργασιακό μεσαίωνα, φτιάχνουν έναν απάνθρωπο κόσμο για τα παιδιά μας. Απαιτείται ενωμένος, παλλαϊκός αγώνας διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, και την κυβέρνηση που την εφαρμόζει για να μην μας στείλουν 200 χρόνια πίσω. Στις συνθήκες αυτές, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ με διαφορετικό τρόπο, όχι μόνο δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις της περιόδου, αλλά έγινε εμφανέστερο σε ευρύτερες μάζες εργαζομένων, η υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και η υπονόμευση των αγώνων, πράγμα που τους φέρνει σε σύγκρουση με τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν μας μένει άλλος δρόμος από το να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία μας την αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων. Με αγώνες στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων,. Για να πάρουμε πίσω ότι μας πήραν και να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε. Για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι. Να ενισχύουμε την ενότητα και την αλληλεγγύη μας για:

· Να μην πληρώσουμε την κρίση και το χρέος τους.

· Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τώρα. Μείωση των ωρών εργασίας και των χρόνων δουλειάς. Απαγόρευση των απολύσεων. Διαγραφή των χρεών των άνεργων και των φτωχών από τις τράπεζες.

· Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου και μείωση της λαϊκής φορολογίας, ειδικά των έμμεσων φόρων, με κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης.

· Δωρεάν δημόσια παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες, κοινωνικές υπηρεσίες.

Ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων προτείνει σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία σε όλους τους αγωνιζομένους κλάδους σε όλο το εργατικό ταξικό κίνημα να κλιμακωθούν οι αγώνες με απεργίες διαδηλώσεις συλλαλητήρια με πρώτο σταθμό μετά την πρωτομαγιά στις 6 Μάη για τον ένα χρόνο από το μνημόνιο με μεγάλο πανεργατικό πανκοινωνικό συλλαλητήριο και εν συνεχεία με κλιμάκωση της δράσης με απεργίες και αγώνες διάρκειας στον δρόμο για την πανεργατική απεργία της 11ης Μάη.

- ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΗΜΟΝΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

- ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΡΑ. «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» ΣΤΑ ΣΕΝΤΟΥΚΙΑ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ!

- ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!

1η Μάη 2011: Ούτε αργία ούτε απεργία!

από το blog "Αντίσταση στις γειτονιές!"

Με συγκεντρώσεις ανήμερα την 1η Μάη, ημέρα Κυριακή, και χωρίς κήρυξη απεργίας καλούνται να γιορτάσουν την Εργατική Πρωτομαγιά οι εργαζόμενοι φέτος. Με συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος για ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ και στο Σύνταγμα για το ΠΑΜΕ οι συνδικαλιστικές ηγεσίες προσπερνούν το γεγονός της αγωνιστικής τους απραξίας σε μια περίοδο που ο καταιγισμός των αντεργατικών μέτρων δεν έχει τελειωμό. Προσανατολίζονται, λέει, σε κήρυξη απεργίας στις πρώτες μέρες του Μάη. Προφανώς, η «αγωνιστική επαγρύπνηση» στην οποία μας έχουν προ καιρού καλέσει οι («ταξικοί και μη) αρχισυνδικαλιστές δεν πρέπει να είναι και τόσο έντονη ώστε να δικαιολογεί δύο απεργίες σ’ ένα μήνα.

Αγρια επίθεση των ΜΑΤ στους άνεργους εργάτες της Ζώνης

ρεπορτάζ του "Ριζοσπάστη"

Συνολικά 7 τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, εκ των οποίων οι 2 σοβαρά που νοσηλεύονταν μέχρι αργά χτες βράδυ. Τα ταξικά σωματεία καλούν σε νέα συγκέντρωση την Πέμπτη στις 9.30 το πρωί.

Ενας τραυματισμένος εργάτης
από χτύπημα αστυνομικού

Στις 4 χτες το μεσημέρι, η Ακτή Μιαούλη μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Ισχυρές δυνάμεις καταστολής, κατ' εντολή της κυβέρνησης, εξαπέλυσαν βάρβαρη προσχεδιασμένη επίθεση ενάντια στους άνεργους εργατοτεχνίτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, στο δρόμο μπροστά από τα κεντρικά γραφεία του ΟΛΠ. Ρόπαλα, χημικά και χειροβομβίδες κρότου λάμψης σε πλήρη δράση. Μέσα σε λίγα λεπτά, η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική.

Εφτά εργάτες μεταφέρθηκαν αιμόφυρτοι στο Ασκληπιείο Βούλας από τη «βροχή» των γκλομπς που δέχτηκαν στο κεφάλι και από θραύσματα που πετάχτηκαν από τους μηχανισμούς των χημικών. Από τους 7, οι 2 νοσηλεύτηκαν σε σοβαρή κατάσταση, ο ένας από αυτούς με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αλλοι εργάτες γονάτισαν στο έδαφος ή έπεσαν μισολιπόθυμοι στο οδόστρωμα μην μπορώντας να αναπνεύσουν. Για «σωτηρία» από τις χημικές ουσίες, οι συγκεντρωμένοι έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων.

Η απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να επιβάλει διά πυρός και σιδήρου την απόφασή της για τη δραστική συρρίκνωση της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, καταδικάζοντας στην ανεργία και την ανέχεια τους χιλιάδες εργάτες και τις οικογένειές τους, να διαλύσει συνολικά τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της χώρας, έγινε πλέον ξεκάθαρη.

Οι δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ, Μέτρα Τάξης κ.ά.) επιτέθηκαν στους εργάτες, όταν έφτασαν μπροστά στο κτίριο του ΟΛΠ. Οι εργάτες, στο πλαίσιο παύσης εργασιών και συσπειρωμένοι στα ταξικά τους συνδικάτα, στις 3 το μεσημέρι είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του Ηλεκτρικού Σταθμού Πειραιά. Από εκεί ξεκίνησαν συγκροτημένα και οργανωμένα την πορεία τους προς τον ΟΛΠ, προκειμένου να συναντηθούν με τον πρόεδρό του Γ. Ανωμερίτη και να απαιτήσουν την κατασκευή δεξαμενής «ποστ πάναμαξ», να ανοίξει το εμπορικό τμήμα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, το οποίο έκλεισε για 15 χρόνια με απόφαση της ΕΕ, της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. στη Βουλή, βάζοντας ουσιαστικά «ταφόπλακα» και στη Ζώνη, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη λειτουργία των Ναυπηγείων, μέτρα συνολικά για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της Ζώνης και της ναυπηγικής βιομηχανίας προς όφελος του λαού. Το στίγμα των διεκδικήσεών τους το έδιναν στη διάρκεια της πορείας και με τα συνθήματά τους: «Θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία», «στην Κίνα στέλνετε τα πλοία και μας καταδικάζετε στην ανεργία».

Πριν ακόμα προλάβουν οι πρόεδροι των σωματείων να ζητήσουν από τον επικεφαλής των ΜΑΤ να συναντηθεί αντιπροσωπεία τους με τη διοίκηση του ΟΛΠ, άρχισε η επίθεση...

ΝΙΚΗ στον ΑΓΩΝΑ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ

ανακοίνωση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού & Δημόσιου Τομέα

Ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, χαιρετίζει τον μεγάλο αγώνα των εργαζόμενων στα ΕΛΠΕ. Οι εργαζόμενοι απαιτούν τη στελέχωση των διυλιστηρίων με το απαραίτητο προσωπικό για την ασφαλή λειτουργία τους. Ταυτόχρονα με την απεργιακή κινητοποίησή τους δίνουν αγωνιστική απάντηση στις προκλητικές αξιώσεις της διοίκησης να υπογραφεί συλλογική σύμβαση με μειώσεις αποδοχών, παρά τη συνεχόμενη κερδοφορία της. Ο δυναμικός και αποφασιστικός αγώνας των εργαζόμενων στα ΕΛΠΕ, είναι αγώνας όλων μας.

Η επίθεση της εργοδοσίας και της κυβέρνησης να διαλύσουν τα δικαιώματα των εργαζόμενων στα ΕΛΠΕ έχει σαν στόχο να εξασφαλίσει φτηνό και υποταγμένο προσωπικό για την πλήρη ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ, στα πλαίσια των 50 δις γενικού ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, πρώτα από όλα βέβαια των κερδοφόρων επιχειρήσεων.

Ιδιαίτερα στον νευραλγικό τομέα της ενέργειας, η κυβέρνηση, η ΕΕ και η τρόικα σχεδιάζουν το γενικό ξεπούλημα με πρώτα στην σειρά, τα ΕΛΠΕ, την ΔΕΠΑ και εν συνεχεία την ΔΕΗ. Κυβέρνηση και εργοδοσία βρίσκουν στήριξη στους «πρόθυμους» δημοσιογράφους που προβάλουν την αντίληψη περί δήθεν «υψηλόμισθων» εργαζομένων στην επιχείρηση για να συκοφαντήσουν τον αγώνα τους, αλλά και για να προετοιμάσουν το έδαφος, αφού σε λίγες μέρες η κυβέρνηση θέλει να ανακοινώσει ένα τρομακτικό πακέτο μέτρων 22 δις €!! , μαζί με το τι θα ξεπουλήσει για να πιάσει τα 50 δις!!

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες στα ΕΛΠΕ

Η στάση της εργοδοσίας στον κερδοφόρο όμιλο των ΕΛΠΕ δείχνει πως βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου συγκρούονται χωρίς δυνατότητα συμβιβασμού, δυο βασικές ανάγκες. Από τη μια η ανάγκη του κεφαλαίου για ολοένα αυξανόμενα κέρδη, που περνάει μέσα από την εξαθλίωση της εργατικής πλειοψηφίας. Από την άλλη, η ανάγκη των εργαζόμενων για αξιοπρεπή ζωή και εργασία.

Αγωνιστική ταξική ενότητα ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ιστορικής σημασίας. Καταργούνται δικαιώματα δεκαετιών, επιστρέφουμε στον εργασιακό μεσαίωνα, φτιάχνουν ένα κολασμένο κόσμο για τα παιδιά μας. Απαιτείται ενωμένος, παλλαϊκός αγώνας διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις για να μην μας στείλουν 200 χρόνια πίσω. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να μην περιμένουμε να μπει μπροστά η ΓΣΕΕ που παζαρεύει πίσω από την πλάτη μας ακόμα χειρότερα μέτρα. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία μας την αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων. Να ανατρέψουμε το μνημόνιο, όλα τα αντεργατικά μέτρα, το Σύμφωνο για το ευρώ και όλη τη βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ. Να ενισχύουμε την ενότητα και την αλληλεγγύη μας για:

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ– ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ –ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΩΡΙΣ ΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ- ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ- ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ- ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Αττικής καλεί τα σωματεία και τους εργαζόμενους στον όμιλο των ΕΛΠΕ να πλαισιώσουν τις διαδικασίες και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις που θα οργανώσει το επόμενο διάστημα. Άμεσα τους καλεί στη ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ που διοργανώνει το ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΑΠΡΙΛΗ στις 4.00 μμ στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

Ο ισλανδικός λαός απεφάνθη: "Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους!"

Για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο οι Ισλανδοί πολίτες καταψήφισαν κυβερνητικό νομοσχέδιο για την αποπληρωμή ποσού ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ προς τη Βρετανία και την Ολλανδία, ως αποζημίωση για τις απώλειες των επενδυτών της ισλανδικής διαδικτυακής τράπεζα Icesave, η οποία κατέρρευσε το 2008.

Εκτίμηση  πολιτικών παραγόντων είναι πως πλέον η περιβόητη υπόθεση Icesave θα τερματιστεί σε κάποιο ευρωπαϊκό δικαστήριο, πιθανότατα στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών .

«Έγινε η χειρότερη επιλογή. Η ψηφοφορία έχει χωρίσει την χώρα στα δύο» ήταν η δήλωση της σοσιαλδημοκράτισσας πρωθυπουργού της Ισλανδίας Johanna Sigurdardottir στην κρατική τηλεόραση για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Σύμφωνα με την ισλανδική κρατική τηλεόραση με βάση τα μέχρι τώρα αποτελέσματα (με "ενσωματωμένες" τις 5 από τις 6 εκλογικές περιφέρειες – μεταξύ των οποίων και η πρωτεύουσα Reykjavik) σχεδόν το 60% των ψηφοφόρων απέρριψε την συμφωνία, μην αναγνωρίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, σαν δικό τους, το χρέος που δημιούργησαν κάποιοι σπεκουλαδόροι "συμπατριώτες" τους.

Η φανερά απογοητευμένη πρωθυπουργός, η οποία εκτιμούσε πριν το δημοψήφισμα, πως η επικράτηση του "όχι" θα προκαλέσει οικονομική αβεβαιότητα για τουλάχιστον 1-2 χρόνια, δεν άνοιξε τα χαρτιά της όσον αφορά το μέλλον του κυβερνητικού συνασπισμού, το κύρος του οποίου έχει πλέον πληγεί ανεπανόρθωτα. Αρκέστηκε στην κινδυνολογία, στην οποία είχε επιδοθεί με μεγάλο ζήλο και προεκλογικά, δηλώνοντας συγκεκριμένα πως «πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να προλάβουμε το πολιτικό και οικονομικό χάος που μπορεί να προκληθεί από αυτήν την εξέλιξη».

Την απογοήτευση τους για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος εξέφρασαν επίσης ο γ.γ. του Υπουργείου Οικονομικών της Βρετανίας D. Alexander και ο Ολλανδός Υπουργός Οικονομικών Jan Kees de Jager.  "Έχουμε υποχρέωση να πάρουμε πίσω τα λεφτά και δεν θα σταματήσουμε να τα διεκδικούμε", δήλωσε ο πρώτος. "Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν είναι καλό ούτε για την Ισλανδία, ούτε για την Ολλανδία. Ο χρόνος για διαπραγματεύσεις τελείωσε. Η Ισλανδία έχει ακόμα την υποχρέωση να μας επιστρέψει τα χρήματα. Τον λόγο έχουν τώρα τα δικαστήρια" ήταν η δήλωση του Jan Kees de Jager.

Πηγές: Reuters,  The Associated Press

Διαβάστε επίσης τη σχετική  ανακοίνωση της οργάνωσης "Advice" , η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καμπάνια υπέρ του "όχι"

Οι Αιγύπτιοι δεν σκύβουν το κεφάλι: νέες συγκρούσεις στο Κάιρο - 2 νεκροί στην πλατεία Ταχρίρ

(update 5:10 μμ) Το αιγυπτιακό Υπουργείο Υγείας κάνει λόγο για 1 νεκρό και 71 τραυματίες κατά την διάρκεια των χθεσινοβραδινών συγκρούσεων. (aljazzera)

Σύμφωνα με ιατρικές πηγές από το Κάιρο, 2 νεκροί και τουλάχιστον 15 τραυματίες είναι ο μέχρι τώρα απολογισμός των συγκρούσεων που σημειώθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες στην πλ. Ταχρίρ, μεταξύ διαδηλωτών και του αιγυπτιακού στρατού. Οι διαδηλωτές, οι οποίοι απαιτούν την παραπομπή σε δίκη του πρώην δικτάτορα Μουμπάρακ και άλλων πρώην υψηλόβαθμων αξιωματούχων καθώς και τον τερματισμό της  στρατιωτικής χούντας, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία - σύμβολο της αιγυπτιακής εξέγερσης χθες, συμμετέχοντας σε ένα από τα μαζικότερα συλλαλητήρια, μετά την πτώση του Μουμπάρακ.

Όπως μεταδίδει  το Al Jazeera περίπου 20 αξιωματικοί του στρατού συντάχθηκαν στο πλευρό των συγκεντρωμένων, αψηφώντας τις  περί του αντιθέτου ρητές εντολές των προϊσταμένων τους. Πολλοί από τους διαδηλωτές παρέμειναν όλη τη νύχτα στην πλατεία παρά την απαγόρευση κυκλοφορίας που έχει κηρύξει η στρατιωτική χούντα, θέλοντας έτσι να προστατεύσουν τους στρατιωτικούς. Τελικά όταν οι δυνάμεις ασφαλείας εισέβαλαν στην πλατεία τουλάχιστον 7 από τους στρατιωτικούς συνελήφθησαν.

Σήμερα στις 7 το πρωί (τοπική ώρα) στρατός και αστυνομία αποχώρησαν και εκατοντάδες διαδηλωτές ανακατέλαβαν την πλατεία.

Πηγές: Al Jazeera , BBC

Σήμερα το κρίσιμο δημοψήφισμα στην Ισλανδία

Σήμερα διενεργείται στην Ισλανδία το κρίσιμο δημοψήφισμα για την περιβόητη υπόθεση Icesave, το αποτέλεσμα του οποίου θα κρίνει το μέλλον όχι μόνο της συμφωνίας της ισλανδικής κυβέρνησης με τη Μ. Βρετανία και την Ολλανδία αλλά πολύ πιθανά και την τύχη του κυβερνητικού συνασπισμού των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων. Ακολουθούν μερικά στοιχεία για την προϊστορία της υπόθεσης:

Όταν το τραπεζικό σύστημα της νησιωτικής χώρας του Βορρά μετά από μια περίοδο επιθετικής επέκτασης στην Ευρώπη κατέρρευσε με πάταγο το 2008, τα λεφτά τους έχασαν όχι μόνο οι Ισλανδοί αλλά και περίπου 400.000 Βρετανοί και Ολλανδοί, καταθέτες της τράπεζας Ιcesave, θυγατρικής της ισλανδικής Landsbanki .

Οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ολλανδίας αποζημίωσαν για τις απώλειες τους πολίτες τους, απαιτώντας τα χρήματα από την ισλανδική κυβέρνηση. Πέρυσι, η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Ισλανδίας, κατόπιν συνεννόησης με τις κυβερνήσεις των δύο χωρών, συμφώνησε σε ένα σχέδιο αποπληρωμής του χρέους ύψους 3,8 δισ. ευρώ (σχεδόν το 40% του ισλανδικού ΑΕΠ), το οποίο θα επιβάρυνε τον κάθε φορολογούμενο με 100 ευρώ το μήνα για τα επόμενα 14 χρόνια!

Η συμφωνία εγκρίθηκε οριακά από τη Βουλή, αλλά ο πρόεδρος Γκρίμσον (μετά από συλλογή δεκάδων χιλιάδων υπογραφών) αρνήθηκε να την επικυρώσει και παρέπεμψε το θέμα στους ψηφοφόρους, οι οποίοι ως γνωστόν, απάντησαν «δεν πληρώνουμε!» σε ποσοστό 93% .

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των τριών κυβερνήσεων συνεχίστηκαν σε νέα βάση και τον περασμένο Δεκέμβριο επήλθε μια νέα «ευνοϊκότερη» συμφωνία, σύμφωνα με τους όρους της οποίας, η Ισλανδία θα έχει μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής και χαμηλότερο επιτόκιο. Η Ισλανδία θα πρέπει να ξεπληρώσει τη Βρετανία με επιτόκιο 3,3% μεταξύ 2016 και 2046, αντί του 5,5% που ίσχυε για μία μικρότερη χρονική περίοδο (2016-2024). Επίσης υπολογίζεται πως το πραγματικό κόστος για το ισλανδικό κράτος θα είναι μικρότερο από τα 4 δισ. αφού ένα μέρος θα καλυφθεί από τις πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων της Landsbanki. Ο πρόεδρος όμως άσκησε και πάλι βέτο και έτσι οι Ισλανδοί κατεβαίνουν, για δεύτερη φορά, στις κάλπες, καλούμενοι να αποφασίσουν αν θα πληρώσουν ή όχι τα «κερατιάτικα» της Landsbanki.

Η επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος

Οι δημοσκοπήσεις προμηνύουν μια εξαιρετικά αμφίρροπη εκλογική αναμέτρηση, αφού ενώ το Μάρτη φαινόταν πως οι Ισλανδοί θα υπερψηφίσουν τελικά τη συμφωνία με ένα ποσοστό 55-57%, έρευνες που δημοσιεύθηκαν την τελευταία εβδομάδα εμφανίζουν το «όχι» να υπερισχύει (με τα ίδια πάνω – κάτω ποσοστά που δίνονταν προηγουμένως στο «ναι») .

Μεταξύ άλλων, εκτός των διμερών σχέσεων της Ισλανδίας με τη Βρετανία και την Ολλανδία, με τη σημερινό δημοψήφισμα κρίνονται: η επάνοδος της χώρας (η οποία τελεί υπό την εποπτεία του ΔΝΤ) στις «διεθνείς αγορές», η πιστοληπτική της ικανότητα - η Moody’s απειλεί ότι θα την υποβαθμίσει σε περίπτωση που υπερισχύσει και πάλι το «δεν πληρώνω», αλλά και η ενταξιακή πορεία της στην ΕΕ (οι ενταξιακές συνομιλίες ξεκίνησαν το περσινό καλοκαίρι - αν και οι Ισλανδοί "ευρωσκεπτικιστές" υπερισχύουν σταθερά των "ευρωπαϊστών" σύμφωνα με όλες τις σχετικές δημοσκοπήσεις ).

Πηγές: Reuters, Ελευθεροτυπία

Ο αγώνας των τ/κ εργαζομένων στην 2η του φάση - Συγκρούσεις χθες στα κατεχόμενα

Περισσότεροι από 5.000 Τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι διαδήλωσαν χθες κατά της Τουρκίας και των οικονομικών μέτρων λιτότητας που θέλει να επιβάλλει σε συνεργασία με την κυβέρνηση του ψευδοκράτους.

Ακολουθεί ένα κείμενο για τις χθεσινές κινητοποιήσεις από το blog της Πλατφόρμας Ε/κ και Τ/κ Εκπαιδευτικών "Ενωμένη Κύπρος"

Σήμερα ήταν το τρίτο ραντεβού που έδωσε η τ/κ συνδικαλιστική πλατφόρμα στον δρόμο για την συνέχιση του αγώνα κοινοτικής ύπαρξης και αυτονομίας. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τα τρία κοινοβουλευτικά κόμματα που στήριξαν τις προηγούμενες κινητοποιήσεις απείχαν σήμερα. Και κάποια συνδικάτα έστειλαν απλά αντιπροσωπείες, δηλαδή συμμετείχαν χωρίς να κινητοποιήσουν τα μέλη τους σε μια εντελώς αυτόνομη και σε διάσταση από τα κόμματα πολιτική δράση. Η συγκυρία αυτή είναι κρίσιμη καθώς ήδη η αριστερή συνιστώσα της συνδικαλιστικής πλατφόρμας έχει αποφασίσει την κλιμάκωση του αγώνα.

Διάφορα μπλοκς ξεκίνησαν από τα οικήματα των συνδικάτων και των κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και συγκεντρώθηκαν έξω από το τ/κ κοινοβούλιο όπου απαίτησαν την πτώση της κυβέρνησης Κουτσιούκ, καίοντας και ομοίωμα του, και ενάντια στην επικυριαρχία της Άγκυρας. Γύρω στις 6000 διαδηλωτές, μαχητικοί και με αγωνιστική διάθεση, με τα πιο μεγάλα μπλοκς να είναι αυτά της ΚΤΟΣ, της ΚΤΟΕΟΣ και της ΚΤΑΜΣ. Απώθησαν με επιτυχία αστυνομικούς που δοκίμασαν να μπουν μέσα στις γραμμές τους χωρίς να προκληθεί εκτεταμένη ένταση και χωρίς να γίνουν συλλήψεις. Η αστυνομία κατάφερε όμως να αφαιρέσει βίαια μια σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας και δυο πανό ενάντια στην Άγκυρα που ήταν στην πρώτη γραμμή.

Ο αγώνας τώρα άρχισε να ριζοσπαστικοποιείται με το αίτημα για παραίτηση της κυβέρνησης. Θα γίνει πλέον καθημερινός. Στο Κοουλού Παρκ, στήνονται σκηνές που θα αποτελέσουν το κέντρο αγώνα για το επόμενο διάστημα. Η αριστερή συνιστώσα της συνδικαλιστικής πλατφόρμας με την στήριξη των κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς προσπαθεί να οδηγήσει την τ/κ κοινότητα μπροστά μέσα από την ρήξη. Άλλοι φαίνεται είναι πιο ρεαλιστές και λιγότερο ανυπόμονοι, ως προς την προοπτική της αλλαγής. Δημοκρατία, αυτονομία, ευημερία για την τ/κ κοινότητα αποτελούν το βασικό πλαίσιο και τον στόχο των κινητοποιήσεων. Θα μπορέσει η ενωμένη Κύπρος να αποτελέσει ξανά όραμα και όχημα των επιδιώξεων της τ/κ κοινότητας; Αυτό θα φανεί στην εξέλιξη των επόμενων μηνών και εδώ έχει σημαντικότατο ρόλο και ευθύνες και η ε/κ κοινότητα και ειδικότερα η ε/κ αριστερά. Καθώς η ε/κ κοινότητα είναι απασχολημένη με τις εκλογές η ιδέα της ενωμένης Κύπρου ψυχομασιεί.

διαβάστε επίσης το σχετικό ρεπορτάζ της εφ. Χαραυγή

Το ντοκιμαντέρ του Σκάι: μια νέα αστική εθνική αφήγηση

Του Κώστα Παλούκη

Όλες οι βιογραφίες μεγάλων πολιτικών ανδρών αναφέρονται σε έναν γενάρχη ή έναν πρόγονο που συμμετείχε στην επανάσταση του 1821. Ακόμη και σήμερα ένα πολεμικό γεγονός, το σπίτι ή η καταγωγή ενός αγωνιστή του 21 συνιστούν πηγή άντλησης κύρους. Στις πολιτικές συζητήσεις το ’21 μετατρέπεται συχνά σε ένα εργαλείο ερμηνείας της εκάστοτε σύγχρονης κατάστασης. Θα έλεγε κανείς πως όλα αυτά τα 190 χρόνια το 1821 δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί έναν τόπο της καθημερινότητας των ελλήνων. Αλλά και σε ένα επίπεδο πιο πάνω από το καθημερινό, η ιδεολογική εγκόλπωση του «μηνύματος» της 25ης Μαρτίου αποτελούσε από τα πρώτα βήματα της ελληνικής πολιτείας μέχρι και σήμερα ένα ζήτημα νομιμοποίησης για όλες τις άρχουσες και αρχόμενες κοινωνικές τάξεις. Το 1821 είναι το έτος μηδέν, το αφετηριακό σημείο για τη συγκρότηση του νέου κράτους. Συνεπώς, η ερμηνεία της επανάστασης φορτίζεται σε κάθε περίπτωση με μια σημασία καθοριστική για όλη την πορεία του νεοελληνικού κράτους, καθώς προσλαμβάνεται ως ο γενεσιουργός σταθμός στην διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής φυσιογνωμίας, δηλαδή του νεοελληνικού έθνους.

Είναι επόμενο, λοιπόν, κάθε πολιτικό, θεωρητικό, ιδεολογικό σύστημα σκέψης που εμφανίζεται στην Ελλάδα ή κάθε απόπειρα συνολικού ξαναγραψίματος της ιστορίας της χώρας να αναμετριέται πρώτα με το 1821. Δεν είναι μόνο οι αστοί που αναζητούσαν την συνέχεια στο 21, ούτε μόνο η εκκλησία, αλλά και τα αγροτικά και εργατικά κινήματα που διεκδικούσαν τη δική τους ερμηνεία για το 21. Δεν είναι τυχαίο ότι ο μαρξιστικός θεωρητικός λόγος στην Ελλάδα εμφανίστηκε μέσα από μια συζήτηση για το έθνος επανερμηνεύοντας την ελληνική επανάσταση, όπως π.χ. Το Κοινωνικό Ζήτημα του Γ. Σκληρού, ή ακόμη περισσότερο το έργο του Γ. Κορδάτου, Η κοινωνική σημασία της επανάστασης του 1821. Αλλά και μέχρι σήμερα οι προσεγγίσεις του 1821 και οι θεωρήσεις γύρω από την φυσιογνωμία του ελληνικού έθνους γράφονται και ξαναγράφονται διαρκώς μέσα από οξύτατες πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις.

Τι είναι όμως έθνος; Σύμφωνα με τον Μπενεντίκτ Άντερσον «αποτελεί μια ανθρώπινη κοινότητα που φαντάζεται τον εαυτό της ως πολιτική κοινότητα, εγγενώς οριοθετημένη και ταυτόχρονα κυρίαρχη. Αποτελεί κοινότητα σε φαντασιακό επίπεδο επειδή κανένα μέλος, ακόμα και του μικρότερου έθνους, δε θα γνωρίσει ποτέ τα περισσότερα από τα υπόλοιπα μέλη, δε θα τα συνατήσει ούτε θα ακούσει καν γι’ αυτά, όμως ο καθένας έχει την αίσθηση του συνανήκειν».[1] Αυτός ο ορισμός σημαίνει στην πράξη ότι, ενώ από τη μια μεριά το ελληνικό έθνος συνιστά μια αντικειμενική κοινότητα, την ίδια στιγμή από την άλλη προσλαμβάνεται υποκειμενικά, «φαντασιακά» ως ενιαίο από τα μέλη της. Αυτή η ερμηνεία είναι σύμφωνα με τον Παρασκευά Ματάλα τελικά αρκετά ευέλικτη και εύπλαστη «για να περιλαμβάνει διαφορετικές και συγκρουόμενες εκδοχές του έθνους, να συλλαμβάνει τους μετασχηματισμούς, τη ρευστότητα των ορίων μιας εθνικής κοινότητας και τις επικαλύψεις της με άλλες». Δηλαδή η εθνική κοινότητα αυτό- προσδιορίζεται και ετερο-προσδιορίζεται, συγκροτείται και διαμορφώνεται μέσα από διαφορετικές έως και εχθρικές απόψεις για την ίδια συνδεμένες με διαφορετικά ταξικά ή τοπικά συμφέροντα. Αυτές οι αντιθέσεις ανάλογα με τους συσχετισμούς δύναμης και τις ταξικές ισορροπίες ή ισορροπίες αναμεταξύ των περιοχών ή των τοπικών αρχουσών τάξεων μετασχηματίζουν συνεχώς την ηγεμονική εικόνα και σύλληψη για το έθνος. Με λίγα λόγια ανάλογα με τον πολιτικό προσανατολισμό, την ιστορική συγκυρία, την ταξική θέση και ρόλο, ο καθένας μπορεί να προτείνει την δική του εκδοχή για το τι είναι ελληνικό έθνος. Όλες όμως αυτές οι εκδοχές αναφέρονται και αφορούν ένα σαφές πολιτικό και κοινωνικό σώμα, μια συγκεκριμένη πολιτική και πολιτισμική κοινότητα, με ενιαίο παρόν και ενιαίο παρελθόν και, γιατί όχι, ενιαίο μέλλον.

Αθάνατος!

Η πολιτική δίωξη του μακεδονομάχου Πανίκα Ψωμιάδη από το αθηναϊκό κατεστημένο, τους εγκάθετους του Σόρος, τους θολοκουλτουριαραίους και τους εθνομηδενιστές ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!
ΑΘΗΝΑ ΓΑ...ΜΕΝΗ Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!

Νέο δημοψήφισμα το Σάββατο στην Ισλανδία για την υπόθεση Icesave

(update 7/4/2011) Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της 4ης και της 6ης Απριλίου για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Stod 2, τα δεδομένα φαίνεται να αλλάζουν , καθώς το 57%  των ερωτηθέντων δήλωσε πως θα ψηφίσει "όχι" στο κρίσιμο δημοψήφισμα του Σαββάτου. (Πηγή: icenews)

Οι Ισλανδοί που με το περσινό βροντερό τους «όχι» στην αποπληρωμή των χρεών της τράπεζας Icesave, έγιναν πρώτο θέμα συζήτησης σε όλη την Ευρώπη, καλούνται να αποφασίσουν με νέο δημοψήφισμα, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το προσεχές Σάββατο, για την ίδια υπόθεση.

Μετά το περσινό πάνδημο «δεν πληρώνω» (93,2% ήταν το ποσοστό που συγκέντρωσε το «όχι») ακολούθησε μια νέα «βελτιωμένη» συμφωνία μεταξύ της ισλανδικής, της βρετανικής και της ολλανδικής κυβέρνησης καθώς και μπόλικη κινδυνολογία για τα «δεινά» που θα αντιμετωπίσει ο ισλανδικός λαός σε περίπτωση που υπερισχύσει εκ νέου το «όχι» στο δημοψήφισμα.

Σύμφωνα με τις έως τώρα ενδείξεις των δημοσκοπήσεων οι Ισλανδοί είναι μεν διχασμένοι αλλά το «ναι» έχει σε αντίθεση με πέρσι το προβάδισμα συγκεντρώνοντας 52-56%.

Ενδιαφέρον θα έχει επίσης, να δούμε αν και κατά πόσον θα επηρεάσει την πόλωση του εκλογικού σώματος και κατ’ επέκταση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μια απειλητική επιστολή εναντίον των βουλευτών που ετάχθησαν υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα, η οποία εστάλη στην εφημερίδα “DV” . Η ισλανδική αστυνομία πάντως αξιολογεί την επιστολή ως "μη σοβαρή".

Οι θέσεις των κομμάτων

Υποστηρικτές του "ναι" στο δημοψήφισμα είναι οι ηγεσίες των κομμάτων που συμμετέχουν στο κυβερνητικό συνασπισμό: Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία (Samfylkingin) και Αριστερό Πράσινο Κίνημα (Vinstrihreyfingin - grænt framboð). Υπέρ του "ναι" έχει ταχθεί επίσης η ηγεσία του συντηρητικού (και ευρωσκεπτικιστικού) Κόμματος της Ανεξαρτησίας (Sjálfstæðisflokkurinn), όχι όμως και το σύνολο του κόμματος. Στο περσινό δημοψήφισμα είχε υποστηρίξει το "όχι".

Εναντίον της συμφωνίας όπως είχε συμβεί και πέρσι τάσσονται το (αγροτικό/ κεντρώο) Προοδευτικό Κόμμα (Framsóknarflokkurinn) και "Το Κίνημα" (Hreyfingin) .

Όσον αφορά τώρα τις βάσεις των κόμματων: υπέρ του "ναι" τάσσεται η πλειοψηφία των ψηφοφόρων των Σοσιαλδημοκρατών και (με μικρότερα ποσοστά) των "Αριστερών - Πράσινων", ενώ η πλειοψηφία των ψηφοφόρων όλων των υπόλοιπων κόμματων αντιτάσσεται στην συμφωνία.

Περισσότερες πληροφορίες για το δημοψήφισμα μπορείτε να βρείτε στις ιστοσελίδες Thjodaratkvaedi.is  και advice.is (στα αγγλικά)

Δεκαήμερη απεργία στα Ελληνικά Πετρέλαια

Από σήμερα ξεκινάει η 10ημερη απεργία των εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), κατά τη διάρκεια της οποίας θα σταματήσει η λειτουργία των διυλιστηρίων και δεν θα φορτώνονται καύσιμα από τις εγκαταστάσεις της Θεσσαλονίκης, του Ασπρόπυργου και της Ελευσίνας.

Οι λόγοι της απεργίας είναι η διαφωνία των εργαζομένων όσον αφορά στην ασφαλή στελέχωση των νέων μονάδων στις Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης και Ελευσίνας (ΒΕΘ και ΒΕΕ αντίστοιχα), οι περικοπές των μισθών τους και η υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας.

Το πανελλήνιο σωματείο των εργαζομένων στα ΕΛΠΕ καταγγέλει σε ανακοίνωσή του ότι η Εταιρεία τούς ζητάει να συμφωνήσουν στη στελέχωση των νέων μονάδων με ελλιπές και ελάχιστα εκπαιδευμένο προσωπικό, κάτι που θεωρούν απαράδεκτο για την ασφάλειά τους, καθώς επίσης, παρότι τα ΕΛΠΕ είναι κερδοφόρα και βρίσκονται εν μέσω ενός επενδυτικού προγράμματος ύψους 3 δισ. ευρώ, η Εταιρεία προχωράει στη μείωση αποδοχών των εργαζομένων κατά 40%. Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν στην ίδια ανακοίνωση ότι τα ΕΛΠΕ είναι κατά 65% ιδιωτικών συμφερόντων.

Διαβάστε εδώ το Δελτίο Τύπου του Πανελλήνιου Σωματείου Εργαζομένων στα Ελ. Πετρέλαια (σε μορφή .pdf)

(η είδηση από το enet.gr)

Που είσαι νιότη που 'λεγες...

Μια ιστορική (και επίκαιρη) φωτογραφία έξω από τα τοπικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στο  Καλλιάνι Γορτυνίας,

την αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα kalliani.tk 

Ιδεολογική αντιπαράθεση για το Κομμουνιστικό Κόμμα στον 21ο αιώνα

Ένα άρθρο της Ελένης Μπέλλου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που δημοσιεύθηκε στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη της 27ης Φλεβάρη και φέρει τον βαρυσήμαντο τίτλο «Για το Κομμουνιστικό Κόμμα στον 21ο αιώνα: Ιδεολογική κρίση – Προγραμματική ανασυγκρότηση» αποτέλεσε την αφορμή να ξεκινήσει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση μέσα από την στήλη «Γνώμες Αναγνωστών & Αντιπαραθέσεις» της ιστοσελίδας «INPRECOR».

Ένα από τα σημεία του άρθρου της Μπέλλου που προκαλεί της μεγαλύτερες αντιδράσεις είναι το ακόλουθο: «Οι οπορτουνιστικές εκφορές της αστικής ιδεολογίας αρέσκονται να παραμυθιάζουν για τον αποφασιστικό ρόλο της κομματικής βάσης. Η πραγματικότητα είναι ότι ο συγκεντρωτισμός στη λήψη αποφάσεων σε κρίσιμες στιγμές είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλισθεί η ενότητα θέλησης και δράσης, η αποτελεσματικότητα του πιο σκληρού ταξικού αγώνα. Συγκεντρωτισμός και πειθαρχία σε αυτόν σημαίνει οργανωτική μετουσίωση της ιδεολογικής - πολιτικής πρωτοπορίας.»

Κοινή συνισταμένη των μέχρι τώρα δημοσιευμένων κριτικών για το άρθρο της Μπέλλου είναι η εκτίμηση/διαπίστωση ότι αμφισβητούνται ανοιχτά από την ηγεσία του ΚΚΕ βασικές αρχές της λενινιστικής αντίληψης για την οργάνωση και τη λειτουργία του Κόμματος. Προς το παρόν έχουν δημοσιευθεί τα εξής άρθρα:

• Τα κόμματα νέου τύπου έκλεισαν τον ιστορικό τους κύκλο; - του Ανδρέα Καρύδη
• Σχετικά με κάποια κείμενα της Ε. Μπέλλου: ο Λενινισμός υπό αμφισβήτηση; - του Νάσου Αλγερινού
• Μια οφειλόμενη απάντηση - του Κυριάκου Κυριακού