Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Το μαύρο «χάπενινγκ»

Ένα άκρως αποκαλυπτικό ρεπορτάζ από τον "Ιό του Σαββάτου"
+Bonus οι δηλώσεις συμπαράστασης Καρατζαφύρερ, Πολατίδη, Μπουμπούκου

Το πρωί του περασμένου Σαββάτου (23/1/10), έξι συνδικάτα και μαζικοί φορείς (ανάμεσά τους η Β' ΕΛΜΕ, ο τοπικός Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων και δύο σωματεία νοσοκομειακών) είχαν προγραμματίσει αντιρατσιστική συγκέντρωση στον σταθμό του μετρό της Πανόρμου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την επιδρομή, δυο βδομάδες νωρίτερα (10/1/10), ακροδεξιών σε πολιτιστικό στέκι της περιοχής κατά τη διάρκεια εκδήλωσης της κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό».

Η επιδρομή εκείνη, από περίπου 20 μασκοφόρους εθνικοσοσιαλιστές που προπηλάκισαν τους συγκεντρωμένους, είχε επικροτηθεί πανηγυρικά από μερίδα της κοινοβουλευτικής ακροδεξιάς: το βίντεο του τρομοκρατικού «χάπενινγκ» και η προκήρυξη των επιδρομέων, που υπέγραφαν ως «Αυτόνομοι Εθνικιστές», διακινήθηκαν από την ηλεκτρονική εφημερίδα «Ελληνικές Γραμμές» των στελεχών του ΛΑΟΣ Παναγιώτη Δούμα και Χρήστου Χαρίτου, για να υιοθετηθούν ταχύτατα από ιστοσελίδες της νεολαίας και τοπικών οργανώσεων του κόμματος. Οπως είχε χειροκροτηθεί και το πρώτο «χτύπημά» τους στη Στοά του Βιβλίου (19/11), κατά του «αντεθνικού» μυθιστορήματος του Βασίλη Γκουρογιάννη.



Τούτη τη φορά όμως τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρότερα: πριν καλά καλά η συγκέντρωση αρχίσει, περίπου πενήντα κρανοφόροι, κουκουλοφόροι και παλουκοφόροι «Αυτόνομοι Εθνικιστές» επιτέθηκαν για να τη διαλύσουν. Ομως οι συγκεντρωμένοι δεν το έβαλαν κάτω.

«Οι φασίστες, οι οποίοι χαιρετούσαν ναζιστικά και ήταν οπλισμένοι με ρόπαλα, σιδερολοστούς, σιδερογροθιές, πέτρες κ.λπ., μετά από συμπλοκή 30' απωθήθηκαν από τους παρευρισκόμενους», διαβάζουμε στην ανακοίνωση των οργανωτών. «Η αστυνομία, παρ' όλο που είχε ειδοποιηθεί και βρισκόταν (με μικρές δυνάμεις) στον χώρο, δεν αντέδρασε κατ' αρχάς στην επίθεσή τους. Υπό την πίεση του κόσμου όμως, που εν τω μεταξύ είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία, τελικά προχώρησε σε μαζικές προσαγωγές των φασιστών. Παρά την αναταραχή, η αντιρατσιστική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε κανονικά, με τις ομιλίες των φορέων, και κατέληξε σε μαζική συγκέντρωση έξω από τη ΓΑΔΑ».

Η παραπάνω περιγραφή επιβεβαιώνεται από το επίσημο αστυνομικό ανακοινωθέν: «Ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη προγραμματισμένη αντιρατσιστική συγκέντρωση κατοίκων και φορέων των Αμπελοκήπων», διαβάζουμε, οι ακροδεξιοί «πλησίασαν τους συγκεντρωμένους με απειλητικές διαθέσεις, έχοντας στην κατοχή τους ξύλινα κοντάρια και εκτοξεύοντας ύβρεις. Ακολούθησαν αντεγκλήσεις και συμπλοκή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών (3) ατόμων από τους αρχικά συγκεντρωθέντες και ενός (1) ατόμου, από την ομάδα που προσέγγισε στο σημείο. Οι αστυνομικές δυνάμεις απώθησαν τα επιτιθέμενα άτομα και μετά από επιχείρηση τα συνέλαβαν».



Οι συλληφθέντες ανήλθαν σε 45, οι 13 από τους οποίους ανήλικοι. Σε βάρος τους ασκήθηκε δίωξη για παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, διατάραξη κοινής ειρήνης, σωματικές βλάβες κ.λπ. Ομόφωνα προφυλακιστέος κρίθηκε ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, δημοσιογράφος της «Ελεύθερης Ωρας» κι αρχισυντάκτης του «Ελεύθερου Κόσμου».

Οπως μας πληροφορεί πρωτοσέλιδα η εφημερίδα του (28/1), διά χειρός του γνωστού Γρηγόρη Μιχαλόπουλου, κρίθηκε επικίνδυνος για τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων «με μια διάταξη του άρθρου περί ομοειδών αδικημάτων» και κάποια παλιότερη συμμετοχή του σε «κλοτσοπατινάδα με αριστεριστές για τις ιδέες του». Με τον ευφημισμό αυτόν υποδηλώνεται προφανώς η συμμετοχή του σε επίθεση χρυσαυγιτών εναντίον μελών του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος στα δικαστήρια της Ευελπίδων (10/1/2001), επίθεση για την οποία καταδικάστηκε στις 12/5/2006 σε 7μηνη φυλάκιση. Εκτός αν υπονοείται το απρόκλητο μαχαίρωμα δύο αριστερών φοιτητών έξω από το Πολυτεχνείο (16/11/2002), για συμμετοχή στο οποίο παραμπέμφθηκε επίσης σε δίκη. Απ' όσο γνωρίζουμε, όμως, γι' αυτή τη δεύτερη ενέργεια τελικά αθωώθηκε, ενώ καταδικάστηκαν δύο άλλοι χρυσαυγίτες.

Περιδιαβάζοντας πάντως τα έντυπα και (κυρίως) τους δικτυακούς τόπους του «πατριωτικού χώρου», διαπιστώνει κάποιος δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι η ένθερμη στράτευση σύμπασας της ακροδεξιάς στο πλευρό των «διωκόμενων πατριωτών». Από τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον Ηλία Πολατίδη ώς τη «Χρυσή Αυγή» κι από τον Σπύρο Χατζάρα μέχρι τα εθνοπρεπώς μιλιταριστικά μπλογκ, όλοι έσπευσαν να καταγγείλουν τη δίωξη των τραμπούκων ως ποινικοποίηση του ...«πατριωτικού φρονήματος». Προφανώς θεωρούσαν δεδομένο το ακαταδίωκτο όσων βιαιοπραγούν κατά του «εσωτερικού εχθρού». Και σίγουρα γελά κανείς με την ψυχή του, βλέποντας τους ίδιους που υπεράσπιζαν με κάθε τρόπο τον «κουκουλονόμο», να διαρρηγνύουν τώρα τα ιμάτιά τους για τον άδικο χαρακτήρα του!



Η δεύτερη -και πιο ενδιαφέρουσα- διαπίστωση αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα ΜΜΕ του «χώρου», υπερασπιζόμενα τους συναγωνιστές τους, τους «δίνουν» εντέλει κανονικά. Χαρακτηριστική η κάλυψη της υπόθεσης από τον δικτυακό τόπο του «Ελεύθερου Κόσμου», της εφημερίδας του πρώην χρυσαυγίτη (και προσωρινού υποψήφιου βουλευτή του ΛΑΟΣ) Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, αρχισυντάκτης της οποίας είναι, όπως είδαμε, ο Παπαγεωργίου.

Η αρχική περιγραφή του επεισοδίου (Σάββατο 2 μ.μ.) θα μπορούσε να χαρακτηριστεί οργουελική, καθώς αντιστρέφει πλήρως την πραγματικότητα: «Σήμερα το μεσημέρι», διαβάζουμε, «ομάδα ακροαριστερών διοργάνωσε προκλητική εκδήλωση κατά την οποία προκαλείτο το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων πολιτών. Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια αυτής της παράνομης [sic] εκδηλώσεως παρίστατο και αστυνομική δύναμη η οποία δεν παρενέβη. Αυτό προξένησε την αυθόρμητη αντίδραση των κατοίκων της περιοχής με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια μεγάλη συγκέντρωση κόσμου λίγα μέτρα από το σημείο που βρίσκονταν οι ακροαριστεροί. Οι τελευταίοι απήντησαν με δολοφονική επίθεση κατά των διαμαρτυρόμενων κατοίκων, πολλοί εκ των οποίων τραυματίστηκαν σοβαρά». Ομως, «προς έκπληξιν όλων μεγάλος αριθμός από τους αγανακτισμένους Αμπελοκηπιώτες, γύρω στα 40 άτομα, προσήχθη αναίτια στη ΓΑΔΑ και μέχρι αυτή την ώρα κρατούνται».

Η μάσκα περί «αυθόρμητων αντιδράσεων» έπεσε ωστόσο γρήγορα, μαζί με τις κουκούλες των επιδρομέων. Την περιγραφή των συμβάντων αναλαμβάνει το ίδιο βράδυ ο Παναγιώτης Δούμας - στέλεχος του ΛΑΟΣ, διώκτης του Indymedia κι ένας από τους πρωταγωνιστές της καμπάνιας για την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας. «Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας», γράφει, «προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ πάνω από 40 νεαροί, οι οποίοι συμμετείχαν στην κινητοποίηση των "Αυτόνομων"». Μας ενημερώνει, επίσης, πως «ένα μέλος των "Αυτόνομων" έχει δεχθεί επικίνδυνο κτύπημα στο κεφάλι με ρόπαλο και προσκομίστηκε στο νοσοκομείο».

Καρφώνει έτσι άθελά του τον Παπαγεωργίου, μοναδικό τραυματία από την πλευρά των επιτιθέμενων. Η κατάταξή του στους «αυτόνομους» επιδρομείς διαψεύδει έτσι τον ισχυρισμό της «Ελεύθερης Ωρας» (25/1), ότι ο συντάκτης της βρέθηκε στην Πανόρμου για «να βγάλει το ψωμί του» μ' ένα «αιματοβαμμένο μεροκάματο». Κι ο κ. Δούμας δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Εκτός από μόνιμος αρθρογράφος του «Ελεύθερου Κόσμου» (με αρχισυντάκτη τον Παπαγεωργίου), είναι επίσης αυτός που, διά της mail list των «Ελληνικών Γραμμών» του, δημοσιοποίησε στις αρχές Ιανουαρίου το ανακοινωθέν και το προπαγανδιστικό βίντεο από την πρώτη επιδρομή των μασκοφόρων νεοναζί.

Τη θυματοποίηση διαδέχθηκε, άλλωστε, η ηρωοποίηση: οι συλληφθέντες, διαβάζουμε το πρωί της Δευτέρας, είναι «Ελληνες πατριώτες οι οποίοι προσπάθησαν να διαδηλώσουν για την πατρίδα τους και για την περιοχή τους. Ηθελαν να παραμείνει η πατρίδα μας ελληνική και να μην παραδοθεί στις ορδές των λαθρομεταναστών και των λοιπών [sic] αναρχικών οι οποίοι καθημερινά καταπιέζουν τον ελληνικό λαό».

Το άρθρο-κάλεσμα για συγκέντρωση συμπαράστασης φέρει τον εύγλωττο τίτλο «Αλληλεγγύη στους Ελληνες!». Οι αντιρατσιστές που δέχτηκαν την επίθεση προφανώς θεωρούνται κάτι άλλο. Κι ας επιμένει το πόρταλ από την πρώτη στιγμή (για ν' αποσειστεί -υποθέτουμε- η επιβαρυντική περίσταση του ρατσιστικού εγκλήματος) ότι στη συγκέντρωση που χτυπήθηκε «δεν υπήρχε ούτε ένας αλλοδαπός».

Με τις πρώτες απολύσεις, τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους: «Ομάδα νεαρών κατοίκων των Αμπελοκήπων συνεπλάκη με αργυρώνητους "αντιρατσιστές", οι οποίοι διοργάνωναν φιέστα ενοχοποιήσεως των Ελλήνων πολιτών» (25/1, 11 μ.μ.).

Για ν' ακολουθήσουν, την επομένη, ύμνοι προς τους «νεαρούς πατριώτες», «αυτά τα παιδιά που παρέλασαν μπροστά από τον ανακριτή με το κεφάλι ψηλά, χωρίς να κρυφτούν, χωρίς να δακρύσουν, χωρίς να δείξουν τον φόβο τους».

Ηδη από την Κυριακή, άλλωστε, μαζί με τις καταγγελίες πως «η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστρέψει τη ζωή 44 νεαρών αλλά και των οικογενειών τους», οι «αυτόνομοι» επιδρομείς υιοθετούνται ανοιχτά από το πόρταλ:

«Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στη Νέα Τάξη πραγμάτων μόλις ξεκίνησε. Κινηματικά, αυθόρμητα και αγωνιστικά! Ολοι στις επάλξεις, όλοι δίπλα στους διωκόμενους από το σαθρό "σύστημα" συναγωνιστές!».

Κι όποιον πάρει ο χάρος.

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Ο ΛΑΪΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩN

Γνωρίζουμε ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η δράση του Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος και της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων έχει ενοχλήσει πολλούς. Πλήρης στοίχισηΠαρακολουθήσεις τηλεφώνων, υβριστικά μηνύματα και τηλεφωνήματα εξαγριωμένων ακροδεξιών, διαρροή πληροφοριών σχετικά με παρακολούθηση από την ΕΥΠ «ύποπτων» αντιεθνικιστικών blog είναι μερικά μόνο από τα περιστατικά της ξέφρενης και αλλόφρονης επιχείρησης τρομοκράτησης μας από κρατικούς μηχανισμούς και ακροδεξιούς κύκλους που δρουν στο σκοτάδι.
Και όλα αυτά γιατί ενημερώνουμε τους φαντάρους για τα δικαιώματα τους, που προβλέπονται από το Σύνταγμα και τον Στρατιωτικό Κανονισμό. Για να πάψει του «Παραλόγου η Θητεία», να απαντηθεί η αυθαιρεσία αξιωματικών και διοικητών, να μην γίνονται καψόνια, να υπάρχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.

Όμως ο ΛΑΙΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ, όπως παλαιότερα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Β.Μεϊμαράκης, διαφωνούν και επιτίθενται στο ΔΙΚΤΥΟ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ακόμη και μέσα στη Βουλή. Ζητάνε να σταματήσουμε.

Ή καλύτερα, ζητάνε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευ.Βενιζέλο να μας σταματήσει!
Πως; Μήπως να μας συλλάβουν έξω από τα στρατόπεδα την ώρα που ενημερώνουμε τους γονείς και τα στρατευμένα παιδιά για τα δικαιώματα τους, όπως είχαν κάνει και στο παρελθόν έξω από το Κέντρο Εκπαίδευσης Κορίνθου; Όταν, μετά την κατακραυγή του τύπου και των μαζικών φορέων, κανείς μεταξύ αστυνομίας και στρατού, δεν αναλάμβανε την ευθύνη για την παράνομη και αναίτια σύλληψης μας!

Και όμως βρέθηκε βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που αν και δικηγόρος ο ίδιος, παρασυρμένος από τα ακραία φρονήματα του, απαιτεί από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, επίσης γνωστό συνταγματολόγο, να λάβει παράνομα μέτρα εναντίον μας και να μας εμποδίσει να διαδίδουμε τις ιδέες μας.

Είναι αποκαλυπτική η παρέμβαση του βουλευτή του ΛΑΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ, Μ.Βορίδη, που επικαλούμενος δημοσίευμα της γνωστής ακροδεξιάς φυλλάδας των περιττωμάτων (ξέρετε, αυτά που πετούν πάνω στο μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα) απαιτεί να ληφθούν μέτρα εναντίον του ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.


Εμείς του θέτουμε απλώς ορισμένα ερωτήματα:

Πως αισθάνεται που ταυτίζεται πολιτικά με τις αποκρουστικές ιδέες και μεθόδους της Χρυσής Αυγής;

Γιατί αγωνιά που πλέον οι φαντάροι αναζητούν πηγές αντιπληροφόρησης, γνωρίζουν τα δικαιώματα τους και τα υπερασπίζονται;

Του είναι ανυπόφορο να αποδεχτεί ότι ο Φαντάρος Είναι Πολίτης Με Στολή και ότι τα δικαιώματα του δε μένουν έξω από την πύλη των στρατοπέδων;

Αισθάνεται δυστυχής που οι γονείς ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους, δε θέλουν να κακοπεράσουν και να ταλαιπωρηθούν, πολύ περισσότερο, ότι τα θέλουν πίσω όπως ακριβώς τα παρέδωσαν στους διοικητές των Κέντρων Εκπαίδευσης;

Ανησυχεί ο Μ.Βορίδης γιατί πλέον οι φαντάροι δε δέχονται να υποταχθούν στην κάθε αυθαιρεσία, δεν πειθαρχούν στις παράνομες διαταγές, αντιστέκονται στα καψόνια, στα πολεμοκάπηλα τραγουδάκια και στην εθνικιστική-ρτσιστική προπαγάνδα, Αρνούνται να συναινέσουν στην παράνομη μετάθεση τους στην ΕΛΔΥΚ, όταν έχουν δηλώσει την άρνηση τους.

Γνωρίζουμε, όπως και η πλειοψηφία της κοινωνίας μας, ότι η υποκρισία και η πολεμοκαπηλεία, στην πλάτη των άλλων, ποτέ δεν έλειψαν από την Ακροδεξιά. Υπέρμαχος του Στρατεύματος παρουσιάζεται ένα ακραίο κόμμα που έχει ως Εκπρόσωπο Τύπου ένα φυγόστρατο που παρανόμησε και ένα πολιτικό αρχηγό που κόπτεται περί Ανδρείας-Τιμής-Αρετής, αλλά ξέχασε γρήγορα τις υποσχέσεις κάθαρσης του ΛΑΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ από ανθρώπους που είχαν παραποιήσει επίσημα έγγραφα για προσωπικό όφελος.
Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται ότι η Ακροδεξιά αποτελεί το λαγό στη κούρσα επιβολής της βάρβαρης ταξικής πολιτικής που συμφωνούν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Ε.Ε.-Εργοδότες, προκειμένου να αφαιρέσουν κάθε δικαίωμα των εργαζομένων, να στραγγαλίσουν κάθε λαϊκή ελευθερία!
Καλούμε κάθε συλλογικότητα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος να καταδικάσει την εκστρατεία φίμωσης και τρομοκράτησης που επιχειρείται από φανερά και σκοτεινά αυταρχικά και αντιδραστικά κέντρα, που στρέφονται ενάντια σε κάθε φωνή που υπερασπίζει τα δικαιώματα των Φαντάρων και απαιτεί τη διεύρυνση τους.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Χαρίζουμε στο βουλευτή του ΛΑΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ Μ.Βορίδη ένα video με την εναπόθεση περιττωμάτων στο μνημείο του Ν.Τεμπονέρα, από την εφημερίδα ΣΤΟΧΟΣ, της οποίας τυγχάνει θερμός αναγνώστης και έναν τόμο του Συντάγματος.
Τον καλούμε να μελετήσει το άρθρο 2. Παρ.1
«Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας», θυμίζοντας του τις δεκάδες αυτοκτονίες φαντάρων και μονίμων τα τελευταία χρόνια, καθώς και τα εκατοντάδες ατυχήματα που συνέβησαν και συμβαίνουν στο Στρατό.
Το άρθρο 5, Παρ. 1
«Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητα του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη».
Και τέλος, το άρθρο 14, Παρ. 1
Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».
Λεπτομέρειες θα μας πείτε κύριε Μ.Βορίδη….

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 diktiospartakos.blogspot.com

Αναδημοσιεύουμε την επερώτηση του Μάκη Βορίδη, βουλευτή του ΛΑΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ και αναγνώστη του ΣΤΟΧΟΥ, της ναζιστικής οργάνωσης ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ….

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΒΟΡΙΔΗ
Πρόσκληση για ανυπακοή στους νεοσύλλεκτους από ομάδες αριστεριστών

ΠΡΟΣ: ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Θέμα: «Πρόσκληση για ανυπακοή στους νεοσύλλεκτους από ομάδες αριστεριστών»

Σύμφωνα με πληροφορίες που πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Στόχος» (17/12/09) , κατά τις ημερομηνίες της τελευταίας κατάταξης στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων της Τρίπολης μέλη της ακροαριστερής ομάδας «Δίκτυο Σπάρτακος», έλαβαν θέση στους χώρους εκτός των στρατοπέδων προκειμένου να «ενημερώσουν» με φυλλάδια τους νεοσύλλεκτους για τα δικαιώματά τους και τη στρατιωτική θητεία.
Στο εν λόγω «φυλλάδιο» περιέχονταν απαξιωτικές κρίσεις για το στράτευμα και τον ρόλο του σήμερα, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «…το «αξιόμαχο» του ελληνικού στρατού συνεχίζει να περνά πάνω από τις ζωές των στρατευμένων…» και προτρέποντας τους στρατεύσιμους για άρνηση της υποταγής προς τους ανωτέρους τους καθώς και «προτάσεις» για «σύγκρουση με φασιστικά, εθνικοπατριωτικά άσματα και μαθήματα…», κλπ.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Έλαβε γνώση το Υπουργείο για την κυκλοφορία των φυλλαδίων αυτών εντός και εκτός των στρατοπέδων κατάταξης και αν όχι, γιατί;
2. Είναι αποδεκτή η πρακτική της «ενημέρωσης» με φυλλάδια τέτοιου περιεχομένου εκτός των στρατοπέδων κατάταξης νεοσυλλέκτων και αν όχι, με ποια μέτρα αντιμετωπίστηκε από τη Διοίκηση του στρατοπέδου;
3. Επιτρέπεται η προπαγάνδιση οποιασδήποτε ιδέας με τον τρόπο αυτόν, από οποιαδήποτε οργάνωση ή ομάδα επιθυμεί να «ενημερώσει» για θέματα θητείας τους νεοσύλλεκτους;

Ο Ερωτών Βουλευτής
ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ Χ. ΒΟΡΙΔΗΣ

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

ΙΡΑΝ: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ’79 ΠΟΥ ΠΛΑΝΑΤΑΙ

«Τα παιδιά των μητροπόλεων βιώνουν από κοινού τις ίδιες συνθήκες, κοινή εμπειρία. Όχι μόνο στο Ιράν αλλά και στη δύση»
KHORDAD 1388, Ιράν, Ιούνιος ’09


«Αλλαγή για τους φτωχούς σημαίνει φαγητό και δουλειές,
όχι χαλαρός ενδυματολογικός κώδικας, ούτε διασκέδαση σε μικτούς χώρους…
Η πολιτική στο Ιράν έχει να κάνει πολύ περισσότερο με την ταξική πάλη
παρά με την θρησκεία.»
Financial Times, James Petras, 15/06/09

«όσο περισσότερο διαρκεί…το κίνημα της διαμαρτυρίας
τόσο μεγαλώνει η πιθανότητα ριζοσπαστικοποίησής του,
με αποτέλεσμα να μη ζητά πλέον μεταρρυθμίσεις, αλλά την αλλαγή καθεστώτος»
γερμανική εφημερίδα FAZ, 29/12/09

Άλλος ένας κύκλος βαθιών ταξικών συγκρούσεων έχει ανοίξει πάλι στο Ιράν. Ανεξάρτητα από την πρόσκαιρη έκβαση των τελευταίων συγκρούσεων, φαίνεται πως το εξεγερτικό φορτίο που έχει διαχυθεί στην Ιρανική κοινωνία είναι πολύ βαθύτερο, αφορά σ’ έναν συνολικό κοινωνικό πόλεμο όπου συμμετέχουν πλέον ενεργητικά και οι λαϊκές μάζες, πολύ ευρύτερο από την αμφισβήτηση μιας νοθευμένης εκλογικής αναμέτρησης όπως θέλει να την παρουσιάσει η φιλοδυτική αντιπολίτευση.

Η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση δεν μπορεί παρά να εκφράσει την αμέριστη, μαχητική της αλληλεγγύη, τόσο προς τον εξεγερμένο ιρανικό λαό όσο και να ταχθεί ενάντια στις μερίδες του αντιδραστικού - λιγότερο ή περισσότερο θεοκρατικού - καθεστώτος της βάρβαρης εκμετάλλευσης των εργαζομένων και της καταπάτησης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών ανδρών και γυναικών. Εξάλλου, την εποχή που ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός επιβάλλεται σε παγκόσμια κλίμακα, όπου επιχειρείται η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος και κοινωνικής ελευθερίας, είναι φενάκη να πιστεύεις ότι υπάρχει δυνατότητα κατάκτησης-υπεράσπισης οποιουδήποτε κοινωνικού δικαιώματος, όταν η πάλη για αυτό είναι αποσυνδεδεμένη με τον συνολικό αντικαπιταλιστικό αγώνα.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον ανυποχώρητο αγώνα των καταπιεσμένων του Ιράν απέναντι στη βάρβαρη κρατική καταστολή, αλλά και στις «εκσυγχρονιστικές» μερίδες του κεφαλαίου, που θέλουν να ενσωματώσουν την εξέγερση στην άνευρη διεκδίκηση μιας χαμένης εκλογικής μάχης, απλά για την αλλαγή φρουράς στον κρατικό μηχανισμό, για το βάθεμα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Αστικές μερίδες που όλες υποστηρίζουν το θεοκρατικό χαρακτήρα του καθεστώτος…

Δεν γνωρίζουμε αν, και πως, θα βρει ξανά ιστορική έκφραση η ρήση του Μαρξ για τον Χέγκελ («η ιστορία… επαναλαμβάνεται πρώτα ως τραγωδία και μετά ως φάρσα») στην περίπτωση του Ιράν. Γνωρίζουμε όμως ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιαίτερη μεταστροφή των ιστορικών συνθηκών και παραγόντων, που οδήγησαν στη συντριβή της προλεταριακής επανάστασης του ’79.

Μετά τον κύκλο των μαχητικών αγώνων της δεκαετίας του ’70, οι Ιρανοί προλετάριοι και ο αγωνιζόμενος λαός σάρωσαν, δια μιας, τον - τότε - 4ο μεγαλύτερο στρατό του κόσμου, το καθεστώς του Σάχη και τις διαβόητες μυστικές του υπηρεσίες. Όμως, η ήττα του αγώνα οδήγησε στην ενσωμάτωση του στο ιερατείο, στον Αγιατολάχ Χομεϊνί, στις σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες που εξέφραζε. Τελικά οδήγησε στη συντριβή του. Κάθε κομμουνιστική, επαναστατική, αγωνιστική τάση - κυρίαρχες σ’ αυτό τον αγώνα - πνίγηκε στο αίμα από τους πρώην συμμάχους της φονταμενταλιστές.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στήριξαν τον οκταετή πόλεμο του Ιράκ ενάντια στο Ιράν, έδωσαν όπλα και δολάρια-στερλίνες-μάρκα στον τότε σύμμαχο Σαντάμ Χουσεΐν και το Μπάαθ, ώστε να έχει ξανά η καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική Δύση τον αποκλειστικό έλεγχο των τεράστιων πηγών ενέργειας. Ένας πόλεμος που ουσιαστικά ενίσχυσε αντί να ανατρέψει το αντιδραστικό καθεστώς του Ιράν «στο όνομα της υπεράσπισης της πατρίδας και της θρησκείας». Εδραιώνοντάς το με πόλεμο, του έδωσε τα πιο άγρια, εκμεταλλευτικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού.

Σήμερα, αυτή η βάρβαρη αστική κυριαρχία και το θεοκρατικό της κατεστημένο διαπερνώνται από βαθύτατη συνολική κρίση, σπαράσσονται από τρομερές κοινωνικές αντιθέσεις. Η αντιπαράθεση και η σύγκρουση μεταξύ των μερίδων του κεφαλαίου για τον τρόπο διαχείρισης της οικονομικής κρίσης και της λαϊκής οργής, για την αναπαραγωγή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής με ακόμα σκληρότερα χαρακτηριστικά, ο τρόπος συνδιαλλαγής με τους ιμπεριαλιστές, προκάλεσε το ρήγμα μέσα από το οποίο ξεπήδησε και βρήκε έκφραση η συσσωρευμένη κοινωνικοπολιτική αγανάκτηση.

Ποιος ξεχνά ότι το ’05 ο Αχμαντινετζάντ πήρε την προεδρία αποκηρύσσοντας τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των προκατόχων του Χαταμί και Ραφσανζανί (υποστηρικτών και συνεταίρων του σημερινού «αρχηγού της αντιπολίτευσης» Μουσαβί), αλλά στην πράξη ιδιωτικοποίησε κρατική περιουσία πάνω από 63 δισ. δολάρια; Ποιος ξεχνά ότι ο ιρανικός λαός είχε να επιλέξει ανάμεσα σε ένα βάρβαρο αυταρχικό καθεστώς, που προχωρά σε (ελάχιστες) κοινωνικές δαπάνες με αντάλλαγμα την άγρια καταστολή, και τις πιο επιθετικές συνταγές του αστικοδημοκρατικού νεοφιλελευθερισμού, που προχωρά σε άγρια («δημοκρατικού τύπου») καταστολή με αντάλλαγμα τα δόγματα εθνικής ανταγωνιστικότητας του ιρανικού κεφαλαίου διεθνώς και τη βελτίωση των σχέσεων με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ειδικά τις ΗΠΑ); Ποιος ξεχνά ότι ο ιρανικός λαός κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στη βαρβαρότητα της νεοφιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας και τη βαρβαρότητα του σοσιαλδημοκρατικού αυταρχισμού ενός θεοκρατικού καθεστώτος, τις πλευρές του σύγχρονου ολοκληρωτισμού στην περιοχή;

Η αντιπαράθεση διαφορετικών μερίδων του αντιδραστικού καθεστώτος, στην οποία ξεχωρίζει η εναγώνια προσπάθεια για εγκλωβισμό της λαϊκής δράσης στο πλαίσιο της αστικής φιλοδυτικής αντιπολίτευσης, αποτελεί εκδήλωση της βαθιάς κρίσης ενός καθεστώτος, που είναι βαθύτατα αντιδραστικό και αντεργατικό από κοινωνική και ιστορική σκοπιά. Το κύμα των ιδιωτικοποιήσεων στην χώρα, η πτώση του βιοτικού επιπέδου, η τρομακτική ανεργία αποτελούν όψεις του κοινωνικού πολέμου στη χώρα. Το ίδιο όμως ισχύει και για τις μεγάλες εργατικές απεργίες σε πολλές επιχειρήσεις, τις πολύχρονες μάχες στους δρόμους των περιοχών των αποκλεισμένων και τις απόπειρες αιματηρής καταστολής τους, τα χρόνια φοιτητικών αγώνων, την εμφάνιση και ενδυνάμωση μαχητικού συνδικαλισμού κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες και διώξεις. Από αυτή την άποψη, το φάντασμα του ’79 διαλέγεται με τις εξεγέρσεις στην Ευρώπη, όμως οι φλόγες της εξέγερσης του Ιράν δείχνουν να φτάνουν ψηλότερα από την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 και (σαφώς) την εξέγερση στη μητροπολιτική Γαλλία το 2005. Από αυτήν ακριβώς την άποψη, το φάντασμα του ’79 «άνοιξε την ντουλάπα με τα φαντάσματα» για την αστική τάξη του Ιράν - και για το διεθνές πλέγμα του κεφαλαίου - με μεγαλύτερο το (μακρινό;) φόβο για τη δυνατότητα αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Το καθεστώς του Ιράν, αντίθετα με ό,τι πιστεύει κάθε «καλοπροαίρετος, προοδευτικός αριστερός», δεν αποτελεί έτσι κι αλλιώς ταξικό και αντιιμπεριαλιστικό αντίβαρο στην επεμβατική παρουσία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, και ιδίως της ΕΕ και των ΗΠΑ, στην περιοχή. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι σημαντική μερίδα του νεοσύστατου ιρακινού στρατού, που εκπαιδεύεται από Αμερικανούς (αλλά και Έλληνες αξιωματικούς), αναδύθηκε στην πραγματικότητα από το Ιράν, όταν το ανώτατο Συμβούλιο της ισλαμικής επανάστασης διέθεσε στο Ιράκ 6.000 μάχιμους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε το ρόλο που έπαιξαν οι Σιίτες του Ιράν (κατά τα άλλα ορκισμένοι εχθροί των «άθεων Αμερικανών») στην προσπάθεια κατάπνιξης της ιρακινής αντίστασης, συνεργαζόμενοι με τους ταγματασφαλίτες της περιοχής. Η προπαγανδιστική εκστρατεία της Ιρανικής κυβέρνησης να ταυτίσει τον εξεγερμένο πληθυσμό με τους διαδηλωτές της αντιπολίτευσης και με την παρέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, και ιδιαίτερα των ΗΠΑ, πρέπει να πέσει στο κενό. Η αλληλεγγύη στους Ιρανούς εργαζόμενους συνδέεται στενά με την καταδίκη του ιμπεριαλισμού, που πατρονάρει και επεμβαίνει πολεμικά, έχει πνίξει όλη την Εγγύς και Μέση Ανατολή στο αίμα.

Εξάλλου, παρά τις ιδιαίτερες διαφοροποιήσεις και τα επιμέρους συμφέροντα, τα μέσα ενσωμάτωσης και καταστολής των τάσεων χειραφέτησης είναι παντού κοινά για τη διεθνή του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης. Κοινός εχθρός: ο εσωτερικός, ο «εχθρός λαός». Η αιματηρή καταστολή της ιρανικής εξέγερσης (με νεκρούς, τραυματίες, συλλήψεις και «προσαγωγές»), τα πογκρόμ κατά μεταναστών και κινημάτων στην Ελλάδα μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, η βίαιη διαχείριση των διαδηλώσεων για τις κλιματικές αλλαγές στην Κοπεγχάγη (εμπνευσμένη από τη ίδια μήτρα - της ΕΕ - που εμπνέεται και ο Χρυσοχοΐδης), οι στρατιωτικές περιπολίες στις δυτικές καπιταλιστικές μητροπόλεις, η από κοινού βαρβαρότητα Αιγύπτιων και Ισραηλινών προς τους Παλαιστίνιους της Λωρίδας της Γάζας αποτελούν τις πλευρές ενός εμφύλιου ταξικού πολέμου που διεξάγει το κεφάλαιο στα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Οι διαφοροποιήσεις στα μέσα έχουν να κάνουν με τις δυνατότητες και τα περιθώρια – κάθε φορά – του αστικού μπλοκ εξουσίας να συμμορφώσει ή να συνδυάσει τη βαρβαρότητα των επιλογών του με τις επιταγές της «αστικοδημοκρατικής διαχείρισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Γι’ αυτό και «η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα αλλά και οι ηγέτες των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με επικεφαλής τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ», που προκαλούν εκατόμβες νεκρών στην περιοχή και βαρύνονται με στυγερά εγκλήματα ενάντια στους καταπιεσμένους, «καταδίκασαν τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων».

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μάλιστα, έχει απειλήσει να επιβάλει νέες, αυστηρότερες κυρώσεις αν το Ιράν δεν ανταποκριθεί ως την 31η Δεκεμβρίου 2009 στις διπλωματικές προσπάθειες που καταβάλλονται για τον τερματισμό του πυρηνικού του προγράμματος. Είναι απλώς το ένα μέρος της διπλωματικής διελκυστίνδας για την επιβολή των ιδιαίτερων καπιταλιστικών συμφερόντων, δίπλα ακριβώς στα αδιέξοδα του ΝΑΤΟ, του Ευρωστρατού και των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. Το άλλο μέρος το εκφράζουν οι λεονταρισμοί του καθεστώτος στο Ιράν και τα «τελεσίγραφα προς τη δύση», που αφορούν στη δυνατότητα χρήσης των πυρηνικών, η προβολή των εθνικών κινδύνων για τη βίαιη απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης και ειρήνευσης ενάντια στον «κοινό» εξωτερικό εχθρό, η απελπισμένη προσπάθεια επιβεβαίωσης του Ιράν, από τη μεριά της πολιτικής του ηγεσίας, της γεωπολιτικής του θέσης.

Μήπως, η επίκληση της γεωπολιτικής θέσης της «ισχυρής Ελλάδας» και των «εθνικών κινδύνων της οικονομικής κατάρρευσης», δεν είναι τα επιχειρήματα του Γ. Παπανδρέου για την απόσπαση κοινωνικής συναίνεσης στα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα που εφαρμόζει, στην περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και τη στρατιωτική-πολιτική θωράκιση του ελληνικού κράτους-στρατηγείου; Τους «εθνικούς κινδύνους των εισβολέων» δεν επικαλούνται (επιστρατεύοντας και το Μ. Θεοδωράκη) για τη συμμετοχή σε ΝΑΤΟ και Ευρωστρατό, για τις στρατιωτικές επιχειρηματικές συμφωνίες και τη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων με την πολεμική μηχανή του Ισραήλ και την εκπαίδευσή της για χτύπημα στο Ιράν, την ίδια ώρα που ανακοινώνουν τη συμπαράστασή τους στον ιρανικό λαό, που χτυπιέται βάναυσα από το καθεστώς;

Το σύνολο του διεθνούς πλέγματος του κεφαλαίου και οι αστικές τάξεις σε όλο τον κόσμο, εύχονται και προωθούν ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό στο Ιράν, χειρότερο ακόμα και από τον ιστορικό συμβιβασμό που επιβλήθηκε το 1979. Επιχειρούν μια νέα συμφωνία ή και διαδοχή στα πλαίσια της ιρανικής αστικής τάξης, προκειμένου αυτή να αποτελέσει την ταφόπλακα του ριζοσπαστικού δυναμικού που συγκροτείται στην ιρανική κοινωνία και εφαλτήριο για νέο γύρο καταπίεσης, άγριας εκμετάλλευσης και υποταγής των λαών της περιοχής.

Είμαστε στο πλευρό των εξεγερμένων Ιρανών και της ανεξάρτητης δράσης των λαϊκών μαζών ενάντια στο σκοταδιστικό-θεοκρατικό καθεστώς αλλά και τις - στηριγμένες στον ιμπεριαλισμό – δυνάμεις του νεοφιλελεύθερου αστικού εκσυγχρονισμού

Η επιλεκτική καταγγελία και η «ανθρωπιστική» ευαισθησία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και του ελληνικού κράτους δε μας ξεγελά

Μόνη διέξοδος είναι η ήττα της ΕΕ και των ΗΠΑ στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, η νίκη και η δικαίωση των αγώνων των Παλαιστινίων ενάντια στη βαρβαρότητα του Ισραηλινού κράτους, η συντριβή των δογμάτων ασφαλείας των καπιταλιστικών μητροπόλεων εντός κι εκτός συνόρων

Καταγγέλλουμε τη φιλοπόλεμη επιθετική στρατηγική του ελληνικού κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, τις επεμβάσεις σε 15 χώρες στον πλανήτη, τις συμφωνίες με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ

Απαιτούμε την άμεση καταστροφή όλων των πυρηνικών όπλων και το μπλοκάρισμα της κούρσας των πολεμικών εξοπλισμών, του νέου γύρου των πολεμικών αναμετρήσεων

Μόνη λύση είναι η ανεξάρτητη, διεθνιστική, εργατική αντικαπιταλιστική πάλη. Ο κοινός αγώνας των εργαζομένων για την ανατροπή τόσο της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής νέας τάξης όσο και του φονταμενταλιστικού καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
diktiospartakos.blogspot.com

Μιχάλης Μπεζαντάκος: Ο πιο τραγουδισμένος Έλληνας κομμουνιστής χάθηκε στις σταλινικές εκκαθαρίσεις;

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από την Κυριακάτικη Αυγή

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο συγγραφέας Δημήτρης Παλαιολογόπουλος ο θρυλικός κομμουνιστής Μ. Μπεζαντάκος μετά την απόδραση του από τις φυλακές του Συγγρού δεν σκοτώθηκε στην Ισπανία αλλά έπεσε θύμα των σταλινικών εκκαθαρίσεων στη Σοβιετική Ενωση, όπου όπως πολλοί άλλοι διωκόμενοι κομμουνιστές, είχε καταφύγει.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΠΟΥΛΟΥ*

Διαβάζοντας στην Kυριακάτικη Αυγή, στις 25 του Δεκέμβρη του 2009, το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Βλάση Αγτζίδη για τους αντιρατσιστικούς αγώνες του σοβιετικού ελληνισμού, αλλά και για το τραγικό τέλος πολλών Ελλήνων κομμουνιστών (παραθέτει και πίνακα 20 δολοφονημένων ανωτάτων στελεχών του ΚΚΕ), θυμήθηκα για άλλη μια φορά τον Μιχάλη Μπεζαντάκο ή Μπεζεντάκο. Είναι το παλικάρι που δραπέτευσε κατά τρόπο μυθιστορηματικό το 1931 από τις φυλακές Συγγρού και η απόδρασή του έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της Αριστεράς, που τραγουδιέται ώς τα σήμερα. Δεν ξέρω όμως πόσοι από εκείνους που το τραγουδούν γνωρίζουν για τον τραγικό χαμό του στις αφιλόξενες στέπες της Σιβηρίας.

Ο Μιχάλης Μπεζαντάκος ήταν ένας νέος Μανιάτης που κατοικούσε με την οικογένειά του στα Ταμπούρια του Πειραιά. Δούλευε εργάτης-τεχνίτης σε εργοστάσιο καρφιτσοβελονοποιίας. Από πολύ νωρίς ενστερνίστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και στην αρχή εντάχθηκε στον χώρο των τροτσκιστών. Ήταν γύρω στο 1930, τότε που στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα διεξαγόταν η «φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές». Τότε ο Τρότσκι είχε δηλώσει πως το καλύτερο τμήμα των οπαδών του ήταν εκείνο της Ελλάδας... Όταν μάλιστα την ίδια περίοδο ο δεύτερος, μετά τον Λένιν, δημιουργός της Οκτωβριανής Επανάστασης έφευγε κυνηγημένος ζητώντας καταφύγιο στη Δύση και πέρασε από το λιμάνι του Πειραιά, οι οπαδοί του στην Ελλάδα τον υποδέχθηκαν θερμά. Μαζί και ο Μιχάλης Μπεζαντάκος με την αδερφή του Κρυστάλλω, η οποία --όπως διηγείται αργότερα-- του φίλησε και το χέρι...

Εκείνη την εποχή ήταν που ο Μπεζαντάκος βρέθηκε στις φυλακές Συγγρού, κατηγορούμενος για τον φόνο του Γυφτοδημόπουλου, ενός αστυνομικού που ανήκε στην «υπηρεσία διώξεως κομμουνιστών». Η κατηγορία ήταν πολύ σοβαρή, κι έτσι μπορούσε να καταδικαστεί ακόμα και σε θάνατο. Στο μεταξύ είχε εγκαταλείψει τον τροτσκισμό και είχε ενταχθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα.

Η απόδρασή του από τη φυλακή ήταν πράγματι εντυπωσιακή. Με τη βοήθεια των κρατούμενων συντρόφων του και χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους φύλακες, με επιμονή και μέθοδο, άνοιξε σιγά σιγά μια τρύπα στον τοίχο της φυλακής. Το βράδυ της απόδρασης βάλανε στο κρεβάτι του ένα κούτσουρο και το σκέπασαν με κουβέρτες, έτσι που να φαίνεται πως κοιμάται άνθρωπος, για να μην τον αναζητήσουν αμέσως. Την άλλη μέρα που τον αναζήτησαν είχε κάνει φτερά...

Έτσι βρέθηκε στη Σοβιετική Ένωση όπως και πολλοί άλλοι κυνηγημένοι κομμουνιστές, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το γνωστό τραγούδι που ακόμα συγκινεί:


Οι αστοί τρομάξανε
και κάστρα φτιάξανε
να κλείσουν τα παιδιά των εργατών,
μ’ αυτοί με μια γροθιά
σπάζουνε τα δεσμά
τα κάστρα καταργούνε των αστών!

Και μες στο καρναβάλι
οι αστοί την πάθαν πάλι,
ο Μπεζαντάκος μάς άφησε γεια!
Παντού τρεξίματα
τελεγραφήματα,
πάλι ραπίσματα απ’ την εργατιά.

Τον είχανε κλεισμένο
διπλομανταλωμένο
να τον δικάσουνε σε θάνατο,
μ’ αυτός τρυπάει τον τοίχο
χωρίς κανέναν ήχο
και βρίσκουν κούτσουρο στο θάλαμο.

Στ’ άχυρα ψάχνουνε
ψύλλους για να ’βρουνε
ζητούν τον ένατο και τους οχτώ
μ’ αυτοί είναι μακριά,
εβίβα βρε παιδιά,

Ζήτω το κόμμα μας το εργατικό!


Η τελευταία στροφή του τραγουδιού εννοεί τα οκτώ (ή εννέα) στελέχη (Β. Ασίκης, Α. Αποστόλου, Κ. Ευτυχιάδης, Π. Καρασκόγιας, Γ. Κολοζώφ, Μ. Μαρκοβίτης, Οικονομίδης, Παπαρήγας, Α. Χαϊτάς) που δραπέτευσαν εκείνη ακριβώς την περίοδο (Μάρτιος 1931) από τις ίδιες φυλακές και ορισμένοι καταφύγανε επίσης στη Σοβιετική Ένωση. Μαζί τους έφυγε και ο φρουρός τους, ο «κόκκινος δεκανέας».

Εκεί, στη χώρα του «υπαρκτού», όμως, άρχισε από την ομάδα του Στάλιν που επικράτησε απόλυτα στο Σοβιετικό Κόμμα, μια μαζική επιχείρηση διωγμών και εξόντωσης κάθε διαφωνούντα κομμουνιστή και όχι μόνο, χωρίς φυσικά να εξαιρεθούν οι ξένοι, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες, που πλήρωσαν πολύ ακριβά.

Ένα από τα θύματα αυτών των φοβερών διωγμών υπήρξε και ο Μιχάλης Μπεζαντάκος. Στην εξόντωσή του ίσως συνέβαλε και η προηγούμενη «θητεία» του στον τροτσκισμό, αν και, όπως είδαμε, τον εγκατέλειψε όταν ακόμη ήταν στην Ελλάδα. Όπως και να 'χει, μια μέρα, εκεί στα 1936-1937, εξαφανίστηκε και από τότε κανένας δεν έμαθε τίποτα για την τύχη του.

Στην Ελλάδα όμως οι δικοί του άρχισαν να τον αναζητούν τόσο από τις επίσημες σοβιετικές αρχές, δηλαδή την πρεσβεία, όσο και από το ΚΚΕ. Και στις δύο περιπτώσεις παίρνανε την απάντηση πως πήγε εθελοντής στην Ισπανία και εκεί σε κάποια μάχη σκοτώθηκε χωρίς να καταγραφεί το όνομά του. Και έτσι πέρασε στα «επίσημα» χαρτιά.

Η πραγματικότητα είναι πως ο Μιχάλης Μπεζαντάκος δεν πήγε ποτέ στην Ισπανία. Κανένα στοιχείο δεν μας το βεβαιώνει. Αντίθετα, υπάρχουν σοβαρές μαρτυρίες για την εξαφάνισή του στη Σοβιετική Ένωση. Θα αναφέρω δύο. Η μία είναι του Σάββα Παλέ (Σγουρού), εθελοντή του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Η δεύτερη του Φυλακτόπουλου (Ψαρά), στελέχους του ΚΚΕ που έκαμε και αυτός για αρκετά χρόνια εξόριστος στη Σιβηρία.

Σύμφωνα με την αφήγηση του Σάββα Παλέ, ο Μπεζαντάκος εξεφανίστηκε όταν φοιτούσε στη Σχολή Αξιωματικών του Νοβοροσίκ. Ήταν τότε που όλοι οι καθηγητές της Σχολής αλλά και πολλοί μαθητές εκτελέστηκαν σαν τροτσκιστές. Μαζί με τον Μπεζαντάκο εξαφανίστηκε και ο συμφοιτητής του Μαρκοβίτης. Στην ίδια σχολή φοιτούσε και ο κύπριος Ευάνθης Νικολαΐδης. Αυτός πήγε στην Ισπανία, αλλά για τους δύο έλληνες συντρόφους του κράτησε για πάντα το στόμα του κλειστό...

Ο αγωνιστής Φυλακτόπουλος (πέθανε πριν από 15 περίπου χρόνια στην Ελλάδα) αφηγήθηκε τα παρακάτω, όπως τα άκουσε από τον Γρηγοριάδη, τον «κόκκινο δεκανέα», που όμως είδαμε δραπέτευσε μαζί με τους κρατούμενους κομμουνιστές από τις Φυλακές Συγγρού. Και αυτός πήρε τον δρόμο της εξορίας όταν πήγε στη Σοβιετική Ένωση. Σε ένα χωριό της Σιβηρίας που τον βάλανε να δουλεύει σαν νοσοκόμος, βρήκε σοβαρά άρρωστο τον Μιχάλη Μπεζαντάκο. Εκεί τον περιποιήθηκε και κατόρθωσε να τον κρατήσει στη ζωή για όσο καιρό έμεινε σ’ εκείνο το χωριό. Δυστυχώς, ύστερα από λίγο καιρό μεταθέσανε σε άλλο μέρος τον Γρηγοριάδη, και η κατάληξη του Μπεζαντάκου στάθηκε αναπόφευκτη. Έμεινε μονάχα το τραγούδι του. Αυτό θα συνεχίσει να ζει...

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΓΕΝΑΡΗ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΣΣΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μπροστά στην έναρξη της δίκης των δολοφόνων του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, Κορκονέα και Σαραλιώτη, στις 20 του Γενάρη 2010 στην Άμφισσα, πραγματοποιήθηκε συνάντηση συλλογικοτήτων και οργανώσεων για την ανάληψη πρωτοβουλιών κοινής δράσης και κινητοποίησης.

Είναι φανερή η προσπάθεια του συστήματος και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να υποβαθμίσει και να υποβιβάσει το γεγονός της δίκης αυτής, μιας δίκης που διεξάγεται 13 μήνες μετά τη δολοφονία, σε τόπο μακριά απ’ την Αθήνα (παρά τις δύο αιτήσεις της οικογένειας του Αλέξη, για διεξαγωγή της στην Αθήνα), μιας δίκης που περνιέται στα «ψιλά» των Μ.Μ.Ε. και της «τρέχουσας ειδησεογραφίας». Θα’ θελαν, αν μπορούσαν, να «σβήσουν από τη μνήμη» των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας - που αντιστέκονταν καθημερινά και σ’ ολόκληρη τη χώρα, κατά χιλιάδες απέναντι στην δολοφονική αυτή πολιτική, κατά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 - τόσο το ίδιο το γεγονός της δολοφονίας, όσο και τις αιτίες του, την πολιτική του συστήματος που όπλισε το χέρι των δολοφόνων.

Μια πολιτική που εφάρμοζε με συνέπεια τη κυβέρνηση της Ν.Δ. και που συνεχίζει αμείωτα σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Αυτή της έντασης, αναβάθμισης, όξυνσης της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής σ’ όλα τα επίπεδα. Γιατί, παρόλο που το ΠΑΣΟΚ και ο Χρυσοχοίδης εμφανίζονται ως δήθεν θιασώτες της «εκκαθάρισης» και του «εκδημοκρατισμού» των δυνάμεων καταστολής, η ίδια η πραγματικότητα συνηγορεί για το αντίθετο: Όργιο εκατοντάδων προσαγωγών και συλλήψεων, χωρίς προηγούμενο αστυνομοκρατία στο κέντρο της Αθήνας (και όχι μόνο), ωμή παραβίαση και σχέδια ολοκληρωτικής κατάργησης του πανεπιστημιακού Ασύλου, εισβολές αστυνομικών δυνάμεων σε στέκια συλλογικοτήτων, φασιστικές επιθέσεις. Την ίδια στιγμή, οι λεγόμενες αστυνομικές «αυθαιρεσίες», οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια δηλαδή, με θύματα μετανάστες και νεολαίους, όχι μόνο δεν εκλείπουν, αλλά – το αντίθετο – έρχονται να συμπληρώσουν το όλο τοπίο.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στο όνομα του δόγματος της «ασφάλειας», εφαρμόζει επιθετική πολιτική προληπτικής καταστολής και επιχειρεί να διαιρέσει τους εργαζόμενους και την κοινωνία σε «φιλήσυχους και βάνδαλους», «βολεμένους και φτωχούς» κ.ο.κ.

Η πολιτική αυτή απαιτείται για να κάμψει τις αντιστάσεις των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας απέναντι στη συνολικότερη επίθεση που ήδη έχουν εξαπολύσει η κυβέρνηση, το κεφάλαιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση (μισθοί, φορολογία, ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις), ώστε να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους. Γι’ αυτό είναι απαραίτητο ένα πλατύ, μαχητικό μέτωπο υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών και της αποφασιστικής διεύρυνσής τους.

  • ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ.
  • ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΟΠΛΙΖΕΙ.
  • ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Καλούμε σε συγκέντρωση την Τετάρτη 20 Γενάρη,
στις 9 π.μ. στην κεντρική πλατεία της Άμφισσας.

Οι αναχωρήσεις των πούλμαν από Αθήνα

θα γίνουν στις 6:00 και 7:00 το πρωί
από το Αρχαιολογικό Μουσείο (Πατησίων)


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Δευτέρα 18 Γενάρη, 13:00, Αίθουσα ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20)



ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ

Συμμετέχουν: ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, ΚΚΕ(μ-λ), Κοινή Δράση Αλληλλεγγύης, Κομμουνιστική Ανανέωση, Μ-Λ ΚΚΕ, ΝΑΡ, Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Οικολόγοι Εναλλακτικοί, Ομάδα ΡΟΖΑ, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ΣΕΚ

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της Elite!

Αλληλεγγύη για να μη χαθεί ούτε μια θέση εργασίας Συντονισμένος Αγώνας για να μην κλείσει η ELITE
Καμιά εργάτρια-Κανένας εργάτης άνεργος σταθερή δουλειά για όλους

Συναδέλφισες-συνάδελφοι, εργαζόμενοι στη γειτονιά μας,

Άλλη μια επιχείρηση το τελευταίο διάστημα μετά τον Αθανασιάδη την Petit Elephant κ.ά., η ELITE, κλείνει πετώντας στον δρόμο 250 εργαζόμενους. Εκατοντάδες θέσεις εργασίας, χάνονται καθημερινά χωρίς να μπορεί κανείς να τις καταγράψει με ακρίβεια. Η ανεργία σε πολλές περιοχές χτυπάει κόκκινο, σε νομούς της Β. Ελλάδας ξεπερνάει το 35%, στην οικοδομή η πτώση φτάνει το 30% και πανελλαδικά η ανεργία προσεγγίζει το 20%.

Η πολιτική προνομίων & οι φόρο-απαλλαγές προς τους επιχειρηματίες, όχι μόνο δεν φέρνουν μείωση της ανεργίας όπως μας έλεγαν, αλλά αξιοποιήθηκαν από τους εργοδότες για να βρουν νέους δρόμους κερδοφορίας σε γειτονικές χώρες ή σε άλλους κλάδους.

Το κεφάλαιο στην Ελλάδα, με την ενεργό συμπαράσταση του κράτους, καταφέρνει να αυξάνει την εκμετάλλευση, αποκομίζοντας από τη μια τεράστια κέρδη και στέλνοντας από την άλλη χιλιάδες εργάτες στο περιθώριο της οικονομικής-κοινωνικής ζωής. Χιλιάδες τα παραδείγματα (ΛΑΝΑΡΑΣ-SEX-FORM-ΠΑΛΚΟ-ΚΕΡΑΝΗΣ-ΣΙΣΕΡ- κ.ά), εργοστασίων που έκλεισαν, πετώντας τους εργάτες, μάλιστα απλήρωτους στον δρόμο.

Σήμερα σε περίοδο κρίσης οι απαιτήσεις του κεφαλαίου, για να φορτωθούμε εμείς την κρίση τους, υιοθετούνται από τις κυβερνήσεις και εφαρμόζονται ως ενιαία κρατική πολιτική, με αποτέλεσμα το κλείσιμο επιχειρήσεων-τις χιλιάδες απολύσεις-τη περικοπή δαπανών για υγεία- παιδεία- την κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος μέσα από την ληστεία των αποθεματικών τους, αλλά και την κατάργηση κάθε προνοιακής δομής.

Το δίλημμα για όλους, για κάθε εργαζόμενο που ζει μόνο από τη δουλειά του είναι:
ή να αποδεχτoύμε σαν τάξη την εξολόθρευση ενός τμήματος του εργατικού πληθυσμού που πραγματοποιείται με το κλείσιμο επιχειρήσεων-τις απολύσεις-τη μακροχρόνια ανεργία και τη χειροτέρευση της θέσης ΟΛΩΝ μας,
ή να αντιδράσουμε συνολικά και συντονισμένα αμφισβητώντας το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας και της ασύδοτης κερδοσκοπίας του κάθε επιχειρηματία-καπιταλιστή,
διεκδικώντας και επιβάλλοντας τη συνέχιση της λειτουργίας των επιχειρήσεων με οποιαδήποτε μορφή, εξασφαλίζοντας τη συνέχιση της δουλειάς για όλους, απειθαρχώντας στον ωμό εκβιασμό και την τρομοκρατία των απολύσεων του εργοδότη.

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, εργαζόμενοι της γειτονιάς,
Μπροστά στην καταιγίδα που έχει ξεσπάσει, να ορθώσουμε τοίχο προστασίας σε κάθε απόλυση, σε κάθε αφαίρεση δικαιωμάτων, ενάντια στις πολιτικές που συρρικνώνουν κατακτήσεις, κόντρα στη συνεχιζόμενη μείωση θέσεων εργασίας, βάζοντας εμπόδια στο κλείσιμο των επιχειρήσεων που πετάνε χιλιάδες εργάτες στο δρόμο, δημιουργώντας ένα κίνημα υπεράσπισης των θέσεων εργασίας, αλλά και τις προϋποθέσεις συνέχισης της λειτουργίας τους.

Αυτή την περίοδο, κανείς δεν πρέπει να μείνει μόνος του, όλοι οι εργαζόμενοι χρειάζεται να γίνουμε μια γροθιά, υπερασπιζόμενοι ο ένας τον άλλον.

Σήμερα εκφράζοντας την έμπρακτη συμπαράσταση μας χρειάζεται να βρεθούμε στο πλάι των 250 εργατριών-εργατών-υπαλλήλων της ELITE, που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις από τις αρχές ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

Όλοι μπορούμε να δώσουμε κάτι, …από την παρουσία μας στο χώρο του κατειλημμένου εργοστασίου, το μάζεμα υπογραφών, τη συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις αλληλεγγγύης, το μοίρασμα ανακοινώσεων και την ενεργό συμμετοχή μας στην «ΕΠΙΤΡΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ για τους εργαζόμενους της ELITE» που δημιουργήθηκε στη γειτονιά.

ΚΑΛΟΥΜΕ κάθε εργαζόμενο-άνεργο να συμμετέχει στην συγκέντρωση-πορεία που αποφάσισαν οι εργαζόμενοι της ELITE, την ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ώρα 12π.μ. έξω από τον χώρο του εργοστασίου. Η συγκεντρωση θα φτάσει στο ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ τις 13.30.

Ο αγώνας των εργαζόμενων της ελιτ μας αφορά όλους ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ-ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΑΛΛΗΕΓΓΥΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΑΓΩΝΑΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους εργαζόμενους της ELITE
Αθήνα 11-1-2010

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Το ξέσπασμα του ρατσισμού

Της ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ - Ελευθεροτυπία

Με μαζική, υποχρεωτική μετακίνηση μεταναστών από το Ροζάρνο της Καλαβρίας σε «κέντρα υποδοχής», από όπου οι περισσότεροι θα απελαθούν, απάντησε η ιταλική κυβέρνηση στο κύμα ρατσιστικής βίας με δεκάδες τραυματίες που εικάζεται πιθανώς βάσιμα ότι υποκινήθηκε από τη Μαφία, αποκάλυψε όμως ανάγλυφα επικίνδυνες, χρονίζουσες παθογένειες μιας κοινωνίας που χρησιμοποιεί εργατικά χέρια μεταναστών όσο τα χρειάζεται και μετά τα δένει για να μην μπορέσουν να γευτούν το ψωμί που έβγαλαν με τον ιδρώτα τους.

Ηταν 9 Μαΐου της περασμένης χρονιάς, Ημέρα της Ευρώπης, όταν ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι καταλόγιζε στην Κεντροαριστερά πολιτική ανοιχτών θυρών έναντι των μεταναστών και διατύπωνε καθαρά τη δική του ιδέα για την Ιταλία. «Η Αριστερά άνοιξε τις πόρτες, ήταν και είναι υπέρ μιας πολυεθνικής Ιταλίας: δεν είναι αυτή η δική μας άποψη, άσυλο θα χορηγείται μόνο σε όποιον πληροί τις προϋποθέσεις».

Η δήλωσή του, με αφορμή την απόφαση να εξαναγκάζονται σε επιστροφή πλοία που μετέφεραν μετανάστες από τη Λιβύη -ακόμα και αν ετίθετο η ζωή τους σε κίνδυνο, τον κατηγορούσαν οι επικριτές του- ήταν μόνο μία ψηφίδα στο περίπλοκο μωσαϊκό που συνιστά το θέμα «μετανάστες». Οι πολιτικά ακραίες θέσεις αλλά και η ανοχή απέναντι σε χρονίζοντα προβλήματα, όπως το καθεστώς των ανθρώπων που προέρχονται από τρίτες χώρες, είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Στην άλλη όψη βρίσκεται το τεράστιο κύμα παράνομης εισόδου ανθρώπων.

Υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα, που στην Ιταλία ειδικά έχουν το ονοματεπώνυμο μιας ιδιότυπης ανώνυμης εταιρείας, της Μαφίας. Είτε λέγεται Καμόρα είτε Ν'ντρανγκέτα, όπως στην περίπτωση του Ροζάρνο.

Σφαίρες κατά Αφρικανών

Ολα ξεκίνησαν την Πέμπτη, όταν άγνωστοι εποχούμενοι άρχισαν να πυροβολούν ομάδα Αφρικανών που επέστρεφαν από τη δουλειά τους σε γεωργικές καλλιέργειες. Σε λίγες ώρες δεκάδες μετανάστες βγήκαν στους δρόμους και άρχισαν να σπάνε και να πυρπολούν περιουσίες και καταστήματα. Η βίαιη αντίδρασή τους προκάλεσε την οργή των ντόπιων, που επιτέθηκαν στους μετανάστες και έστησαν οδοφράγματα. Με την παρέμβαση ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας τα επεισόδια έληξαν με τη σύλληψη δέκα ανθρώπων και ενώ είχαν τραυματιστεί περίπου 60 από όλες τις πλευρές.

Λίγες ώρες αργότερα λεωφορεία φορτωμένα με Αφρικανούς ξεκινούσαν για τα λεγόμενα «κέντρα υποδοχής», όπου θα δρομολογηθούν οι διαδικασίες απέλασης όσων δεν έχουν νόμιμα χαρτιά. Και είναι η συντριπτική πλειονότητα των 1.200 ανθρώπων που δεν είχαν άλλη επιλογή από την «έξοδο». Ξημερώνοντας Σάββατο, μπήκαν στην πόλη και οι μπουλντόζες για να διαλύσουν τις αυτοσχέδιες παράγκες πλάι σε ένα εγκαταλελειμμένο τυροκομείο του Ροζάρνο και αλλού, όπου στέγαζαν τα όνειρά τους οι μετανάστες εργάτες τις λίγες ώρες που τους έμεναν για ύπνο αφού στις καλλιέργειες οπωρικών της Καλαβρίας εργάζονται από την αυγή ώς τη νύχτα για να πάρουν 20-25 ευρώ. Από αυτά, θα δώσουν 5 ευρώ στον ντόπιο συνεργάτη της Μαφίας που εκμεταλλεύεται την «επιχείρηση» και 2-3 ευρώ στα φορτηγά που τους πάνε καθημερινά στη δουλειά.

Σε ρεπορτάζ που έγιναν στην περιοχή κανείς δεν παραδέχτηκε ότι απασχολεί ανθρώπους παρανόμως, όμως συγκλίνουσες πηγές υπολογίζουν σε 2.000 τους Αφρικανούς μετανάστες που απασχολούνταν με μαύρη εργασία, χωρίς συμβόλαια και χωρίς ασφάλιση, μέχρι τα γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας.

Για τον υπουργό Εσωτερικών Ρομπέρτο Μαρόνι, ισχυρό άνδρα της ξενοφοβικής Λίγκας του Βορρά, η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι «κληρονόμησε το πρόβλημα εξαιτίας της ανοχής» που είχε επιδείξει η Κεντροαριστερά. Ζήτησε πάντως έρευνα για την πιθανή εμπλοκή της Ν'ντρανγκέτα, συνδέοντας τα περιστατικά με την εκφρασθείσα πρόθεση της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα δίκτυα της Μαφίας. Η αντιπολίτευση μίλησε για ξενοφοβικές τακτικές, χωρίς ακόμα όμως να έχει διατυπώσει καθαρή πολιτική πρόταση, ενώ, αντίθετα, αξιοσημείωτη παρέμβαση έκανε ο Πάπας. Μιλώντας εκτός κειμένου στο κήρυγμά του της Κυριακής είπε: «Κάθε μετανάστης είναι ένα ανθρώπινο πλάσμα -διαφορετικό εξαιτίας της προέλευσης, της κουλτούρας και της παράδοσής του- αλλά άνθρωπος που αξίζει σεβασμού και δικαιωμάτων».

(Πηγές: «La Repubblica», «Corriere della Sera», «La Stampa», Γαλλικό, Ασ. Πρες, Ρόιτερ)

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Oι Αιγύπτιοι αλιεργάτες της Ν. Μηχανιώνας συνεχίζουν αποφασιστικά την απεργία τους.

Ρεπορτάζ του "Ριζοσπάστη"

Οξύνεται η αναμέτρηση με την εργοδοτική ασυδοσία

Αγωγή για να βγει παράνομη η απεργία κατέθεσαν οι εργοδότες. Σε παγκινητοποίηση καλεί αύριο, στις 11 π.μ., στη Νέα Μηχανιώνα, το ΠΑΜΕ. Αποκαλυπτικά για τις συνθήκες εργασίας όσα δηλώνουν εργάτες στον «Ρ»

Συνεχίζουν την απεργία τους οι Αιγύπτιοι αλιεργάτες της Νέας Μηχανιώνας διεκδικώντας ικανοποίηση όλων των αιτημάτων τους, κόντρα στη νέα πρόκληση του συνδέσμου των πλοιοκτητών, που χτες κατέθεσε αίτηση για να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργία τους. Το αίτημα θα συζητηθεί τη Δευτέρα στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης. Στο πλευρό τους θα σταθούν και πάλι μαζικά τα ταξικά συνδικάτα και το ΠΑΜΕ, όπως κάνουν από την πρώτη ώρα. Σ' αυτή την κατεύθυνση, το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους όλης της περιοχής σε παγκινητοποίηση, αύριο, στις 11 π.μ. στη Νέα Μηχανιώνα.

Οι αλιεργάτες το βράδυ της Πέμπτης σταμάτησαν τον αποκλεισμό του λιμανιού της Μηχανιώνας μετά από την υπόσχεση των πλοιοκτητών ότι θα μπορούν να έχουν εκπροσώπους τους στον υπολογισμό του μερτικού, μέθοδο με την οποία αμείβονται. Συνεχίζουν όμως την απεργία τους, μαζί με το Σωματείο Αιγυπτίων αλιεργατών, μέχρι να υπάρξουν γραπτές δεσμευτικές προτάσεις για το σύνολο των αιτημάτων τους (μεταξύ των οποίων είναι η καταβολή του δώρου Χριστουγέννων, ποσοστό από την επιστροφή του ΦΠΑ, να υπαχθούν ξανά στο ΙΚΑ από όπου τους έβγαλε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να τους εντάξει στον ΟΓΑ, κτλ.). Δε ζητούν τίποτα παράλογο: Να ζουν με αξιοπρέπεια. Να πάψουν να δουλεύουν σαν σκλάβοι.

Δουλειά ήλιο με ήλιο

Διεκδικούν να ζουν αξιοπρεπώς από τον πλούτο που παράγουν δουλεύοντας σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες τη βδομάδα. Στην πλειοψηφία τους δουλεύουν στη χώρα μας επί 25 χρόνια. Είναι μετακλητοί και έρχονται στα αλιευτικά λιμάνια της Ελλάδας στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας που υπέγραψαν Ελλάδα και Αίγυπτος τη δεκαετία του '80, με συμβόλαια 8μηνης απασχόλησης από την 1η Οκτώβρη μέχρι τις 31 Μάη. Πολλοί από αυτούς κατάφεραν, μόνο μετά από 15, 20 και 25 χρόνια δουλειάς, να βγάλουν πράσινη κάρτα για την παραμονή τους στην Ελλάδα. Τις γυναίκες και τα παιδιά στην Αίγυπτο τους βλέπουν για 2 - 3 μήνες το χρόνο. Δε φέρνουν τις οικογένειές τους στην Ελλάδα γιατί, όπως λένε, εκτός των διαδικαστικών εμποδίων, με ένα μεροκάματο και εισόδημα μόνο 8 μήνες το χρόνο δεν μπορείς να ζήσεις οικογένεια με 2, 3 και 4 παιδιά.

Ο Ουαχέτ, πριν λίγα χρόνια έφερε τη γυναίκα και τα δύο παιδιά του στη Μηχανιώνα. «Δεν τα βγάλαμε πέρα. Τα χρήματα δεν έφταναν. Ετσι επέστρεψαν στο Κάιρο. Κι εκεί δεν είναι μικρό το κόστος ζωής. Θέλουν τουλάχιστον 500 ευρώ το μήνα για να τα φέρουν βόλτα. Τώρα με τη μείωση που μας έκαναν στο μισθό τα χρήματα δε φτάνουν να ζήσω μόνος μου εδώ, πώς να περισσέψουν να στείλω και στην οικογένεια...».

«Δεν πληρώνεται η δουλειά που κάνουμε. Είναι επικίνδυνη. Βρισκόμαστε μερόνυχτα στη θάλασσα, παλεύουμε με τα κύματα πολλές φορές σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, ακόμη και με 8-9 μποφόρ, με βροχές και χιόνια. Μερόνυχτα ολόκληρα που άλλες φορές είναι δύο και τρία και άλλες φορές ένας και δύο μήνες συνεχόμενα. Απλώνουμε και μαζεύουμε τεράστια δίχτυα, διορθώνουμε τα δίχτυα, και πολλές άλλες δουλειές», λέει ο Σαχίτ.

Μετρούν νεκρούς και σακατεμένους

Ο Μοχάμετ είναι από αυτούς που έζησαν γρήγορα τις επιπτώσεις της αλλαγής του ασφαλιστικού φορέα. Το Δεκέμβρη του 2006 έχασε τα δύο δάχτυλα του ποδιού του, από έκρηξη βλήματος που σημειώθηκε στο κατάστρωμα του αλιευτικού σκάφους «Νταουλτζής Γ.», κατά τη διάρκεια περισυλλογής των διχτυών από τη θάλασσα. Ακρωτηριασμένος και χωρίς εισόδημα, αφού ο ΟΓΑ δεν αναγνωρίζει εργατικά «ατυχήματα», δε δίνει αναρρωτικές άδειες και επιδόματα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αίγυπτο. «Χωρίς δουλειά εγώ, χωρίς χρήματα η οικογένεια. Πώς να ζήσουμε; Αναγκάστηκα να γυρίσω και πάλι εδώ». Τώρα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα με τους συναδέλφους του.

Ο αγώνας για το μεροκάματο πολλές φορές πληρώνεται με την ίδια τη ζωή τους. Μόλις τον περασμένο Νοέμβρη, ο 35χρονος Σαΐντ Πεντάουι πνίγηκε ενώ δούλευε σε ένα από τα αλιευτικά της Καβάλας. Το Δεκέμβρη του 2006 ένας 28χρονος αλιεργάτης σκοτώθηκε όταν εξερράγη πάνω στο κατάστρωμα του αλιευτικού «ΣΩΤΗΡΗΣ» που εργαζόταν βλήμα που περισυνελέγη μαζί με τα δίχτυα από τη θάλασσα.

Ερώτηση κατέθεσε το ΚΚΕ

Το θέμα έφερε στη Βουλή το ΚΚΕ με Ερώτηση που κατέθεσαν στους υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων οι βουλευτές Αγγελος Τζέκης, Γιάννης Ζιώγας και Σοφία Καλαντίδου. Οι βουλευτές σημειώνουν: «Σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζουν οι αλιεργάτες στις αλιευτικές περιοχές του Θερμαϊκού, που στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι Αιγύπτιοι, που ανέρχονται από 300 έως 700 ανάλογα με την εποχή. Οι Αιγύπτιοι αλιεργάτες βρίσκονται στην Ελλάδα έπειτα από διακρατικές συμφωνίες Ελλάδας - Αιγύπτου (ν. 1453-1984) που προβλέπουν ότι οι αμοιβές τους δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να είναι κατώτερες από αυτές του ανειδίκευτου εργάτη σύμφωνα με τις συλλογικές συμβάσεις, ενώ ο καθιερωμένος τρόπος αμοιβής τους είναι το μερτικό από την είσπραξη του αλιευτικού σκάφους.

Οι εργοδότες όμως τους αμείβουν τους τελευταίους μήνες μόλις με 300-400 ευρώ αρνούμενοι να δεχτούν εκπροσώπους των Αιγυπτίων αλιεργατών στη διαδικασία υπολογισμού του "μερτικού" όπως μέχρι πριν λίγο καιρό και αρκούμενοι στη σύμπραξή τους με κάποιους δήθεν "εκπροσώπους", που αποδεδειγμένα έχουν απολέσει των εμπιστοσύνη των εργατών. Οι εργοδότες ζήτησαν και πέτυχαν (το 2004) τη μεταφορά της ασφάλισης των εργατών από το ΙΚΑ στον ΟΓΑ για να μην πληρώνουν εργοδοτικές εισφορές. Ηδη οι εργοδότες προωθούν την απόλυση όλων των Αιγυπτίων αλιεργατών και την αντικατάστασή τους με μετάκληση άλλων φθηνότερων αλιεργατών (από Ινδονησία ή αλλού) μέσω της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Οι αλιεργάτες - οι οποίοι απάντησαν με αγωνιστικές κινητοποιήσεις - ζητούν να προστατευτούν από την εργοδοτική αυθαιρεσία». Οι βουλευτές επισημαίνουν ότι «υπεύθυνη για να δώσει λύση είναι η κυβέρνηση» και ζητούν μέτρα για την τήρηση της συμφωνίας που έχουν υπογράψει Ελλάδα και Αίγυπτος (ν. 1453/1984), για την άμεση υπαγωγή των Αιγυπτίων εργαζομένων στο ΙΚΑ αλλά και την προστασία των αλιεργατών από τις τρομοκρατικές απολύσεις των εργοδοτών.

Διαβάστε επίσης: Η απεργία των Αιγυπτίων αλιεργατών στη Μηχανιώνα, ένα παράδειγμα για όλους τους εργάτες στην Ελλάδα - blog "με αφορμή..."

Στον αέρα οι 250 εργαζόμενοι της ELITE.

Απλήρωτοι από το Νοέμβρη και με το φόβο του «λουκέτου» βρίσκονται οι 250 εργαζόμενοι της γνωστής υποδηματοποιίας ELITE που εδρεύει στον Κολωνό. Την Πέμπτη 10 Δεκέμβρη η εργοδοσία ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική θέση, ότι οι τράπεζες δεν την χρηματοδοτούν και ότι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, αφήνοντας κάθε ενδεχόμενο ανοιχτό.

Μετά από γενική συνέλευση οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας και κατάληψη του εργοστασίου προκειμένου να το περιφρουρήσουν από ενδεχόμενη αφαίρεση των μηχανημάτων, ενώ τη Δευτέρα 14 Δεκέμβρη πραγματοποίησαν πορεία από το εργοστάσιο και συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εργασίας όπου ήταν προγραμματισμένη τριμερής συνάντηση.

Στη συνάντηση ο υφυπουργός Γ. Κουτρουμάνης δεν έδωσε την παραμικρή απάντηση στο αίτημα των εργαζομένων για έκτακτο επίδομα 1.000 ευρώ προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις άμεσες οικονομικές τους ανάγκες, ενώ η εργοδοσία ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησε επιδότηση έξι εκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης. Μιας επιχείρησης που αποτελεί μια από τις δύο μεγαλύτερες υποδηματοποιίες της χώρας, έχει τζίρο 30 εκατομμυρίων ευρώ και αύξηση παραγγελιών κατά 20% ενόψει της θερινής σεζόν και είχε διπλασιάσει τους τελευταίους μήνες τη παραγωγή εντείνοντας τη δουλειά των εργαζομένων.

Μετά από αναμονή κάποιων εβδομάδων, όπου υποτίθεται ότι θα γινόταν κάποιες κινήσεις για στήριξη της επιχείρησης από τις τράπεζες, ο εργοδότης ανακοίνωσε ότι κλείνει οριστικά και πως δεν έχει να πληρώσει στους εργαζόμενους αυτά που τους χρωστάει. Μεγάλο μέρος των εργαζόμενων είναι πολλά χρόνια στην επιχείρηση και αρκετοί θέλουν δύο με τρία χρόνια για να βγουν στη σύνταξη. Από χθες αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κατάληψη του εργοστάσιου και περιμένουν την επόμενη συνάντηση στο υπουργείο, στις 13 του Γενάρη, για να καθορίσουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Από τις πρώτες μέρες που ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι, κάτοικοι της περιοχής βρέθηκαν κοντά τους και εκδήλωσαν τη συμπαράστασή τους. Χθες μετά τις νέες εξελίξεις ξαναπήγαν και συζήτησαν μαζί τους. Μια εργαζόμενη είπε ότι δεν περίμεναν μια τέτοια εξέλιξη γιατί έβλεπαν τη παραγωγή να διπλασιάζεται και οι παραγγελίες να αυξάνουν, από την άλλη όμως η εργοδοσία απέλυσε εργαζόμενους που είχαν μικρό χρονικό διάστημα στη δουλειά και δικαιούταν μικρές αποζημιώσεις. Επίσης ένα άλλο ζήτημα που προέκυψε από τις κουβέντες των εργαζόμενων είναι οι ευρύτερες επιπτώσεις του κλεισίματος του εργοστασίου. Υπολογίζουν ότι και άλλες μικρότερες επιχειρήσεις που δούλευαν γύρω από το εργοστάσιο (προμηθευτές, μικρές βιοτεχνίες κ.λπ.) θα αναγκαστούν να κλείσουν λόγω των χρεών που τους αφήνει αλλά και γιατί τα προϊόντα τους προοριζόταν αποκλειστικά ή κυρίως για την ELITE. Μιλάνε για κοντά 2.500 εργαζόμενους στο σύνολο που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς δουλειά.

Το συμπέρασμα που βγαίνει ακούγοντάς τους είναι ότι η εργοδοσία αποφάσισε να αλλάξει «αντικείμενο», να κλείσει δηλαδή τη παραγωγή και να ασχοληθεί με το εμπόριο, μιας και τα τελευταία δύο χρόνια ανοίχτηκαν καταστήματα με το όνομα της ΕLITE όπου εμπορεύονται προϊόντα (παπούτσια) εισαγωγής. Και όλα αυτά εν μέσω της κρίσης την οποία επικαλείται για το κλείσιμο του εργοστασίου.

Αυτό που ζητούν οι εργαζόμενοι σε αυτή τη φάση είναι να πάρουν τα δεδουλευμένα τους, τις αποζημιώσεις τους και να εξασφαλιστούν όσοι είναι κοντά στη σύνταξη.

Οι κάτοικοι της περιοχής αμέσως μετά την επίσκεψή τους συζήτησαν, στα πλαίσια της τοπικής εφημερίδας «Μήνυμα για όλους», τις πρώτες ενέργειες στη γειτονιά. Υπήρξαν αρκετές σκέψεις, από την έκδοση αφίσας που θα κολληθεί στην ευρύτερη περιοχή του Κολωνού, την έκδοση κειμένου συμπαράστασης που επίσης θα μοιραστεί, ως το κάλεσμα σε επιτροπές και φορείς που κινητοποιούνται στη περιοχή για τη δημιουργία επιτροπής συμπαράστασης, συζητήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο διενέργειας συζήτησης στη γειτονιά.

Την ίδια ώρα στο πλευρό των εργαζόμενων παραβρέθηκε και αντιπροσωπεία του ΚΚΕ(μ-λ) εκφράζοντας τη συμπαράσταση της οργάνωσής τους στους εργαζόμενους.

Η υποδοχή των εργαζόμενων και στις δύο αντιπροσωπείες ήταν θερμή, οι κουβέντες φιλικές και φάνηκε ξεκάθαρα το πόσο ανάγκη έχουν την αλληλεγγύη και συμπαράσταση.

Η διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων και η άμεση καταβολή των δεδουλευμένων πρέπει να αποτελούν τις ανυποχώρητες απαιτήσεις των εργαζομένων της ELITE οι οποίοι βρέθηκαν χριστουγεννιάτικα στον αέρα, όπως συμβαίνει συνήθως καθώς πολλοί εργοδότες επιλέγουν την περίοδο αυτή για να ανακοινώσουν απολύσεις ή «λουκέτα» προκειμένου να γλιτώσουν τα επιπλέον εργατικά δικαιώματα που προκύπτουν από την αλλαγή της χρονιάς.

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Συγκρούσεις Αφρικανών μεταναστών με την αστυνομία στην Ν. Ιταλία.



Χιλιάδες μετανάστες (Αφρικανοί κυρίως) διαδήλωσαν σήμερα στην πόλη Ροζάρνο της Νοτίου Ιταλίας μετά την ρατσιστική επίθεση με αεροβόλα όπλα που δέχθηκαν χθές, Πέμπτη, Αφρικανοί εργάτες γης από μια συμμορία νεαρών Ιταλών. Οι μετανάστες φώναζαν «δεν είμαστε ζώα» και κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν «Οι Ιταλοί είναι ρατσιστές» .



Η σημερινή διαδήλωση ήταν η συνέχεια της χθεσινής επεισοδιακής νυχτάς στην πόλη, όταν μετά την ρατσιστική επίθεση δεκάδες μετανάστες βγήκαν στους δρόμους και συγκρούστηκαν με την αστυνόμια. Δεκάδες αυτοκίνητα και καταστήματα υπέστησαν ζημιές ενώ περίπου 15 μετάναστες συνελήφθησαν και 20 τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια των άγριων συγκρούσεων.


Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (HCR) εξέφρασε σήμερα μεγάλη ανησυχία για τον κίνδυνο εκδήλωσης ενός «κυνηγιού μεταναστών» στην πόλη. «Ανησυχούμε πάρα πολύ από την κατάσταση στο Ροζάρνο και από το γεγονός ότι παραμένει και σήμερα πολύ τεταμένη», δήλωσε η εκπρόσωπος της ιταλικής πτέρυγας της HCR Λόρα Μπολντρίνι. Η ίδια ανακοίνωσε την αποστολή ομάδας της HCR στην περιοχή από αύριο, Σάββατο, σημειώνοντας ότι ανησυχεί καθώς υπάρχει «κίνδυνος οι κάτοικοι να θελήσουν να εκδικηθούν».

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

(ΠΡΟΣΟΧΗ! Η παρακάτω φόρμα δεν είναι για ανάρτηση σχολίων αλλά για αποστολή e-mail στον διαχειριστή του ιστολογίου)
Your Name :
Your Email :
Subject :
Message :
Image (case-sensitive):