Δολοφονική φασιστική επίθεση στο Ρέθυμνο.

Απρόκλητη επίθεση από φασιστοειδή της νεοναζιστικής συμμορίας "Οργάνωση Εθνικιστών Ρεθύμνου" (ΟΕΡ) δέχθηκε προχθές τα ξημερώματα ο φοιτητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης και μέλος της ΕΑΑΚ, Γιώργος Μωραϊτης , με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του στο κεφάλι και το πρόσωπο. Ακολουθεί σχετική ανακοίνωση - καταγγελία της "κ.ο. Ανασύνταξη":

Χτες το βράδυ 29/3, στην πόλη του Ρεθύμνου, μέλος της κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ δέχτηκε δολοφονική επίθεση από μέλη του παρακλαδιού της Χρυσής Αυγής, της ΟΕΡ (Οργάνωση Εθνικιστών Ρεθύμνου). Η επίθεση πραγματοποιήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες, την στιγμή που ο Γιώργος Μωραΐτης, συνδικαλιστής του συλλόγου φοιτητών Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης και μέλος της ΕΑΑΚ, γυρνούσε από την δουλειά του. Η επίθεση ήταν απρόκλητη, πισώπλατη και με βαθύτατα πολιτικά κίνητρα. Δεν είναι τυχαίο ότι συμβαίνει στα πλαίσια μιας γενικότερης κοινωνικής όξυνσης, λίγο πριν την πανεργατική απεργία στις 2/4 και μετά τα συνθήματα φασιστικού περιεχομένου που είχαν γραφτεί στους τοίχους αίθουσας, ενάντια στον αγωνιστή του ΕΑΜ Μανώλη Γλέζο, πριν την εκδήλωση στην οποία ήταν κεντρικός ομιλητής, από την ίδια ομάδα.

Τον τελευταίο καιρό οι φασιστικές ομάδες έχουν εντείνει την δράση τους και κάνουν εμφανή την παρουσία τους είτε ξεκάθαρα στο πλάι των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, είτε σαν «αγανακτισμένοι πολίτες», προπηλακίζοντας διαδηλωτές υπό την ανοχή της αστυνομίας (Πάτρα, Κομοτηνή). Η δράση αυτών των ομάδων, είναι δομικό στοιχείο του αστικού κράτους. Αποτελούν άλλωστε, την χρυσή εφεδρεία της αστικής τάξης απέναντι στους αγώνες της εργατικής τάξης και των άλλων στρωμάτων. Η σχέση αυτών των ομάδων με τους κρατικούς μηχανισμούς είναι διαχρονική και ανεξάρτητη από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην κυβέρνηση.

Στόχος τέτοιων επιθέσεων, είναι η τρομοκράτηση των εργαζομένων και του νεολαιίστικου κινήματος, ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα η αντεργατική επίθεση που εντείνεται την περίοδο της κρίσης. Η κλιμάκωση της προσπάθειας για να πληρώσει η εργατική τάξη τα βάρη της κρίσης, προσπάθεια την οποία στηρίζει η Ε.Ε. και τα κόμματα του κεφαλαίου, απαιτεί την ένταση της δράσης αυτών των μηχανισμών και γι΄αυτό απαιτείται άμεση και αποφασιστική απάντηση του μαζικού κινήματος απέναντι σε τέτοιες ενέργειες.

Καλούμε τα εργατικά σωματεία και τους φοιτητικούς συλλόγους να δώσουν άμεση απάντηση στην πρόκληση με τη συμμετοχή τους στην πανεργατική απεργία της Πέμπτης 2/4 και στην αντιφασιστική διαδήλωση της Παρασκευής, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές να απαντήσουν με τους μαζικούς τους αγώνες στην δράση των φασιστικών ομάδων.

OΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2/4 συγκέντρωση ώρα: 18.00
στο εργατικό κέντρο

OΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/4 ώρα: 18.00
στο δημαρχείο Ρεθύμνου

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ
anasyntaxi.gr

Ο Μπελογιάννης ζει...

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο
Γ. Ρίτσος

«Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.

Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή

όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.

Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.

Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.

Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.

Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω από τα μαχαίρια τους.

Τραβηχτείτε πέρα δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα.

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.

Ενας άνεμος που πέρασε μες απ' το σκοτεινό τούνελ της σιωπής μας έφερε το μαντάτο.

Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.

Δυο ξεχασμένοι γλόμποι ξεθωριάζουνε στην ξώπορτα της μέρας.

Τους σκότωσαν.

[...]

Ηταν πικρό το τσάι σήμερα. Αφουγκραζόμασταν

ένα μεγάλο αμάξι που σταμάτησε στο δρόμο -

ένας τροχός του χτύπησε στο βράχο.

Μπορεί να 'ταν ο τροχός της ιστορίας.

Γιατί η γριούλα που βούρτσιζε στην μπαλκονόπορτα

το μαύρο κυριακάτικο φουστάνι της

πέτρωσε εκεί σα να κατάλαβε

τι μαύρο που 'ναι το μαύρο χρώμα

σα να 'δε ανεβασμένη μια μαύρη σημαία στο κατάρτι του χρόνου.

Λογαριάζαμε στα δάχτυλα: μεθαύριο,

μεθαύριο, ναι, μπαίνει ο Απρίλης.

Λέγαμε: θα βρούμε στο πανέρι της άνοιξης

πολλές χρυσές βελόνες, πολλές χρωματιστές κουβαρίστρες

να μπαλώσουμε το γέλιο του παιδιού

να μπαλώσουμε τις ρυτίδες της μάνας

να ράψουμε ακόμα κι ένα κομμένο πόδι, ένα σπασμένο κρανίο - λέγαμε.

Μια καρδιά χωρισμένη στα δύο,

απ' τη μια το ψωμί και το φιλί

απ' την άλλη το χρέος - θα σμίξει, λέγαμε,

μεθαύριο Απρίλης. Κάτου απ' τα δέντρα η ειρήνη,

θα χαιρετιούνται οι άνθρωποι μες απ' τα δίχτυα των αχτίνων

το φως θα κλείσει με τη φούχτα του την υψωμένη κάννη

θα χαμηλώσει η κάννη και θα γράψει στο χώμα

ένα μικρό κύκλο σαν το μηδέν

κι ύστερα γύρω στο μηδέν γραμμές - γραμμές

σαν τις αχτίνες του ήλιου που χαράζουν τα παιδιά στον άμμο.

Λογαριάζαμε στα δάχτυλα:

μεθαύριο Απρίλης και το Πάσχα

θα φιληθούνε οι άνθρωποι.

Τους σκότωσαν.

Τούτα τα πρόσωπα είναι σαν τα σταματημένα ρολόγια.

Τι ώρα να 'ναι; Τι ώρα να 'ναι σήμερα;

Ποιος σταμάτησε τούτα τα ρολόγια;

Ποιος σταμάτησε στη μέση τον Απρίλη;

Ποιος έγραψε με κάρβουνο σταυρούς πάνου στις πόρτες;

Ποιος σταμάτησε το χαμόγελο στα μάτια της μάνας; Τι ώρα να 'ναι;

Ποιος έκοψε στα δυο την ελπίδα; Τι ώρα να 'ναι; Πέστε μου λοιπόν.

Η κυρα-Λένη γύρισε απ' την αγορά μ' άδειο το καλάθι της.

Δε θυμάμαι, είπε, γιατί πήγα.

Οπου πηγαίνω βρίσκουμαι μπροστά στους σκοτωμένους.

Αν έχεις κάτι να μου πεις θα το ξεχάσω.

Δεν ξεχνάω τους σκοτωμένους. Το φουστάνι μου

αγγριώνει στους σταυρούς. Οι νεκροί με κρατάνε.

Ο,τι μου πουν θα κάνω. Παιδί μου, παιδί μου,

αυτοί πέθαναν για να ζήσεις.

Μην το ξεχνάς. Αν το θυμάσαι αυτοί δε θα πεθάνουν.

[...]

Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους

το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.

Οχι δε σου ταιριάζει εσένα Μπελογιάννη τούτο το σιωπηλό πένθος

τούτες οι μαύρες κορδέλες άκρη άκρη στο φουστάνι της άνοιξης

τούτο το πράσινο σαπούνι που λιώνει ξεχασμένο στη σκάφη θολώνοντας το νερό.

Για σένανε είναι οι μεγάλες σάλπιγγες, τα μεγάλα τύμπανα,

οι μεγάλες καμπάνες και οι μεγάλες παρελάσεις,

ο μεγάλος όρκος των λαών πάνω στο φέρετρό σου

η μεγάλη μέρα της τριάντα του Μάρτη

που μπαίνει στο καινούργιο εορτολόγιο των ηρώων και των μαρτύρων της ειρήνης.

[...]

Εσύ σκαρφάλωσες στη ράχη του χάρου

κουρντίζοντας με γρήγορο χέρι το ρολόι του ήλιου.

Να φύγουν πιο γρήγορα οι δείχτες.

Να φύγει τούτη η μέρα.

Να φύγει το μαύρο απ' τα μάτια μας.

Να φύγει τ' άδικο απ' τον κόσμο.

[...]

Νίκο, είχες μια καρδιά γεμάτη απ' το αίμα του ήλιου.

Οταν περπατούσες στα ερείπια του φθινοπώρου

είχες πάντα στη μέσα τσέπη του σακακιού σου το σχέδιο της καινούργιας πολιτείας μας,

γι' αυτό χαμογελούσε ο λαός μέσα στα μάτια σου.

Εφυγες τώρα Νίκο

ανάβοντας μ' ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,

ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,

ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,

πάνω απ' τις πεδιάδες τις σπαρμένες με κόκαλα.

Επεσες, Νίκο, με τ' αφτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,

ν' ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον,

ν' ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες

πάνω απ' το γέλιο των παιδιών και των κήπων.

[...]

Η νύχτα κόβει με το σουγιά της μικρά κομμάτια τ' όνειρο.

Ενα δέντρο κάνει φτερά. Ενα παιδί μεγαλώνει.

Ορκιστείτε να 'χει το παιδί το ψωμί του και το βιβλίο του

να μάθει να γράφει σ' αγαπώ,

να κρατάει μπράτσο τον ήλιο σ' ένα ανθισμένο περιβόλι.

Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου,

η λευτεριά και η ομορφιά του κόσμου. Ορκιστείτε.

[...]

Αύριο μεθαύριο θα επιστρέψουμε απ' το μεγάλο πόνο μας στις καθημερινές δουλειές μας,

θα φάμε το ψωμί μας. Το ψωμί είναι νόστιμο

όσο πικρές κι αν είναι οι μέρες μας. Πρέπει να φάμε το ψωμί μας.

Πρέπει να ζήσουμε, να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και το δίκιο σας.

Μα και την ώρα που θα τρώμε θα 'μαστε έτοιμοι. Το ξέρουμε

είναι βαριά η κληρονομιά σου Μπελογιάννη -

θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας.

Συχνά δυσκολευόμαστε, θα δυσκολευτούμε πιότερο -

θα την κρατήσουμε στους ώμους μας.

Η πληγή μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, το ίδιο κι η πίστη μας.

Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας,

ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη.

Καλημέρα αδέρφια μου.

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα κόσμε.

Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά

πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.

Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.

Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει.

Καλημέρα σύντροφοι

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα Μπελογιάννη.

Τώρα, ας βροντήσουνε της λευτεριάς τα τύμπανα κι οι σάλπιγγες.

Καλημέρα Μπελογιάννη.

Ακόμη μια φορά. Ακόμη μια φορά

εσύ Νίκο πολέμησες για όλους μας

εσύ νίκησες για όλους μας

εσύ απόδειξες

πόσο μικρά είναι αυτή την ώρα τα μικρά όνειρα,

[...]

μπροστά στο μπόι της χαράς να πεθαίνεις

για τη χαρά του κόσμου.

[...]

Πόσο μικρή είναι τούτη η λευτεριά μπροστά στην άγρια λευτεριά

να βγάζεις την καρδιά σου σα γαρύφαλλο απ' τον κόρφο σου

για να μοσκοβολάν τα σύμπαντα θυσία και ειρήνη.

[...]

Καλημέρα ανθρώποι μου

Καλημέρα ήλιε

Καλημέρα Μπελογιάννη».

Ανακοίνωση της Συνέλευσης Κατειλημμένης Πρυτανείας ΑΠΘ

Ή ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΥΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΟΥΣ

Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο το σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα (ελαστικές σχέσεις εργασίας, μισθοί πείνας κλπ.) και την τρομοκράτηση που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι. Αυτό το καθεστώς του σύγχρονου δουλεμπορίου, που γιγαντώνεται κάτω από τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης, αποτυπώνεται εντός του ΑΠΘ με τον πιο έντονο τρόπο στο καθεστώς των εργολαβιών στο οποίο δουλεύει το εργατουπαλληλικό προσωπικό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε η κατάληψη στην πρυτανεία του ΑΠΘ από 16/3 καθώς και άλλες κινητοποιήσεις όπως η πορεία στις 19/3, με κεντρικό αίτημα την κατάργηση αυτού του εργασιακού καθεστώτος και τη μονιμοποίηση όλων των υπαλλήλων. Σε αυτές συμμετείχαν και στήριζαν οι φοιτητικοί σύλλογοι Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων, Βιολογικού και Γεωλογικού, το σωματείο εργαζομένων του Α.Π.Θ. (με ψήφισμα στήριξης από το Δ.Σ., 4ωρες στάσεις εργασίας, πορεία) και άλλα σωματεία σε Θεσσαλονίκη ( πχ Σωματείο Βιβλίου-Χάρτου, ΟΤΑ) και πανελλαδικά (τα 90 σωματεία μαζί με την ΠΕΚΟΠ το σωματείο της Κ. Κούνεβα). Είναι λοιπόν αντιληπτό, ότι το επιχείρημα του πρύτανη ότι η κατάληψη γίνεται από άτομα χωρίς ταυτότητα και ιδιότητα δεν ισχύει, αφού σε αυτή συμμετέχουν συλλογικότητες και συλλογικοί φορείς με αναγνωρισμένο, δημόσιο ρόλο και δράση.

Όλο αυτό το διάστημα η διοίκηση του ΑΠΘ, επέλεξε συστηματικά να αποσιωπήσει τις κινητοποιήσεις και μεθοδευμένα να αποφεύγει την οποιαδήποτε τοποθέτηση γύρω από τα αιτήματα αυτών. Στην τελευταία Σύγκλητο (στην οποία δεν προσκλήθηκαν οι εκπρόσωποι των φοιτητών και κάποιοι καθηγητές) στις 27/3 έσπασε τη σιωπή της αρνούμενη παρ όλ’ αυτά κάθε ευθύνη για το ζήτημα των εργολαβιών και επιλέγοντας να μετατοπίσει τη συζήτηση αλλού. Πιο συγκεκριμένα η Σύγκλητος ισχυρίστηκε ότι με την κατάληψη έχει παραλύσει η διοικητική και οικονομική λειτουργία του Πανεπιστημίου. Στην πραγματικότητα από την Πέμπτη 26/3 η κατάληψη της Πρυτανείας είχε ανακοινώσει στις πρυτανικές αρχές και, με ανακοίνωσή της έξω από την πρυτανεία, στους φοιτητές ότι θα λειτουργήσουν κανονικά οι γραμματείες των τμημάτων και η οικονομική υπηρεσία για τη μισθοδοσία των εργαζομένων. Η απάντηση του πρύτανη ήταν ότι όχι μόνο δε θα επιτρέψει σε αυτές τις γραμματείες να λειτουργήσουν, αλλά ότι θα κλείσει όλες τις γραμματείες του Α.Π.Θ. αποσκοπώντας στο να στρέψει το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας ενάντια στον αγώνα μας. Για τα προβλήματα που τυχόν θα δημιουργηθούν, λοιπόν, αν ευθύνεται πραγματικά κάποιος είναι η ίδια η διοίκηση του Α.Π.Θ.

Επιπλέον, ισχυριζόμενος ότι το άσυλο καταργείται από τους «καταληψίες», κάλεσε σε κίνηση ανακατάληψης της πρυτανείας από την πανεπιστημιακή «κοινότητα» και απείλησε με επέμβαση της αστυνομίας μέσα στο χώρο του ασύλου έτσι ώστε να «σπάσει» η κατάληψη σε μια προσπάθεια απαξίωσης και ποινικοποίησης των συλλογικών οργάνων, των αποφάσεων και των πρακτικών τους. Το πανεπιστήμιο όμως για εμάς δεν μπορεί να αποτελεί άσυλο για τις εργολαβίες και τις επιχειρήσεις ( ούτε για τα ερευνητικά προγράμματα του ΝΑΤΟ, το σκάνδαλο με το πετρέλαιο) , αλλά πραγματικό άσυλο των λαϊκών διεκδικήσεων και των κοινωνικών αγώνων. Το ίδιο το καθεστώς των εργολαβιών είναι αυτό που καταργεί το άσυλο μέσω της τρομοκρατίας που ασκείται στους εργαζόμενους και των επισφαλών εργασιακών σχέσεων.

Τα 3.000 ευρώ που η Πρυτανεία έδωσε για την Κούνεβα δεν αποδεικνύουν την αλληλεγγύη του πανεπιστημίου προς αυτήν, τη στιγμή που όχι μόνο ανέχεται το καθεστώς αυτό των εργολαβιών στο Α.Π.Θ. αλλά επί πλέον καλύπτει τις εργολαβίες λέγοντας ότι όλα τα νόμιμα εργασιακά δικαιώματα τηρούνται μέσα στο Α.Π.Θ., ενώ υπάρχουν πολλές δημόσιες και έγγραφες καταγγελίες από εργαζόμενους που αποδεικνύουν παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας για τις οποίες και ο πρύτανης του πανεπιστημίου έχει λάβει γνώση και οι οποίες εκκρεμούν στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Το τελευταίο επιχείρημα της Συγκλήτου είναι ότι οι εργολαβίες είναι εκ του νόμου υποχρεωτικές για όλους τους δημόσιους φορείς, πράγμα το οποίο δεν αληθεύει καθώς ο νόμος 3584/2007 δεν υποχρεώνει κανένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου να προσλαμβάνει εργαζόμενους υπό το καθεστώς εργολαβιών, απλά τους δίνει το δικαίωμα να το επιλέξουν. Ειδικά στην περίπτωση του Α.Π.Θ., το αυτοδιοίκητο (δηλαδή η διοικητική και οικονομική του αυτοτέλεια) διασφαλίζει ότι το πανεπιστήμιο έχει τη δυνατότητα να καταργήσει τις εργολαβίες και να προσλάβει μόνιμο προσωπικό. Παράδειγμα αποτελεί η κατάργηση των εργολαβιών με πρωτοβουλία του πρύτανη στο πανεπιστήμιο Αιγαίου που αν και δεν ταυτίζεται με το αίτημα μας για καθεστώς μόνιμης και σταθερής δουλειάς για τους εργαζόμενους με εργοδότη το ίδιο το πανεπιστήμιο (και στην ουσία το δημόσιο) αποδεικνύει τη δυνατότητα της διοίκησης του Α.Π.Θ. να πάρει πρωτοβουλίες.

Καλούμε τις αρχές του Α.Π.Θ. να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να κινήσουν όλες τις αναγκαίες διαδικασίες με στόχο την κατάργηση των εργολαβιών και την πρόσληψη όλων των εργαζομένων σε καθεστώς μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Να σταματήσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης στοχοποιώντας το άσυλο και ποινικοποιώντας τους συλλογικούς αγώνες και τις πρακτικές τους όπως είναι αυτή της κατάληψης.


Καλούμε όλους τους συλλογικούς φορείς του πανεπιστημίου, φοιτητικούς συλλόγους, το σύλλογο διδασκόντων, το σωματείο των εργαζομένων αλλά και συλλόγους και σωματεία της πόλης και του νομού Θεσσαλονίκης κάθε φοιτητή, νεολαίο και εργαζόμενο σε :

• ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 31/3 10:00 ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ
• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΣΤΟ Α.Π.Θ. ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ
• ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ
• Συμμετέχουμε στην ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ενάντια στο νέο εργασιακό μεσαίωνα στις 2/4 με
• ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 9:30 ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΘ
  

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ – ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΑΝΕΡΓΟΙ

ergolabies.blogspot.com

Βίντεο από τις διαδηλώσεις ενάντια στους G20 (Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία)

ΛΟΝΔΙΝΟ



Περίπου 35.000 διαδηλωτές από όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν χθες στο Λονδίνο σε μία μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας, ενόψει της συνόδου κορυφής της G20, που θα πραγματοποιηθεί στη βρετανική πρωτεύουσα στις 2 Απριλίου. Η χθεσινή πορεία που έγινε κάτω από τσουχτερό κρύο, βροχή και δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ήταν η πρώτη μιας σειράς κινητοποιήσεων που αναμένεται να κορυφωθούν την ερχόμενη εβδομάδα, με τους διαδηλωτές να απειλούν ότι θα βάλουν στο στόχαστρό τους τις τράπεζες.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ



Επεισόδια σημειώθηκαν στο Βερολίνο κατά την διάρκεια πορείας διαμαρτυρίας περισσότερων από 25.000 διαδηλωτών, οι οποίοι απωθήθηκαν από την αστυνομία με χρήση γκλοπς και δακρυγόνων. Οι διαδηλωτές είχαν κεντρικό σύνθημα «Δεν θα πληρώσουμε εμείς για την κρίση σας» και στην κεφαλή της πορείας κρατούσαν ένα φέρετρο, που συμβόλιζε τον θάνατο του καπιταλισμού.

Ανάλογη πορεία με συμμετοχή 20.000 διαδηλωτών έγινε και στη Φρανκφούρτη με συνθήματα και πανό κατά της απόφασης της Γερμανικής κυβέρνησης να πληρώσει δισεκατομμύρια για τη σωτηρία τραπεζικών ιδρυμάτων.

ΓΑΛΛΙΑ - ΙΤΑΛΙΑ - ΑΥΣΤΡΙΑ - ΕΛΒΕΤΙΑ

Χιλιάδες διαδηλωτές πήραν μέρος σε ανάλογες πορείες και συγκεντρώσεις στην Ρώμη , την Βιέννη, την Γενεύη και το Παρίσι, όπου ξεχώρισαν τα συνθήματα "Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας" και "Ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται". Κατά την διάρκεια της πορείας στην ιταλική πρωτεύουσα, δεν έλειψαν και οι ρίψεις διαφόρων αντικείμενων εναντίον τραπεζικών υποκαταστημάτων.

Πηγές: AFP , Associated Press

Μαζική και μαχητική η χθεσινή συγκέντρωση των δασοπυροσβεστών.

Ένταση επικράτησε το απόγευμα της Πέμπτης έξω από το υπουργείο Οικονομίας, στο Σύνταγμα, όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι εκατοντάδες εποχικοί δασοπυροσβέστες, που ζητούν τη μονιμοποίησή τους.

Οι διαδηλωτές, που ζητούσαν συνάντηση με τον Γιάννη Παπαθανασίου, προσπάθησαν να εισβάλουν στο υπουργείο και συγκρούστηκαν με διμοιρίες των ΜΑΤ, που έκαναν και χρήση χημικών.

Οι δασοπυροσβέστες από όλη την Ελλάδα είναι αγανακτισμένοι με τις ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης για μονιμοποίησή τους. Για το λόγο αυτό, πραγματοποίησαν σήμερα μαζική κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, φιλοδοξώντας να βρεθεί μια λύση στην κατάσταση η οποία καίει περίπου 5.500 συμβασιούχους.

Κρατώντας πανό διαμαρτυρίας και φωνάζοντας συνθήματα, περισσότεροι από 1.000 συμβασιούχοι δασοπυροσβέστες από όλη την Ελλάδα προχώρησαν σε κατάληψη του κτιρίου Περιφερειακής Διοίκησης Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αττικής αντιδρώντας στη διαιώνιση της εργασιακής τους ομηρείας και ανασφάλειας. Ωστόσο, οι συναντήσεις του προεδρείου της Ομοσπονδίας των Συμβασιούχων Πυρόσβεσης, τόσο με το Γενικό Γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης κ. Κοντό, όσο και με τον αρχηγό της πυροσβεστικής υπηρεσίας της περιφέρειας Αττικής, απέβησαν άκαρπες.

Η κατάσταση την οποία βιώνουν οι συμβασιούχοι δασοπυροσβέστες δεν είναι καινούρια. Η ομηρεία τους είναι ένα χρόνιο πρόβλημα, καθώς άτομα με πολύχρονη προϋπηρεσία, εξακολουθούν να είναι συμβασιούχοι. Εξαντλημένοι από όλη αυτή την κατάσταση και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης σε βάρος τους, οι δασοπυροσβέστες δηλώνουν ότι δεν έχουν πλέον κίνητρο να διακινδυνεύουν τις ζωές τους για 700 ευρώ το μήνα. Οι καταγγελίες των δασοπυροσβεστών είναι πολλές. «Είναι μια οικογενειακή επιχείρηση, στην οποία οι συμβασιούχοι κάνουν για προσάναμμα και όχι για μόνιμοι», δηλώνει χαρακτηριστικά ένας από τους συγκεντρωμένους. «Εμείς αποτελούμε την πρώτη γραμμή και οι μόνιμοι καλούνται αργότερα. Έχουμε χάσει πολλούς συναδέλφους εν ώρα καθήκοντος. Είμαστε ήρωες το καλοκαίρι και το χειμώνα μας σπρώχνουν στο ταμείο ανεργίας», συμπληρώνει κάποιος άλλος.

Κατά τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας οι δασοπυροσβέστες παρέμειναν έξω από το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών που είχε αποκλειστεί από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.

Πηγές: TVXS, MEGA TV, ZOUGLA.GR

Τρίπολη: απολύσεις και διαθεσιμότητες.

Το Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας καταγγέλλει με ανακοίνωση του την απόφαση των υπευθύνων της σιδηροβιοτεχνίας «ΣΙΤΕΛΗ - ΣΙΑΒΕΛΗ» να προχωρήσουν σε απόλυση τριών (3) εργαζομένων. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει το ΕΚΑ η εταιρεία προχώρησε στις απολύσεις αυτές γιατί οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι δεν συμφώνησαν σε πρόταση της για εφαρμογή 4ήμερης εργασίας. Πριν λίγους μήνες η εν λόγω εταιρία είχε προβεί σε άλλες 3 απολύσεις.

Ανάλογη καταγγελία έγινε και για την απόφαση των υπευθύνων της χαρτοβιομηχανίας «ΤΕΧΝΟΧΑΡΤ Α.Β.Ε.Ε» στην ΒΙ.ΠΕ Τρίπολης να θέσει από τις 15 Φεβρουαρίου 2009 σε διαθεσιμότητα για ένα μήνα δύο εργαζομένους και πριν λίγες μέρες άλλους τέσσερεις.

Όπως τονίζει στην καταγγελία του το ΕΚΑ:

«η επιχείρηση παρουσιάζει κέρδη, αξιοποιώντας το κλίμα της οικονομικής κρίσης και με πρόσχημα «στοκάρισμα» της παραγωγής προχώρησε στην παραπάνω ενέργεια όταν οι εργαζόμενοι και το Σωματείο δεν συμφώνησαν στην πρόταση της για 6ώρη εργασία στο τμήμα της παραγωγής προκειμένου να μη προχωρήσει σε απολύσεις.

Μετά τις διαθεσιμότητες η Εταιρεία προχώρησε από την αδιάλειπτη λειτουργία του εργοστασίου σε πρόγραμμα βαρδιών εργασίας από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή βράδυ.

Εν μέσω διαθεσιμοτήτων η διάθεση της παραγωγής συνεχίζεται κανονικά και οι υπεύθυνοι της Επιχείρησης με την λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» προχώρησαν στην λειτουργία του εργοστασίου το Σαββατοκύριακο 21 - 22 Μαρτίου, παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου, δημιουργώντας συνθήκες σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα, υλοποιώντας τις προτάσεις των Μίχαλου - Μυλωνά και τις κατευθύνσεις του Σ.Ε.Β. »

Παρεμβάσεις στις παρελάσεις ανά την Ελλάδα

Αντιπολεμική – αντιΝΑΤΟϊκη παρέμβαση στην στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα έκανε η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση . Σε όλο τον κόσμο που παρευρίσκονταν στον χώρο της παρέλασης μοιράστηκαν χιλιάδες προκηρύξεις που καταδίκαζαν το ΝΑΤΟ και καλούσαν στις μαχητικές πρωτοβουλίες (τριήμερο για τα 60 χρόνια ΝΑΤΟ στις 27-28-29/3/09 στο Πολυτεχνείο κτίριο Γκίνη και Πανελλαδική ημέρα δράσης στις 4/4/09, με συγκέντρωση στα Προπύλαια 13.00 μ.μ.), μαζί με τρικάκια που απαιτούσαν το μπλοκάρισμα των εξοπλισμών και τη διάλυση του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Επίσης με ντουντούκα έγιναν ανακοινώσεις στους παρευρισκόμενους ενάντια στους τεράστιους πολεμικούς εξοπλισμούς 58 δις ευρώ, την ενίσχυση των τραπεζών με 28 δις ευρώ, την αποστολή 6500 μελών του ελληνικού στρατού στις αποστολές εκτός συνόρων και τη δολοφονική δράση του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Σε ανακοίνωση της η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση καταγγέλλει την τρομοκρατική παρουσία χιλιάδων αστυνομικών και ασφαλιτών, τις νέες δυνάμεις καταστολής που ενεργοποιεί ο υπουργός Μαρκογιαννάκης, αλλά και την παρουσία φασιστών:

«Μόλις η παρουσία μας έγινε αντιληπτή από την αστυνομία και ενημερώθηκαν οι ανώτατοι αξιωματικοί που είχαν την ευθύνη, μας περικύκλωσαν δεκάδες αστυνομικοί-ασφαλίτες, ενώ στάλθηκαν δεκάδες άνδρες της ομάδας ΖΗΤΑ, που μαρσάροντας θέλησαν να μας τρομάξουν...
Ενδεικτικό όμως της συνεργασίας αστυνομίας και ακροδεξιάς είναι η ειδοποίηση χρυσαυγιτών, που έτρεξαν και αυτοί να πάρουν θέση.

Για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία της αγαστής συνεργασίας τους, οι Χρυσαυγίτες καλημεριζόντουσαν με τους ΖΗΤΑΔΕΣ κια τους ασφαλίτες, δείχνοντας μας, παρουσία υψηλόβαθμων αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας.»



Παρέμβαση στην στρατιωτική παρέλαση έγινε και από την Αντιεθνικιστική - Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία και το Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης κατά των εξοπλισμών, της στρατιωτικής θητείας και του ΝΑΤΟ. Μοιράστηκε ενημερωτικό φυλλάδιο και χαρτονομίσματα κόστους εξοπλισμών (430 ευρώ αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο της χώρας για εξοπλισμούς) στον κόσμο - οι αντιδράσεις ποίκιλλαν, από ουδέτερες ως σχετικά εχθρικές, καθώς καταλαβαίνετε τι κόσμος πάει σε γενικές γραμμές στην παρέλαση με τα σημαιάκια του.

Ο κόσμος που μοίραζε φυλλάδια - 25 με 30 άνθρωποι - βρέθηκε κάποια στιγμή με ΕΚΑΜίτες, δημοτόμπατσους και κάποιους φασίστες γύρω του, αλλά δεν υπήρξε κάτι χειρότερο από κάποιες φραστικές αντεγκλήσεις.


Στην μαθητική παρέλαση στο Μπραχάμι πεταχτήκαν τρικάκια τα οποία έγραφαν
"ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Κ.ΚΟΥΝΕΒΑ
ΗΣΑΠ-ΟΙΚΟΜΕΤ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ"
"ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΙΣ ΜΠΑΤΣΟΣΧΟΛΕΣ"

Και στη Νέα Σμύρνη μοιράστηκαν κείμενα και πετάχτηκαν και πολλά τρικάκια.
Αναρτήθηκε και πανό σε κεντρικό σημείο της πλατείας που έλεγε:
Κανένας συμβιβασμός. Ανταρσία και αποχή από τις παρελάσεις.

Στο Λαύριο σε ανάλογη παρέμβαση στην μαθητική παρέλαση μοιραστήκαν κείμενα από 10 άτομα από το ελευθεριακό στέκι "ΑΝΤΙΤΑΞΙΣ".

Στις Σέρρες κολλήθηκαν αφίσες ενάντια στις παρελάσεις και πετάχτηκαν τρικάκια με ανάλογο περιεχόμενο σε πολλούς δρόμους της πόλης

Παρέμβαση έγινε και στην κεντρική πλατεία Κομοτηνής από το αναρχικό στέκι UTOPIA A.D. με πανό και κείμενα. Το πανό έγραφε: “ ΚΑΘΕ ΒΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ”. Μαζί με το κείμενο για την 25η Μαρτίου μοιράστηκε και κείμενο για τον Γ. Δημητράκη και την Κατερίνα Γκουλιώνη.

Στη μαθητική παρέλαση που έλαβε χώρα στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης μοιράστηκαν φυλλάδια από την Ανοιχτή Συνέλευση Καλαμαριάς για ελεύθερη παραλία, και τοιχοκολλήθηκαν αφίσες για τη δολοφονία της Κ. Γκουλιώνη.

Στην Κοζάνη, δυο ώρες πριν την προγραμματισμένη μαθητική παρέλαση, πετάχτηκαν τρικάκια σε δρόμους του κέντρου. Κάποια από αυτά:
Λευτεριά στον Ηλία Νικολάου
Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της εξέγερσης
Οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα
Υψώστε τις σημαίες, σκύψτε το κεφάλι

Σύρος



Ακολουθεί η περιγραφή όσων συνέβησαν στην παρέλαση της Σύρου, όπου το τιμώμενο πρόσωπο ήταν ο Προκόπης Παυλόπουλος, από το blog του πάντα μαχητικού Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων:

Η Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων αποφάσισε να πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας ενάντια στην επίσκεψη του υπουργού Π. Παυλόπουλου στη Σύρο για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Κατά την έναρξη της παρέλασης στην πλατεία Μιαούλη, μία ομάδα φοιτητών πλαισιωμένη από δασκάλους, καθηγητές κι εργαζόμενους ανέρτησε πανό απέναντι από την εξέδρα επισήμων. Το πανό ανέγραφε «Η νεολαία δεν ξεχνάει: Να φύγει ο Υπουργός της βίας και των δολοφόνων». Συμβολικά, είχαμε «παραποιήσει τα χαρακτηριστικά των προσώπων μας» φορώντας κουκούλες. Η απόφαση της Συνέλευσης ήταν να μην διαταράξουμε την παρέλαση, για να μην προκαλέσουμε την τοπική κοινωνία.

Η άποψη όμως των αστυνομικών και ασφαλιτών ήταν διαφορετική. Έσπευσαν άμεσα μετά την ανάρτηση του πανό, απαιτώντας να το κατεβάσουμε, θεωρώντας το υβριστικό! Είχαν μάλιστα εντολές να συλλάβουν αυτούς που το κρατούσαν. Η απάντησή μας φυσικά ήταν αρνητική κι εκεί ακολούθησε η πρώτη σύγκρουση. Χωρίς να τους προκαλέσουμε, ο Διευθυντής της Αστυνομίας τράβηξε κι έσκισε το πανό, την ώρα που οι νεότεροι αστυνομικοί έσπρωχναν τους παρευρισκόμενους. Λίγο πιο πίσω ένας αστυνόμος με πολιτικά (όχι της ασφάλειας, της αστυνομίας), του οποίου το όνομα γνωρίζουμε από προηγούμενες «ιστορίες», είχε γονατίσει τον φοιτητή που ύψωνε το πανό και του κρατούσε τα χέρια πίσω από την πλάτη. Χειροκροτήσαμε ειρωνικά και φωνάξαμε συνθήματα.

Όταν προς στιγμή κατάφεραν να κατεβάσουν το πανό και ηρέμησε η κατάσταση, διώξαμε και τον Νταή αστυνόμο από κοντά μας. Μέχρι το τέλος της παρέλασης με το «η Νεολαία» και το «ο Υπουργός» να λείπει από το πανό, συνεχίσαμε να το κρατάμε ψηλά όντας κυκλωμένοι από την αστυνομία.

Αφού τελείωσε η παρέλαση, το μπλοκ μετακινήθηκε 150 μέτρα πιο κάτω, σε κεντρικό σημείο της πόλης, φωνάζοντας συνθήματα ώστε να ακούσει ο κόσμος που έφευγε από την παρέλαση
. Πολλοί σταμάτησαν, δηλώνοντας έστω και από απόσταση τη συμπαράστασή τους. Ξαφνικά και χωρίς καμία αιτία, η αστυνομική δύναμη ήρθε μπροστά από το μπλοκ, το έσπρωξε και το περικύκλωσε. Οι παρευρισκόμενοι, εκτός του μπλοκ, δήλωσαν τη συμπαράστασή τους με το δυνατό τους χειροκρότημα και τις φωνές τους. Η αίτια για όλο το σκηνικό ήταν η μετακίνηση του Παυλόπουλου από την πλατεία στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, όπου θα έδινε συνέντευξη τύπου. Η απόσταση του δρόμου όπου έστριψε το αυτοκίνητο Παυλόπουλου από το σημείο που βρισκόμαστε ήταν τουλάχιστον 50 μέτρα.

Το μπλοκ, συνεχίζοντας να είναι περικυκλωμένο από την αστυνομία, προσπάθησε να κινηθεί προς την Περιφέρεια. Η εντολή όμως που είχαν τα όργανα όπως ακούστηκε από το στόμα του Αστυνομικού Διευθυντή ήταν η εξής: «Απαγορεύεται να πάει το πανό στην Περιφέρεια». Η απόσταση της περιφέρειας από το σημείο που βρισκόμαστε ήταν 300 μέτρα. Στο άκουσμα της συγκεκριμένης απόφασης, άρχισαν συμπλοκές και σπρωξίματα. Το μπλοκ έφυγε διαλυμένο από την παραλία και όταν ξανασυγκροτήθηκε στο δρόμο λίγα μέτρα πιο κάτω, η αστυνομία το απέκλεισε και πάλι. Για ορισμένα λεπτά υπήρξε συμπλοκή. Η αστυνομία προσπάθησε να συλλάβει ένα φοιτητή αλλά καταφέραμε να τον πάρουμε πίσω. Όντας αδύναμοι να απωθήσουν τον κόσμο, το μπλοκ προχώρησε μέχρι την Περιφέρεια όπου συνεχίστηκε η παράσταση διαμαρτυρίας με συνθήματα κατά του Παυλόπουλου, του Κόκκινου (περιφερειάρχη) και της αστυνομίας.

Πηγές: imc Athens, indy.gr

Βαρκελώνη: Βίντεο από την άγρια καταστολή, 18 - 19/3.

Το παραπάνω βίντεο και το ακόλουθο κείμενο περιγράφουν τα γεγονότα της προηγούμενης Τετάρτης και Πέμπτης στην Βαρκελώνη. Το κείμενο είναι από imc athens .

Τα ξημερώματα της Τετάρτης οι μπάτσοι έσπασαν την κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του UB(universidad de barcelona)

Τις επόμενες ώρες μέχρι και τις 12 γίνονταν συνεχώς αψιμαχίες και μικροεπεισόδια μεταξύ των μπάτσων και των συγκεντρωμένων φοιτητών . Όπως φαίνεται και στο βίντεο , οι μπάτσοι παραμένουν εντός του πανεπιστήμιου και εμποδίζουν την είσοδο σε αυτό! Γεγονός απίστευτα θλιβερό, ξεκάθαρη εικόνα δικτατορίας…

Μετά τις 12.30 μέχρι και τις 15:00 τα επεισόδια γενικεύονται σε κεντρικούς δρόμους της Βαρκελώνης.

Στις 20:00 της ίδιας ημέρας έγινε εκ νέου κάλεσμα μπροστά από το πανεπιστήμιο και από το σημείο ξεκίνησε πορεία, στην οποία συμμετείχαν 5 με 10 χιλιάδες άτομα. Πολύ ένταση, τυφλή βία από τους μπάτσους και συγκρούσεις στα στενά , κυρίως του Barrio Gotico.

Την επόμενη μέρα (Πέμπτη) υπήρχε προκαθορισμένη απεργία των εκπαιδευτικών και έτσι συνέπεσε με τα γεγονότα. Οι οργανωτές έκαναν λόγο για 80 χιλιάδες συμμετέχοντες, οι μπάτσοι για 20. Η πορεία ήταν σε γενικές γραμμές ειρηνική και μόνο όταν τελείωσε, μπροστά από το δημαρχείο στην Plaza Jaume σημειώθηκαν κάποια μικροεπεισόδια. Για καμιά ώρα διαδηλωτές πετούσαν αυγά , μπογιές και άλλα αντικείμενα στους μπάτσους και αυτοί δεν έκαναν απολύτως τίποτα. Επικοινωνιακά εξάντλησαν όλα τα περιθώρια διότι η καταλανική κοινωνία είχε συγκλονιστεί από την αστυνομική βαρβαρότητα της προηγούμενης ημέρας. Ο κόσμος γενικά λέει ότι τέτοιας έκτασης βία και αστυνομοκρατία έχει να εμφανιστεί στην Ισπανία από την εποχή της δικτατορίας του Φράνκο.

Την Πέμπτη 26 Μαρτίου έχει προγραμματιστεί νέα διαδήλωση στις 20:00 στην
Plaza Universidad.

Υ.Γ: Ο φοιτητής που υπογράφει το παραπάνω κείμενο κλείνει την ανταπόκριση του από την Καταλονία με το ακόλουθο μήνυμα:

"Κρατάτε γερά ρε! Το ελληνικό άσυλο δεν πρέπει να ποδοπατηθεί. Δείτε το βίντεο! Δείτε τι πάει να πει μπάτσοι μέσα στα πανεπιστήμια!!
Η φλόγα του Δεκέμβρη φτάνει μέχρι εδώ θεριεύοντας και τα δικά μας όνειρα.

RESISTENCIA"

Υ.Γ - 2: Το αρχικό κείμενο ήταν γραμμένο στα “greeklish” , υπάρχουν κάποιες μικροαλλαγές και ίσως κάποια εκφραστικά λάθη.

Παλαιότερη ενήμερωση για όσα συμβαίνουν στην Βαρκελώνη.

Η επανάσταση του 1821: Μύθοι και πραγματικότητες.

10 + 2 κείμενα για την αυριανή επέτειο...

Μια -ίσως περιττή- διευκρίνηση: δεν με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το σύνολο, των ούτως ή άλλως ετερόκλητων, κειμένων που ακολουθούν. Η συλλογιστική μάλιστα κάποιων από αυτά με βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετο, παρ' όλα αυτά τα συμπεριέλαβα πιστεύοντας πως ο κριτικός αναγνώστης μπορεί να συλλέξει πολλά και ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία, που δεν θα βρει στα σχολικά βιβλία της ιστορίας. - Η σειρά με την οποία παρατίθενται είναι απολύτως τυχαία.

1. Η επανάσταση του 1821 και οι μύθοι του νεοελληνικού εθνικισμού - Κ.Σ. Εργατική Εξουσία, Μάρτης 2008

Βούλγαροι κι Αρβανίτες και Σέρβοι και Ρωμιοί,

Νησιώτες και Ηπειρώτες, με μια κοινή ορμή,

για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί,

ν' ανάψουμε μια φλόγα εις όλην την Τουρκιά,

να τρέξει απ' την Μπόννα έως την Αραπιά

να σφάξουμε τους λύκους που τον ζυγόν βαστούν

και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά τους τυραννούν".

Ρήγας Φεραίος

Με α­φορ­μή το βι­βλί­ο της ι­στο­ρί­ας της ΣΤ Δη­μο­τι­κού έ­χει ξε­κι­νή­σει μια α­ντι­πα­ρά­θε­ση που α­φο­ρά τον μύ­θο που η α­στι­κή τά­ξη ε­δώ και χρό­νια χτί­ζει γύ­ρω α­πό την α­στι­κή ε­πα­νά­στα­ση του 1821 και τη γέν­νη­ση του ελ­λη­νι­κού κρά­τους.

Η λυσσασμένη συ­στρά­τευ­ση της α­ντί­δρα­σης για να υ­πε­ρα­σπι­στεί τους μύ­θους που η ί­δια δη­μιούρ­γη­σε και καλ­λιερ­γεί τό­σα χρό­νια, μας δεί­χνει πό­σο ση­μα­ντι­κό ρό­λο έ­χει α­κό­μη και στις μέ­ρες μας η πα­ρα­ποί­η­ση της ε­πα­νά­στα­σης του 21 για την καλ­λιέρ­γεια του ελ­λη­νι­κού ε­θνι­κι­σμού. Α­κό­μη και μια αμ­φι­σβή­τη­ση των πιο κραυγαλέων ψε­μά­των ό­πως του κρυ­φού σχο­λειού και της Α­γί­ας Λαύ­ρας, α­πό την πλευ­ρά του α­στι­κού κο­σμο­πο­λι­τι­σμού, εί­ναι αρ­κε­τή για να βγαί­νουν α­φροί λύσ­σας α­πό τους στυλοβάτες του ε­θνι­κού φρο­νή­μα­τος. Α­πό την άλ­λη, η τά­ση για μια α­νά­γνω­ση της ι­στο­ρί­ας στο ύ­φος ε­νός πο­λί­τι­καλ κο­ρέ­κτ α­στι­κού κο­σμο­πο­λι­τι­σμού, δεν μπο­ρεί πα­ρά να βα­σί­ζε­ται ε­πί­σης στο ψέ­μα. Ό­χι στους ε­θνι­κι­στι­κούς μύ­θους του Ελ­λάς Ελ­λή­νων Χρι­στια­νών, αλ­λά α­πο­σιω­πώ­ντας κά­θε τι που θυ­μί­ζει βί­α και σύ­γκρου­ση (και ει­δι­κά τα­ξι­κή σύ­γκρου­ση).

Α­πό την πλευ­ρά της η α­ρι­στε­ρά στην πλειοψηφία της δεν κα­τα­φέρ­νει να α­πε­γκλω­βι­στεί α­πό αυ­τό το δί­πο­λο. Ό­χι μό­νο για λό­γους πο­λι­τι­κούς, αλ­λά με­ρι­κές φο­ρές α­πό μό­νη την έλ­λει­ψη ερ­μη­νευ­τι­κών ερ­γα­λεί­ων. Η λαν­θα­σμέ­νη τα­ξι­κή α­νά­λυ­ση της ε­πα­νά­στα­σης του 1821 α­πό με­γά­λη με­ρί­δα της α­ρι­στε­ράς, την κα­θι­στά α­δύ­να­μη να δει τη δυ­να­μι­κή της,τις ε­σω­τε­ρι­κές τις α­ντι­φά­σεις, το με­γα­λεί­ο της και την τρα­γι­κό­τη­τά της. Μια α­δυ­να­μί­α ό­χι πά­ντα α­θώ­α, αλ­λά συ­χνά υ­στε­ρό­βου­λη, κα­θώς φτιά­χνει άλ­λους μύ­θους στην προ­σπά­θειά της να α­να­κα­λύ­ψει "φε­ου­δαρ­χι­κά υπολείμματα" για να δι­καιο­λο­γή­σει κα­τά και­ρούς τη συμ­μα­χί­α της με τμή­μα­τα της α­στι­κής τά­ξης, ή τον ί­διο της τον ε­θνι­κι­σμό. Σε αυ­τό το άρ­θρο δεν εί­ναι δυ­να­τόν να πε­ρι­γρα­φεί η πο­ρεί­α της ελ­λη­νι­κής ε­πα­νά­στα­σης. Πολ­λές και ση­μα­ντι­κές πτυ­χές της θα μεί­νουν απ' έ­ξω. Στό­χος μας εί­ναι να πα­ρου­σιά­σου­με έ­να ι­στο­ρι­κό πλαί­σιο των κοι­νω­νι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών της ε­πα­νά­στα­σης και των κοι­νω­νι­κών δυ­νά­με­ών της πέ­ρα α­πό κά­θε λο­γής μύ­θους.

Διαβάστε την συνέχεια...

2. Η «Ελευθερία» που σφάζει αμάχους - Θανάσης Τριαρίδης, εφ. Μακεδονία της Κυριακής, 10-4-2005, 17-4-2005, 24-4-2005

Εδώ και αρκετές εβδομάδες αφιέρωσα μια σειρά επιφυλλίδων για να καταγράψω το πώς, κατά τη γνώμη μου, οι θρησκείες χρησιμοποιούν τους ανθρώπινους μύθους και τους μετατρέπουν σε φριχτές «Μεγάλες Αλήθειες» που σκλαβώνουν και αιματοκυλίζουν τους ανθρώπους. Ψάχνοντας μια αντιπρόταση στις θρησκείες, μοιραία κανείς αναλογίζεται την ελευθερία – εξάλλου με ετούτη τη λέξη ορίζουμε τον αντίποδα της σκλαβιάς. Μα η ελευθερία (: η δυνατότητα να υπάρχουμε δίχως αφέντες που προστατεύουν και προορίζουν τη ζωή μας) όσο προσπαθείς να την ζυγώσεις, μοιάζει με μαγική εικόνα - ή με τον ίσκιο της μυθικής Ευρυδίκης: για αιώνες η φιλοσοφία πασχίζει να την περιγράψει, να την καταστήσει κάτι χειροπιαστό, κάτι περισσότερο από ένα όνειρο, μια αυταπάτη, έναν θαμπό αντικατοπτρισμό που ωστόσο δίνει ένα νόημα στη ματαιότητά μας. Πιθανώς για αυτό να γοητεύει τόσο πολύ τους ανθρώπους – για τον ίδιο λόγο που τους τρομάζει: γιατί η ελευθερία είναι μια παρτίδα που πρέπει να ρισκάρουν αφήνοντας κατά μέρος βεβαιότητες, γιατί είναι ένα κομμάτι της τραγωδίας τους - δηλαδή είναι ένα κομμάτι της ζωής που έχουν να ζήσουν.

Κι όμως: εδώ και διακόσια χρόνια, μια από τις χειρότερες στρεβλώσεις της ανθρώπινης ιστορίας, ο εθνικισμός, καπηλεύτηκε ετούτη τη μεταιχμιακή και διαρκώς αναζητούμενη ανθρώπινη ελευθερία και την έκανε πρόσχημα και σύνθημα σφαγών, μακελειού, μίσους και θανάτου. Συμβαίνει με όλες τις ωραίες λέξεις (και με όλους τους ωραίους μύθους): γίνονται εύκολα αφιόνι που μετατρέπει τους ανθρώπους σε δολοφόνους. Παρόμοια και η ελευθερία: ως λέξη διαστρεβλώθηκε, ως ιδέα βιάστηκε, έγινε πρόφαση για γενοκτονίες και ολοκαυτώματα, για ομαδικούς τάφους σφαγμένων, για μνημεία που δοξάζουν εγκλήματα και φονιάδες, για γιορτές και παρελάσεις μίσους. Κι αν οι θρησκείες αιματοκυλίζουν τους ανθρώπους για να τους κρατήσουν υποχείριά τους τα τελευταία χίλια εφτακόσια χρόνια, οι φονικοί εθνικισμοί ήρθαν στο ξεκίνημα του 19ου αιώνα για να συμπληρώσουν το παμπάλαιο έργο των θρησκειών: για να ρημάξουν το σώμα και να σκλαβώσουν τον νου. Κι εκεί που οι θρησκείες βάζουν τη «Σωτηρία», οι εθνικισμοί βάζουν, δυστυχώς, την «Ελευθερία», έτσι με κεφαλαίο Εψιλον...

Διαβάστε την συνέχεια...

3. Δέκα μικροί μύθοι για το 1821 - Ανδρέας Παππάς, εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ , Σάββατο 25 Μαρτίου 2006

Επειδή υποθέτω πως όσα ακολουθούν είναι ενδεχόμενο να προκαλέσουν αντιδράσεις, σπεύδω να καταθέσω, ως εκ των προτέρων απάντηση, την πασίγνωστη ρήση του Σολωμού πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό. Καλό θα είναι να τη θυμόμαστε αυτή τη φράση κάθε φορά που η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, η εθνική τύφλωση και μυθολογία οδηγούν σε απώλεια του κριτικού πνεύματος, ακρογωνιαίου λίθου του Διαφωτισμού αλλά και του δυτικού πολιτισμού γενικότερα, συκοφαντημένου από έναν τυφλό και στρεψόδικο αντιδυτικισμό, δεξιό και «αριστερό». Δύση και δυτικός πολιτισμός δεν είναι μόνο ο Μπους, αλλά και η δυνατότητα που έχει ο Μάικλ Μουρ να εμφανίζεται στη σκηνή κατά την απονομή των Οσκαρ, και να λέει στον Μπους «Ντροπή σας, κύριε πρόεδρε», υπό το (τηλεοπτικό) βλέμμα μερικών δισεκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη, δίχως κανείς να διανοείται ότι θα μπορούσε να τον συλλάβει, να τον εξορίσει, να τον στείλει σε «στρατόπεδο αναμόρφωσης» ή απλώς να του κλείσει το μικρόφωνο. Σε ό,τι αφορά λοιπόν ορισμένους «πατριωτικούς» ή/και «αντιιμπεριαλιστικούς» μύθους που διακονούνται και διακινούνται συστηματικά στη χώρα μας, ιδού - δυστυχώς για όσους βολεύονται με αυτούς - ορισμένες «διορθωτικές επισημάνσεις».

Διαβάστε την συνέχεια...

4. Μύθοι και Πραγματικότητες για τα 400 έτη και το 1821… - blog Λαπούτα , 24 Μαρτίου 2006

Ποιός είπε αλήθεια τη φράση “καλύτερα να δω μέσα στην Πόλη να βασιλεύει τούρκικο σαρίκι παρά φράγκικο καπέλο”;

Ο Μέγας Δούκας Λουκάς Νοταράς τις παραμονές της Αλώσεως. Όμως, τελικά θανατώθηκε από τον Μωάμεθ τον Β’.

Πόσος ήταν ο πληθυσμός της Πόλης κατά την εποχή της Άλωσης;

Πενήντα χιλιάδες ψυχές.

Τι έκανε ο Μωάμεθ ο Β’ για να αυξήσει τον πληθυσμό;

Μετέφερε Έλληνες από την Προύσα, την Παλαιά και τη Νέα Φώκαια, την Πελοπόννησο, την Ίμβρο, τη Θάσο, την Τένεδο, το Άργος, την Κριμαία και το Καραμάν. Οι μετοικισθέντες απέκτησαν ιδιόκτητη κατοικία και απαλλαγές από φόρους.

Διαβάστε την συνέχεια...

5. Οι οθωμανικές εμπνεύσεις του κ. Χριστόδουλου - "Ιός", εφ. Ελευθεροτυπία , 13/1/2001

"Ελλάδα και Ορθοδοξία είναι δίδυμο αδιάσπαστο. Η νομοτέλεια της ιστορίας το επιβεβαιώνει"

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (Θεσ/νίκη 14.6.2000)

Αργήσαμε αλλά, τελικά, το εντοπίσαμε. Ο λόγος για τις απαρχές της ιστορικής εκείνης παράδοσης που θέλει τη θρησκευτική -και σε οριακές περιπτώσεις ακόμη και την εθνική- υπόσταση των Ελλήνων πολιτών άρρηκτα δεμένη με την αναγραφή του θρησκεύματος στα δελτία ταυτότητάς τους. Οπως είναι γνωστό, οι υπέρμαχοι και οι διοργανωτές των περσινών "λαοσυνάξεων" και του συνεχιζόμενου "δημοψηφίσματος" εστιάζουν μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας τους στον ισχυρισμό ότι αυτό που κατάργησαν η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και η κυβέρνηση είναι μια πρακτική πολλών δεκαετιών, στενά συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη και αυτοτέλεια του νεοελληνικού κράτους. Βάσει αυτής της λογικής, απορρίπτουν μετά βδελυγμίας την ιστορικά επιβεβαιωμένη επισήμανση ότι η ίδια η ύπαρξη αστυνομικών δελτίων ταυτότητας για όλους τους πολίτες είναι ένας σχετικά πρόσφατος θεσμός, που θεσπίστηκε σε εποχές ανελευθερίας και πολιτικής ανωμαλίας - στην Κατοχή και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. "Υπάρχουν από το 1914 ελληνικές ταυτότητες με το θρήσκευμα", υποστήριξε λ.χ. ο αρχιεπίσκοπος κατά την ομιλία του στη "λαοσύναξη" της Αθήνας (21.6.00). "Επί 85 χρόνια τουλάχιστον υπάρχει το θρήσκευμα και τώρα το βγάζουν έξω".

Εχουμε ασχοληθεί αναλυτικά, σε προηγούμενο δημοσίευμα αυτής εδώ της στήλης (1.7.00), με τις ποικίλες διαστάσεις αυτής της ψευδοϊστορικής "παρεξήγησης", που αντλεί τις εμπνεύσεις της είτε από δελτία που προορίζονταν ακριβώς για να ξεκαθαρίσουν τα χριστιανικά "πρόβατα" από τα μουσουλμανικά "ερίφια" κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής ανταλλαγής των πληθυσμών (1923-28), είτε από "ντοκουμέντα" που δεν αντιστοιχούν στις στοιχειώδεις προδιαγραφές του κράτους που υποτίθεται πως τα εξέδωσε (όπως είναι το περίφημο "δελτίο ταυτότητας" του 1914 που εμφάνισε στις οθόνες του Tele-City ο Γιώργος Καρατζαφέρης κι έσπευσε να ενστερνισθεί ο κ. Χριστόδουλος, και το οποίο φέρει τον τίτλο "Ελληνική Πολιτεία" σε μια εποχή που η χώρα μας ήταν "Βασίλειον της Ελλάδος"!). Μισό χρόνο μετά, ωστόσο, είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε ότι, αν και για τα παραπάνω ιστορικά δεδομένα δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, η κληρονομιά που επικαλούνται οι λάτρεις του "Χ.Ο." είναι ακόμη παλιότερη απ' ό,τι υποδηλώνει αυτό το τελευταίο πρβληματικό "ντοκουμέντο".

Έ, λοιπόν, ο κ. Παρασκευαϊδης και οι ομόφρονές του έχουν κάπου δίκιο. Η παράδοση που θέλει τους προγόνους των σημερινών Ελλήνων πολιτών να κυκλοφορούν με ταυτότητες στις οποίες το θρήσκευμα όχι μόνο αναγράφεται αλλά και συνιστά ένα από τα καθοριστικότερα "προσωπικά δεδομένα" που αυτό περιέχει, χρονολογείται πολλές δεκαετίες πριν από τα δίσεκτα χρόνια της γερμανοϊταλικής Κατοχής. Μόνο που αυτή η παράδοση δεν συνδέεται με το νεοελληνικό κράτος σε καμιά απολύτως εκδοχή του, αλλά με τις γραφειοκρατικές πρακτικές της ύστερης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας!

Διαβάστε την συνέχεια...

6. Ανασκολοπισμού το ανάγνωσμα - "Ιός" , εφ. Ελευθεροτυπία, 13/12/2003

"Κανένας λαός της Ευρώπης δεν είναι διατεθειμένος να απαρνηθεί την Ιστορία του"

(αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, 4/12/03)

Για μια ακόμη φορά, ο αρχιεπίσκοπος υπήρξε συνεπής στο ραντεβού του με τη δημοσιότητα. Χάρη στη συμβολή των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, το κήρυγμά του στα Ανω Πατήσια εναντίον της εισόδου των "βάρβαρων" Τούρκων στη "χριστιανική" Ε.Ε. έφτασε όχι μόνο μέχρι το τελευταίο ελληνικό σπίτι, αλλά και στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου. 

Οσο για τη συνέχεια της υπόθεσης, αυτή ακολούθησε την πεπατημένη του λεκτικού ανταρτοπόλεμου που αιώνες Βυζαντίου και Τουρκοκρατίας κληροδότησαν στην καθ' ημάς Ορθοδοξία. Σχεδόν οι πάντες καταδίκασαν το ρατσιστικό "ατόπημα" του κ. Χριστόδουλου, κι ο ίδιος φρόντισε να τα μαζέψει, κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στο σκληρό πυρήνα των οπαδών του: "Οσοι από εμάς έχουμε αναλάβει καθήκοντα να είμαστε ηγέτες του λαού μας", δήλωσε, "έχουμε το καθήκον να του προσφέρουμε τα πρότυπα του αγωνιζόμενου ανθρώπου, του αγωνιζόμενου χριστιανού. Αυτού ο οποίος προτιμά πολλές φορές να θυσιάζει την ηρεμία και την ησυχία του προς χάριν της δικαιοσύνης, της αλήθειας και των αρχών που υπηρετεί". 

Αποφεύγοντας να σχολιάσουμε ένα τόσο εύγλωττο ξέσπασμα μετριοφροσύνης ή να θυμίσουμε τα αυτονόητα (ότι κανείς απολύτως -εκτός ίσως από το πανταχού παρόν Αγιο Πνεύμα- δεν έχει εκλέξει τον κ. Χριστόδουλο ως ηγέτη οποιουδήποτε "λαού"), ας σταθούμε για λίγο στην ίδια την "πέτρα του σκανδάλου". Την επιχειρηματολογία, με άλλα λόγια, που ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας επιστράτευσε για να τεκμηριώσει το χαρακτηρισμό των σημερινών κατοίκων της γειτονικής χώρας ως "βαρβάρων" και να δικαιολογήσει την απαίτηση αποκλεισμού τους από την ενωμένη Ευρώπη.

Διάβαστε την συνέχεια...

7. Η Επανάσταση του 1821 και η παραχάραξή της - Τηλέμαχος Λουγγής, "7 ΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ", εφ. Ριζοσπάστης , 1 Απρίλη 2007

Σχεδόν πάντα, αλλά ιδιαίτερα στις μέρες που ζούμε, έχω την εντύπωση ότι το νοητικό, το γνωστικό οξυγόνο που χρειάζεται ο κόσμος που συντρίβεται ανάμεσα σε τόσους αλλεπάλληλους καταιγισμούς από νοητικά υποπροϊόντα μόνο ο Μαρξισμός μπορεί να το προσφέρει. Ολόκληρος ο λεγόμενος δυτικός αστικός πολιτισμός, κάποτε λαμπρός, σήμερα δεν έχει πια να δώσει παρά βία και όλο και περισσότερη φτώχεια και αθλιότητα. Ο τρόπος που σκέφτεται και δρα μια ολόκληρη κοινωνική τάξη βρίσκεται σε άμεση σχέση με το ιστορικό στάδιο που διανύει η τάξη αυτή. Η βαθιά ιστορική παρακμή της αστικής τάξης στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού, τη σπρώχνει σε μια όλο και πιο πρωτόγονη και βάρβαρη αυτοάμυνα, σε μια όλο και μεγαλύτερη στάση εχθρότητας προς την τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων σε όλες τις χώρες που μεταβάλλονται με όλο και ταχύτερους ρυθμούς σε αληθινούς σκλάβους της μισθωτής εργασίας που κι αυτή καταντάει απρόσιτη πολυτέλεια.

Από κοντά, έρχεται και η διαστρέβλωση της Ιστορίας, με περίπου νομοτελειακό τρόπο. Το χειρότερο που μπορεί να πάθει ένας λαός είναι να στερηθεί την Ιστορία του, δηλαδή να αλλοτριωθεί, να υποδουλωθεί νοητικά, να γίνει εύκαμπτος, καθώς θα έχει ξεχάσει δύο πολύ σπουδαία πράγματα: το τι έχει κερδίσει ως τώρα και το τι απομένει να κερδηθεί. Στην παρακμή της, η αστική τάξη αλλάζει ακόμα και τα βιβλία Ιστορίας που θέσπισε αυτή η ίδια και μεταβάλλει σε ιδιωτικές εταιρείες τα πανεπιστήμια που μεγέθυνε η ίδια, την εποχή που αντιπάλευε ακόμα τη φεουδαρχική ιδιοκτησία. Η Ιστορία παραχαράσσεται, διαστρεβλώνεται και εκχυδαΐζεται σε όλα τα επίπεδα. Η αλήθεια παραμερίζεται, προς όφελος του τυχοδιωκτικού ανταγωνισμού.

Με την ευκαιρία των εθνικών επετείων, οι λαοί επιχειρούν μια αναδρομή σ' αυτά που κέρδισαν μέχρι σήμερα και εμείς, οι Ελληνες, το πώς, μέσα από την Τουρκοκρατία, αποκτήσαμε το κράτος που υπάρχει ως σήμερα. Είναι φανερό ότι από την Τουρκοκρατία ως σήμερα, υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα που συνδέονται με την ιστορική εξέλιξη - δηλαδή για έναν μαρξιστή - με το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό, ή από την κυριαρχία της φεουδαρχικής άρχουσας τάξης στην κυριαρχία της αστικής τάξης και τα πεπραγμένα της.

Διαβάστε την συνέχεια...

8. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ : «Μύθοι» και πραγματικότητα... - εφ. Ριζοσπάστης, Παρασκευή 25 Μάρτη 2005

Πολλά έχουν γραφτεί - και περισσότερα έχουν λεχθεί από τους άμβωνες - για το ρόλο του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και της ηγεσίας του κλήρου όχι μόνο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αλλά και κατά την ίδια την Επανάσταση του 1821. Διάφοροι είναι οι «μύθοι» που έχουν καλλιεργηθεί στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οι οποίοι και έχουν συντηρηθεί μέχρι τις μέρες μας, αλλά και - ακόμη χειρότερα - έχουν γίνει και επίσημη Ιστορία της χώρας μας με τη μεταφορά τους στα σχολικά βιβλία. «Μύθοι» που αποσκοπούν στην απόκρυψη του πραγματικού ρόλου της ηγεσίας του κλήρου εκείνης της εποχής, αλλά - κυριότερα - στην απόκρυψη του λαϊκού παράγοντα και της ταξικής φύσης της ίδιας της Επανάστασης του 1821.

Ο «Ρ» σήμερα ασχολείται ακριβώς με αυτά τα γεγονότα και, όπως αποδεικνύει η ιστορική έρευνα, το Πατριαρχείο, όχι μόνο δεν ...«ευλόγησε» την Επανάσταση, αλλά αντιθέτως προχώρησε ακόμη και στον αφορισμό των ηγετών της. Ο ανώτερος κλήρος, όχι μόνο δεν ύψωσε το λάβαρο, αλλά αντιθέτως με επιστολές του ίδιου του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, φρόντισε να καταδικάσει ως... διαβολική πράξη την όποια προσπάθεια ξεσηκωμού του λαού και να αφορίσει τους ηγέτες της. Και στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η ηγεσία του κλήρου το μόνο που κοίταξε να υπηρετήσει ήταν τα δικά του συμφέροντα.

Διάβαστε την συνέχεια...

9. Το κρυφό σχολειό και ο ρόλος της Εκκλησίας στην Παιδεία - εφ. Ριζοσπάστης, Παρασκευή 25 Μάρτη 2005

Ε, πόσον γλυκύ πράγμα είναι να ομιλή

τινάς (κανείς) την αληθείαν! Γλυκύτερα όμως

καταπολλά είναι να εκφέρη εις φως

αληθείας επωφελείς

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ»

-----------------------------------------------

Το Εθνος πρέπει να μάθει

να θεωρεί Εθνικό

ό,τι είναι αληθές.

Διονύσης ΣΟΛΩΜΟΣ

Το 1888 εκτίθεται στην Αθήνα για πρώτη φορά ο πίνακας του Νικόλαου Γύζη (1842 - 1901) με τίτλο «Ελληνικό Σχολείο εν καιρώ δουλείας», ο οποίος παριστάνει έναν καλόγερο να διδάσκει παιδιά.

Το 1899 ο Ιωάννης Πολέμης (1862 - 1926) εμπνευσμένος, όπως δήλωσε ο ίδιος, από τον πίνακα του Γύζη, γράφει και δημοσιεύει το πασίγνωστο ποίημά του με τίτλο: ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

Απ' έξω μαυροφόρα απελπισιά

πικρής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι

και μέσα στη θολόκτιστη εκκλησιά

(στην εκκλησιά που παίρνει κάθε βράδυ

την όψη του σχολειού)

το φοβισμένο φως του καντηλιού

τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει

και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει.

Το ποίημα αυτό, που προκαλεί τις πιο ευαίσθητες χορδές της ιστορικής μας μνήμης και συνείδησης, που είναι διαμορφωμένη μέσα σε συνθήκες καλλιεργημένης ημιμάθειας, μονόπλευρης ενημέρωσης, με παραποιήσεις και πλαστογραφήσεις της ιστορίας, ένοχες σιωπές, με την απόκρυψη εθνικής σημασίας γεγονότων (όπως η απόκρυψη της αδιάλειπτης και αμείλικτης δίωξης της Παιδείας από την Εκκλησία, ακόμα και με το κάψιμο των βιβλίων, αλλά και του φιλότουρκου, αντιδραστικού και ολέθριου ρόλου της στο σηκωμό του υπόδουλου ελληνισμού), απέκτησε γρήγορα μεγάλη δημοσιότητα. Χάρη στη δημοσιότητα αυτή, ο τίτλος αυτού του ποιήματος αντικατέστησε τον αρχικό τίτλο του πίνακα ο οποίος έμεινε γνωστός πια με τον τίτλο «Το Κρυφό Σχολειό», αυτόν του ποιήματος.

Ο όρος, λοιπόν, «κρυφό σχολειό» είναι πρόσφατος και σε καμιά περίπτωση προεπαναστατικός, γιατί δεν υπάρχει καμιά απολύτως ιστορική πηγή που να μαρτυρεί ότι οι τουρκικές αρχές απαγόρευαν τη λειτουργία ελληνικών σχολείων. Αλλωστε, το γεγονός και μόνο ότι σε όλη την Τουρκοκρατία λειτουργούσαν φανερά ελληνικά σχολεία σε πόλεις και χωριά δηλώνει ότι δεν υπήρχε λόγος λειτουργίας κρυφών σχολείων. Και βέβαια η Εκκλησία, που προβάλλεται και διεκδικεί την τιμή και τη δόξα της ίδρυσης, της συντήρησης και λειτουργίας του λεγόμενου «κρυφού σχολειού», με τόση εξουσιαστική εμπειρία από τα βυζαντινά χρόνια και στα κατοπινά, σε καμιά περίπτωση δε θα αδιαφορούσε για την προμήθεια και διατήρηση τέτοιων τεκμηρίων αν υπήρχαν, που θα της εξασφάλιζαν αιώνια ευγνωμοσύνη ολόκληρου του Εθνους για το φωτισμό του στα χρόνια της δουλείας, που θα τον οδηγούσε στο λυτρωμό του.

Η σχετική παράδοση ανάγει την αρχή του θρύλου αυτού στα μεταεπαναστατικά χρόνια, όπου ο θρύλος αργότερα ντύθηκε με ζωγραφική και ποίηση.

Διάβαστε την συνέχεια...

10. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΜΑΝΙΑ ήτοι ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ παρά ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - του "Γιάννη Κ." , imc Athens , Μάρτης 2007

Αντί προλόγου

«H ζωή του αληθούς πολίτου πρέπει να τελειώνει ή δια την ελευθερίαν του ή με την ελευθερίαν του… Αυτοί οι αμαθέστατοι, αφού ακούσουν ελευθερία, τους φαίνεται μία αθανάσιμος αμαρτία.»(Ελληνική Νομαρχία, Ανώνυμου του Έλληνος, 1806).

«Το Εικοσιένα. Έχουμε ως την ώρα την ιστορία του; Φοβάμαι πως όχι. Τη μυθολογία του; Φοβάμαι πως ναι» (Κωστής Παλαμάς, Άπαντα, 10,17).

«Εθνική ανακρίβεια, μία τάση να χρησιμοποιούν ιστορικές ανακρίβειες με πρόθεση αγαθή και εθνική, με την ιδέα, ας πούμε να καταστήσουν πιο ωραία και γοητευτική την εθνική μας ιστορία» (Κ.Θ.Δημαράς, Βήμα, 22/3/1960).

«…αντλώντας δύναμη από το Γένος των Ελλήνων που είχε την αποκλειστική υποστήριξη του Χριστού με τη μεσολάβηση της Θεοτόκου στον αγώνα εναντίον των αθέων Αγαρηνών»… (πανηγυρικός του Χριστόδουλου για την 25η Μαρτίου 2002)

«Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό» (Διονύσιος Σολωμός).

Άρθρον 2. – Αυτά τα Φυσικά Δίκαια είναι : πρώτον, το να είμεθα όλοι ίσοι και όχι ο ένας κατώτερος από τον άλλον µ δεύτερον να είμεθα ελεύθεροι και όχι ο ένας σκλάβος του αλλουνού.

Άρθρον 25. - …Ήγουν ο λαός μόνον ημπορεί να προστάζει και όχι ένα μέρος ανθρώπων ή μια πόλις µ και ημπορεί να προστάζει δι’ όλα, χωρίς κανένα εμπόδιον.

Άρθρον 33. - …Το να αντιστέκεται ο κάθε πολίτης, όταν τον καταθλίβουν και τον αδικούν, είναι αποτέλεσμα των άνω ρηθέντων Δικαίων του.

(«Σύνταγμα» του Ρήγα Φεραίου)

Διαβάστε την συνέχεια...

11. Καμαρωτά περνάνε τα σχολεία μας - "Ιός" , εφ. Ελευθεροτυπία, 29/10/1995

Όσο κι αν μοιάζει περίεργο, μια φαινομενικά αθώα μαθητική δραστηριότητα, όπως είναι η παρέλαση στις εθνικές επετείους, προκαλεί πολλών ειδών εντάσεις. Μπορεί οι λόγοι και η έκταση των αντιπαραθέσεων να είναι κάθε φορά διαφορετικοί, η ουσία όμως παραμένει η ίδια. Πρόκειται για την αμφισβήτηση του δικαιώματος του κράτους να συμπαρατάσσει υποχρεωτικά τους μαθητές πλάι στο στρατό, τις εθνικές οργανώσεις και τα σώματα ασφαλείας, εν ονόματι μάλιστα των εκπαιδευτικών τους καθηκόντων. "Υπάρχει κανείς από μας τους παριστάμενους εδώ που να έχει σκεφτεί ότι η παρέλαση των σχολείων στους δρόμους ενδεχομένως να αποτελεί έναν πειθαναγκασμό;" είχε ρητορικά διερωτηθεί ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος σε μια επιστημονική ημερίδα (18.12.1992), δείχνοντας ότι τα πράγματα δεν είναι "αυτονόητα".

Αν δούμε την παρέλαση από τη σκοπιά των δικαιωμάτων των μαθητών, αλλά και των καθηγητών τους, η εικόνα αντιστρέφεται. Ατομικά ή συλλογικά κάποιοι δεν θεωρούν ότι μιά μιλιταριστική εκδήλωση είναι απαραιτήτως ο καλύτερος τρόπος γιορτασμού των μεγάλων στιγμών του έθνους. Αλλοι, ηπιότεροι, δεν βρίσκουν ότι το σχολικό "εν δυό" μπροστά στις πολιτικές και λοιπές αρχές αποτελεί μέρος της μαθησιακής διαδικασίας. Και κάμποσοι εκαιδευτικοί αρνούνται να σαλαγάνε τους μαθητές τους χάνοντας μεταξύ άλλων και μια επίσημη αργία. Από την πλευρά της η πολιτεία, η οποία δέχεται επικρίσεις για το "κατάντημα" που κατά καιρούς παρουσιάζει η παρελαύνουσα νεολαία μας, αγωνίζεται να αναστρέψει το κλίμα χαλάρωσης. Προφανώς δεν είναι δυνατό να επιστρατεύσει τις μεθόδους του Μεταξά ή της χούντας προκειμένου να επιτύχει τους "αρτιότερους σχηματισμούς" των μαθητικών τμημάτων.

Διαβάστε την συνέχεια...

12. Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ Ή Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΤΖΑΜΠΑΣΗΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΣΠΟΤΑΔΩΝ; - "ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΕΘΝΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ", Μαρτης 1981

"Οι Έλληνες αναμεταξύ των λέγουν, ότι τρεις είναι αι πληγαί του τόπου των, οι επίσκοποι (πρώτοι ούτοι), οι κοτζαμπάσηδες (δεύτεροι), και οι Τούρκοι τελευταίοι".

(WIL. GELL, “NARATIVE OF A JOURNEY IN THE MOREA”, LONDON 1823)

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ '21

Ντέρτι που τόχουν τα βουνά, παράπονο κι οι κάμποι

για δυό σουδενιωτόπουλα που σηκώθηκαν κλέφτες

τόνα το λένε Καγιαρτζή, τάλλο το λεν Μπακάλη

κι η μάνα του τού έλεγε κι η μάνα του τού λέει

- Δήμο μ' για κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης

για ν' αποχτήσεις πρόβατα, για ν' αποχτήσεις γίδια,

χωριά κι αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν.

- Μάννα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης…

και νάμαι σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι στους γερόντους.

Από τους επίσημους ιστορικούς μας και αυτούς της παραδοσιακής και μη αριστεράς ο αγώνας του '21 παρουσιάζεται σαν αγώνας «υπέρ πίστεως και πατρίδος» (Παπαρηγόπουλος) μέχρι και «εθνικοανεξηρτησιακός» αγώνας, που, άντε να είχε και λίγο κοινωνικό χαρακτήρα ή σαν αστική επανάσταση.

Η 25η Μαρτίου έχει καταντήσει μια γιορτή, που χρησιμοποιείται από το κράτος σε μια προσπάθεια να οικειοποιηθεί και να εκμεταλευτεί το '21. Εξωραίζει γνωστές φιγούρες της εκμεταλεύτριας τάξης της εποχής, ακριβώς επειδή υπάρχουν τα σημερινά αντίστοιχά τους, κι έτσι έχουμε: το παπά πού υψώνει το λάβαρο, τον αγωνιστή καλαμαρά (Φαναριώτη), την ηρωική πλοιοκτήτρια Μπουμπουλίνα, τους οργανωμένους αγωνιστές έμπορους και γουναράδες Φιλικούς, τους τσιφλικάδες προύχοντες που έκαναν, λέει, Εθνοσυνέλευση για να μεθοδεύσουν τον αγώνα. Κατά παραχώρηση, κοντά σ' αυτά τα ιερά τέρατα αναφέρονται ο Μακρυγιάννης, ο Καραϊσκάκης, ο Διάκος κ.λ.π. Σαν φτωχός συγγενής δε παρουσιάζεται ο λαός.

Πέρα απ' αυτά και εξαιτίας όλων αυτών, αν μας έλεγαν ξαφνικά «25 Μαρτίου», το πρώτο πράγμα που θα σκεφτόμασταν θα ήταν οι σημαίες κι οι σημαιούλες, παρελάσεις γυμνασίων και στρατού, τριήμερος αργία μετ' αποδοχών - κάθε άλλο παρά η επανάσταση του '21.

« ... άπας ο λαός, και ιερείς και στρατιωτικοί και πολιτικοί και ναυτικοί και έμποροι και λόγιοι και γεωργοί, πάντες ενί λόγω οι κάτοικοι, ώρμησαν ομοθυμαδόν εις τα όπλα, και ηγωνίσθησαν μετά θαυμαστής αφοσιώσεως και καρτερίας τον ιερόν υπέρ πίστεως και πατρίδος αγώνα». (Κ. Παπαρηγόπουλος)

Οι γεωργοί του Παπαρηγόπουλου - που καταδέχτηκε να τους τσοντάρει στο τέλος - είναι οι εξαθλιωμένοι κολήγοι, είναι αυτοί που ξεκίνησαν και σήκωσαν όλο το βάρος του αγώνα. Ο υπόλοιπος «άπας λαός» του τα είχε κάνει πλακάκια με τους Τούρκους και έγδερνε μαζί τους τούς γεωργούς - του. Υπήρχαν λοιπόν κοινωνικές τάξεις με συγκρουόμενα και ανταγωνιστικά συμφέροντα, εκμετάλευση - καταπίεση κι όχι άσπρο - μαύρο, βάρβαροι και πολιτισμένοι, μωαμεθανοί και χριστιανοί. τσάμικος και τσιφτετέλι.

Διαβάστε την συνέχεια...