Ανοιχτή επιστολή Οζκιόκ από τις φυλακες Κορυδαλλού.

ΑΡΣΛΑΝ ΤΑΥΦΟΥΝ ΟΖΚΙΟΚ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ

Γεννήθηκα το 1955 στην Ιστανμπούλ . Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα σε μια συνοικία που έμεναν Έλληνες, Αρμένιοι και Αλβανοί. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον δημοκρατικό και επαναστατικό.

Έτσι, από τα νεανικά μου χρόνια εντάχθηκα στις τάξεις των ανθρώπων που αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία, την δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Συμμετείχα στους αγώνες που έδινε η επαναστατική νεολαία ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό από πολλές θέσεις, αναλαμβάνοντας διάφορα καθήκοντα στα πλαίσια της ακαδημαϊκής δημοκρατικής πλατφόρμας. Συμμετείχα στο επαναστατικό συνδικαλιστικό κίνημα, αναλαμβάνοντας ευθύνες στον τομέα των εργατών μετάλλου και αλλού.

Για τη δράση μου αυτή έγινα κι εγώ, μαζί με πολλούς άλλους επαναστάτες αγωνιστές, στόχος του φασιστικού τουρκικού κράτους. Βρεθήκαμε στο στόχαστρο του αντιδραστικού τύπου και των παραστρατιωτικών συμμοριών.

Εκατοντάδες επαναστάτες απήχθηκαν, και δολοφονήθηκαν. Χιλιάδες βρέθηκαν στις φυλακές . Το Βόρειο Κουρδιστάν πνίγηκε στο αίμα.

Παρόλα αυτά το ξενόδουλο καθεστώς δεν μπόρεσε να υποτάξει τον αγώνα για την ταξική και εθνική απελευθέρωση. Και έτσι φτάσαμε στις 12 Σεπτέμβρη του 1980, στην κατάρρευση των προσχημάτων και στην κατάληψη της εξουσίας από την στρατιωτική χούντα.

Η χούντα υπέγραψε την εξόντωση μας. Εκατοντάδες επαναστάτες δολοφονήθηκαν στους δρόμους , άλλοι μέσα στα σπίτια τους και στα βουνά κι από αυτούς που έπεσαν τα χέρια του κράτους, πολλοί πέθαναν από τα βασανιστήρια και πάμπολλοι έμειναν ανάπηροι.

Εμένα με συνέλαβαν, αφού με τραυμάτισαν με πυροβόλο στα τέλη Μαρτίου του 1981. Ανακρίθηκα με σκληρά βασανιστήρια. Κλείστηκα στις στρατιωτικές φυλακές , που ήταν χώρος βασανιστηρίων. Όμως δεν με λύγισαν.

Όσους από μας δεν κατάφεραν να δολοφονήσουν, μας παρέπεμψαν με κατασκευασμένες κατηγορίες που δεν είχαν καμία σχέση με την αλήθεια και μας δικάσανε σε στρατιωτικά δικαστήρια. Δικαστήρια που στήθηκαν μέσα σε στρατόπεδα και λειτουργούσαν υπό τις εντολές τους στρατού, κατά παράβαση κάθε κανόνα του δικού τους δικαίου, χωρίς όριο και χωρίς προσχήματα.

Εγώ και πολλοί άλλοι σύντροφοι μου, που δικαζόμασταν μαζί καταδικαστήκαμε σε θάνατο. Η στάση μας εξόργισε το δικαστήριο, γιατί δεν υποκύψαμε στις στημένες κατηγορίες, δεν δεχθήκαμε να υποχωρήσουμε ούτε βήμα από την υπεράσπιση των πολιτικών μας θέσεων, καταγγείλαμε τον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό και υπερασπιστήκαμε τις επαναστατικές μας ιδέες.

Ούτε αυτό μας έκαμψε . Στη φυλακή, περιμένοντας την εκτέλεση της θανατικής ποινής, συμμετείχαμε στην αντίσταση των κρατούμενων ενάντια στην προσπάθεια της χούντας να συντρίψει την προσωπικότητα των πολιτικών της αντίπαλων και να μας εξοντώσει .

Υπερασπίστηκα την νόμιμη αντίσταση κατά του φασισμού κάτω από κάθε συνθήκη, γιατί οι επαναστάτες ακόμη κι όταν είναι αιχμάλωτοι δεν παραδίδονται.

Η ποινή μου δεν εκτελέστηκε κι ενώ οι δίκες μου συνεχιζόντουσαν στην Τουρκία (και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα) αποφάσισα με κάποιους συντρόφους να ασκήσουμε το αυτονόητο δικαίωμα μας να διεκδικήσουμε την ελευθερία μας.

Έτσι, στα τέλη Μάιου του 1990 δραπετεύσαμε από τις φυλακές.

Και μετά την έξοδο μου στην ελευθερία δεν έπαψα ποτέ να υπερασπίζομαι τις ιδέες μου. Δεν έπαψα ποτέ να πιστεύω ότι ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το ξενοκίνητο φασισμό είναι δίκαιος. Να πιστεύω και να υπερασπίζομαι ότι μόνον με τη νίκη του Σοσιαλισμού θα μπει τέλος στις αγωνίες και τον πόνο των εργαζόμενων και των καταπιεζόμενων λαών όλου του κόσμου.

Χρόνια τώρα καταδιώκομαι από το φασιστικό τουρκικό κράτος και η εξέλιξη της υπόθεσης μου το αποδεικνύει. Με συνέλαβαν οι κυπριακές αρχές ενώ βρισκόμουνα στο αεροδρόμιο της Λάρνακας και με μετέφεραν στις φυλακές της Κύπρου. Το δικαστήριο έκανε ότι δεν άκουσε το αίτημα μου για πολιτικό άσυλο. Το ίδιο και οι αστυνομικές αρχές που με συνέλαβαν. Οδηγήθηκα στις φυλακές όπου έμεινα 8 μήνες, όντας συνεχώς υπό ειδική επιτήρηση. Στις 24 Μαρτίου με στείλανε στην Ελλάδα με συνοδεία. Κι εδώ όταν έφτασα και παρά το αίτημα μου να μου δοθεί πολιτικό άσυλο, οδηγήθηκα στον Εισαγγελέα για να μου ανακοινωθεί ότι ζητείται η έκδοση μου στην Τουρκία. Ο διερμηνέας που μου έβαλαν εκεί μιλούσε μόνον αγγλικά , αλλά ο Εισαγγελέας δεν ήθελε να ακούσει ότι αυτή τη γλώσσα δεν την ξέρω. Έτσι, από τις 31 Μαρτίου κλείστηκα στις φύλακες Κορυδαλλού με μοναδικό λόγο το αίτημα των τούρκικων αρχών να παραδοθώ στην Τουρκία.

Στη χώρα μου δεν υπάρχει δημοκρατία. Ακόμη και σήμερα ισχύει το σύνταγμα που φτιάχτηκε από την στρατιωτική φασιστική χούντα της 12 Σεπτέμβρη. Αυτό το σύνταγμα ορίζει το δίκαιο , από αυτό καθορίζονται οι ποινικοί νόμοι. Μ’ αυτό το σύνταγμα λειτουργεί η Δικαιοσύνη. Η ίδια και με τον ίδιο τρόπο, όπως και επί χούντας. Οι ίδιοι παραμένουν οι μηχανισμοί. Οι περιορισμένες μεταρρυθμίσεις που έγιναν με σκοπό να παραπλανήσουν την διεθνή κοινή γνώμη δεν είναι παρά μια βιτρίνα.

Το ξέρω ότι στην Τουρκία με περιμένουν ατέλειωτες ανακρίσεις και βασανιστήρια , λευκά κελιά και ισόβια απομόνωση.

Η μόνη δύναμη που μπορεί να παλέψει ενάντια στα σχέδια των ιμπεριαλιστών και στην παράδοση μου στην Τουρκία είναι η αλληλεγγύη των ελλήνων επαναστατών και της δημοκρατικής κοινής γνώμης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Σήμερα τα ευρωπαϊκά κράτη έχουν υποκύψει στις πιέσεις των ΗΠΑ, υιοθετώντας τους νόμους περί «τρομοκρατίας» και τις «μαύρες λίστες» στην προσπάθεια να καταστείλουν τους αγώνες αντίστασης σ’ όλον τον κόσμο.

Πιέζονται να παίξουν το παιγνίδι του δήθεν «εκδημοκρατισμού» της Τουρκίας. Και η Ελλάδα πιέζεται να προχωρήσει στην έκδοσή μου για να αναγνωρίσει αυτόν τον «εκδημοκρατισμό».

Η επαναστατική αλληλεγγύη μπορεί να σταματήσει τα σχέδια της αντίδρασης.

Η επαναστατική αλληλεγγύη και οι κοινοί αγώνες των λαών τελικά θα νικήσουν.

Ιούλιος 2009
Αρσλάν Ταϋφούν Οζκιόκ
Φυλακές Κορυδαλλού

ozkiok.wordpress.com

Για την νέα συνεργασία μπάτσων - νεοναζί.

ΧΕΡΙ – ΧΕΡΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ

Το ΕΕΚ χαιρετίζει συντροφικά τις χιλιάδες νεολαίους, εργαζόμενους και μετανάστες που αψήφησαν την αστυνομική και φασιστική τρομοκρατία και αντιστάθηκαν στα ρατσιστικά πογκρόμ των Καραμανλή-Καρατζαφέρη με την πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες της Tρίτης 7/7/2009 στο κέντρο της Aθήνας– πορεία που αντιμετωπίστηκε για άλλη μια φορά την κρατική καταστολή. Μια πορεία που διεξήχθη μέσα σε δύσκολες συνθήκες καθώς το μεν ΠΑΣΟΚ σαν αξιωματική αντιπολίτευση στηρίζει κάθε μέτρο ενάντια στους μετανάστες και η επίσημη αριστερά, ομφαλοσκοπεί παραλυμένη μετά το άσχημο για αυτήν αποτέλεσμα των ευρω-εκλογών.

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο από το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο για άλλη μια φορά δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Τα ΜΑΤ του Μαρκογιαννάκη έδρασαν μαζί με τους παρακρατικούς μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής που σαν αποκριάτικοι μασκαράδες, μέσα στο κατακαλόκαιρο, έβαλαν την φορεσιά της «Επιτροπής Κατοίκων» του Αγ. Παντελεήμονα και όλοι μαζί επιτέθηκαν στην μαζικότατη διαδήλωση χιλιάδων αντιφασιστών.

Η φωτογραφία που δείχνει τον ναζιστή να πετάει βόμβα μολότοφ μέσα και δίπλα από τις γραμμές των ΜΑΤ, είναι χαρακτηριστική εικόνα της «σεμνο-ταπεινής» διακυβέρνησης του Καραμανλή, σε κατάσταση κρίσης και αποσύνθεσης.

Που βρίσκονται τώρα οι λαλίστατοι μηντιάρχες που είναι πρόθυμοι να χαλάσουν τον κόσμο όταν μια πέτρα σπάει μια βιτρίνα, αλλά καλύπτουν την δολοφονική συνεργασία του κράτους με το μικρό αδελφάκι του, το χρυσαυγίτικο παρακράτος;

• Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες.
• Καμιά ανοχή στην δολοφονική κυβέρνηση των Κορκονέων και Καρατζαφέρηδων που ετοιμάζουν να φτιάξουν στρατόπεδα συγκέντρωσης στους μετανάστες, και ταυτόχρονα επιχειρούν να ξανα-αιματοκυλίσουν, όπως τον περασμένο Δεκέμβρη, τη νεολαία που αντιστέκεται στα σχέδια τους.
• Κάτω η κυβέρνηση Καραμανλή-Καρατζαφέρη. Πάλη για εργατική εξουσία.
• Όλοι στους δρόμους – συμμετοχή σε κάθε αντιρατσιστική κινητοποίηση.
  

Aθήνα 8 Iουλίου 2009
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα
www.eek.gr

1) η πορεία ήταν μαζική, συγκεντρώνοντας πάνω από 2500 αγωνιστές, στη συντριπτική τους πλειοψηφία από τον αναρχικό χώρο (με εξαίρεση το ΕΕΚ και μεμονωμένους συντρόφους της αριστεράς)

2) η πολύ καλή περιφρούρηση της πορείας, η μαχητικότητα της και η σωστή στόχευση της (προς Αγ. Παντελεήμονα), τη μετέτρεψε σε μια σοβαρή επίδειξη δύναμης, στέλνοντας ένα καθαρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Το οργανωμένο σχέδιο της αστικής αντίδρασης με αιχμή του δόρατος τις φασιστικές συμμορίες δε θα υλοποιείται απρόσκοπτα, χωρίς αντιδράσεις. Οι μετανάστες και οι δημοκρατικοί κάτοικοι που έχουν λουφάξει υπό τις φασιστικές απειλές είδαν πως εκτός από τον ακροδεξιό συρφετό, κινητοποιείται στο δρόμο κι ένα άλλο δυναμικό. Επιτέλους ο φασιστικός υπόκοσμος που παίζει με τα φοβικά σύνδρομα των μικροαστών πήρε μια πρώτη έστω απάντηση.

3) η ανοιχτή συνεργασία μπάτσων-φασιστών, που εγκαινιάστηκε στις 2 Φλεβάρη 2008, επιβεβαιώθηκε και χθες. Δεκάδες φασιστοειδή, μέσα από τις γραμμές της αστυνομίας, επιτέθηκαν ακόμα και με βόμβες μολότωφ στους διαδηλωτές, τη στιγμή που η πορεία πλησίαζε στην πλατεία του Αγ. Πανελεήμονα. Ακολούθησε βροχή χημικών και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης από τη μεριά των μπάτσων που σε συνδυασμό με τη στενότητα της Κοδριγκτώνος, είχε ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της πορείας σε πολλά κομμάτια με το κύριο να καταφεύγει στην ΑΣΟΕΕ, όπου ακολούθησαν για τις επόμενες ώρες μικρής έκτασης συγκρούσεις. Η ανοιχτή συνεργασία μπάτσων-φασιστών φανερώνει και στον πιο αδαή πως πρόκειται για κεντρική πολιτική επιλογή και πως ο αντιρατσιστικός και αντιφασιστικός αγώνας τώρα πρέπει να εμπεριέχει, περισσότερο από ποτέ, στοιχειώδη πρακτικά μέτρα αυτοάμυνας απέναντι στις κρατικές και παρακρατικές συμμορίες. Ο αξιακός αντιρατσισμός, που αποφεύγει με κάθε τρόπο τη φυσική αντιπαράθεση με τους φασίστες έχει ολοκληρωτικά χρεοκοπήσει. Επίσης κάθε ανάλυση που επικεντρώνει στο ρόλο του ιμπεριαλισμού και της ΕΕ, όσο σοβαρή κι αν είναι, δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, εκτός από το να μεταθέτει τη δράση που είναι αναγκαία σήμερα σε ένα απώτερο μέλλον.

4) κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως η χθεσινή κινητοποίηση αποτιμάται ως μια νίκη, σίγουρα όμως ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντιφασιστικές επιτροπές, δικαίωμα στην αυτοάμυνα και επανάκτηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων είναι ο άμεσος στόχος της τρέχουσας περιόδου. Η αριστερά δεν μπορεί να παρεμβαίνει απλά ως αλληλέγγυα στους μετανάστες. Η συντριβή των νοσταλγών του Άουσβιτς και η ακύρωση των αντιδραστικών μέτρων της αστικής τάξης με την πολιτική συμμαχία ΝΔ-ΛΑΟΣ και τη στήριξη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι πρώτα και κύρια ένα πολιτικό καθήκον της αριστεράς. Η έκβαση αυτής της μάχης, χωρίς να υποτιμά κανείς τα άλλα μέτωπα, θα καθορίσει τον πραγματικό συσχετισμό των δυνάμεων στο πολύ άμεσο μέλλον. Ας κινηθούμε με τόλμη και με τη σοβαρότητα που απαιτούν οι καιροί.

• Να καταργηθούν οι ρατσιστικές διατάξεις! Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης! Ενάντια στο ελληνικό απαρτχάιντ
• Καμία υποχώρηση σε ζητήματα κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων-κάτω ο κουκουλονόμος
• Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, πλήρη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα!
• Τσακίστε τις φασιστικές συμμορίες!
• Περιφρούρηση των αγώνων και των δομών του κινήματος από τις κοινές επιθέσεις κράτους και φασιστικού παρακράτους! Η αυτοάμυνα δεν είναι δικαίωμα είναι υποχρέωσή μας!
  

Αθήνα 08/7/09
Κολεκτίβα Κόκκινη Ορχήστρα
avantgarde2009.wordpress.com

Οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από τα χτεσινά γεγονότα στην Αγ Παντελεήμονα (όπου οι παρακρατικοί νεοναζί της Χρυσής Αυγής ρίχνουν μολότοφ και φωτοβολίδες στους αναρχικούς, ακριβώς δίπλα από τα ΜΑΤ) αποτελούν μια ακόμα επιβεβαίωση όσων είχαμε επισημάνει στο παρελθόν:

1) Η Χρυσή Αυγή είναι αναπόσπαστο κομμάτι των αστυνομικών κατασταλτικών μηχανισμών (γνωστές άλλωστε και οι καταγγελίες αποχωρησάντων μελών ότι η ηγεσία της είναι στο μισθολόγιο της ΚΥΠ). Και χτες, ΜΑΤ και Χρυσή Αυγή έδρασαν από κοινού ακολουθώντας το ίδιο επιχειρησιακό σχέδιο.

2) Οι διάφορες εκδοχές «αγανακτισμένων κατοίκων» δεν είναι παρά προσωπεία που χρησιμοποιούνται κάθε φορά από τους παρακρατικούς νεοναζί.

3) Δεν ενοχλεί γενικά η βία τον πολιτικό κόσμο και τα ΜΜΕ, αλλά το πολιτικό πρόσημο της. Τα μολότοφ που ρίχνουν νεοναζί και Αστυνομία δεν ξεσηκώνουν την οργή των γνωστών… «πασιφιστών».

Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα καλεί σε μαζική συσπείρωση για να δοθεί δυναμική απάντηση στην κρατική και παρακρατική βία, για να σταματήσουν τα πογκρόμ κατά των μεταναστών. Αύριο Πέμπτη στις 7:00 μμ στην Ομόνοια όλες και όλοι στην αντιρατσιστική διαδήλωση.

Αθήνα 7/7/09
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
diktio.org

Μπάτσοι - tv - νεοναζί...

Μπάτσοι

(skai.gr)

TV

Νεοναζί

...Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί!

Κάλεσμα πρωτοβάθμιων σωματείων για αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στις 9 Ιούλη

Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι!
Δε θα αφήσουμε να γίνουν οι μετανάστες τα θύματα της ληστρικής εκμετάλλευσης

Το τελευταίο διάστημα, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, εργοδότες, ΜΜΕ και ρατσιστές κινδυνολογούν σε βάρος των μεταναστών: «μας παίρνουν τις δουλειές», «ρίχνουν τα μεροκάματα», «η οικονομία «μας» περνάει κρίση», «αυξάνουν την εγκληματικότητα».

Απέναντι σε αυτή τη ρατσιστική υστερία, πιστεύουμε ότι πρώτα απ΄ όλα το εργατικό κίνημα, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πρέπει να αντισταθούν, να οργανώσουν την πάλη τους, μαζί με τους μετανάστες. Το πρόβλημα δεν είναι ανθρωπιστικό, ούτε απλά πολιτισμικό. Οι μετανάστες δεν χρειάζονται φιλανθρωπία, ούτε απλά καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Χρειάζονται την τάξη τους, τους κοινούς αγώνες των εργαζόμενων ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση, το ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Οι εργοδότες όλα τα προηγούμενα χρόνια βολεύονταν, όταν οι μετανάστες δούλευαν με μεροκάματα 10 και 20 ευρώ. Από τους εργοδότες - βασανιστές στην Μανωλάδα μέχρι τους βιομηχάνους και που εφοπλιστές που πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους από το ξεζούμισμα των μεταναστών.

Σήμερα η κρίση του καπιταλισμού χτυπάει ανελέητα όλους τους εργάτες, μετανάστες και ντόπιους. Οι 100.000 επιπλέον άνεργοι το 2009 δεν οφείλονται στους μετανάστες αλλά στους καπιταλιστές που κλείνουν τα εργοστάσια και την κοπανάνε για άλλους «παράδεισους εκμετάλλευσης» εργαζομένων, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους. Γι’ αυτούς τα σύνορα είναι ανοιχτά, για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες κλειστά!

Ούτε για την φτώχεια και τα χαμηλά μεροκάματα φταίνε οι μετανάστες. Αντίθετα, η μετανάστευση είναι μεταφορά εργατικών χεριών από μια χώρα σε μια άλλη, οι μετανάστες με την εργασία τους παράγουν πλούτο. Με τα χέρια των μεταναστών χτίστηκαν τα «οικονομικά θαύματα» του καπιταλισμού όπως η Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ή η Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην Ελλάδα οι λεγόμενοι «εθνικοί στόχοι», όπως η ένταξη στην ΟΝΕ και η Ολυμπιάδα, πραγματοποιήθηκαν χάρη στην εκμετάλλευση της κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης εργασίας του πρώτου κύματος των μεταναστών, που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καθώς πολλαπλασιάστηκαν τα εργατικά ατυχήματα.

Οι μετανάστες για τους ρατσιστές είναι χρήσιμοι όταν αποδέχονται τις πιο βαριές, βρώμικες, επισφαλείς και προσωρινές δουλειές, αλλά όχι όταν διεκδικούν το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Είναι βολικοί, όταν τρέχουν από πόλη σε πόλη σε εποχιακές δουλειές για να καλύψουν τις ανάγκες των εργοδοτών με το λιγότερο κόστος. Είναι απαραίτητοι για να φουσκώνουν με τις εισφορές τους τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά δεν μπορούν να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, ούτε να μεταφέρουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα στις χώρες τους.

Γι’ αυτό το λόγο η Ε.Ε. προωθεί την πολιτική της Ευρώπης - Φρούριο, με το Σύμφωνο Σαρκοζί, την οδηγία της ντροπής και τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ, που απαγορεύουν τις μαζικές νομιμοποιήσεις και ενισχύουν τις μαζικές απελάσεις, που απαγορεύουν την ελεύθερη μετακίνηση των μεταναστών και ενισχύουν την κράτησή τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Γι’ αυτό στην Ελλάδα, τόσο η κυβέρνηση, όσο και το ΠΑΣΟΚ, συναινούν στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, ενώ το ρατσιστικό ΛΑΟΣ έχει αναλάβει την εργολαβία της αντιμεταναστευτικής εκστρατείας. Αλλά και ο υποταγμένος συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και Ομοσπονδιών εκτός από ανθρωπιστικά μισόλογα και εκφράσεις αλληλεγγύης, αρνείται να μπει μπροστά σε ένα μαχητικό μέτωπο εργατικής πάλης μαζί με τους μετανάστες, που είναι τμήμα της εργατικής τάξης και μάλιστα το πιο εκμεταλλευόμενο!

Αυτό που «ξεχνιέται» είναι, ότι οι εξαθλιωμένοι μετανάστες βρίσκονται στις δυτικές μητροπόλεις επειδή διώχθηκαν από τις χώρες τους, λόγω φτώχειας και πολέμων. Για τη διάλυση των χωρών της Ασίας, της Αφρικής, της λατινικής Αμερικής, της Ανατολικής Ευρώπης ευθύνονται οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε. …και η Ελλάδα. Για τις «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» και τους βομβαρδισμούς ευθύνεται και η Ελλάδα, που στέλνει στρατό και φρεγάτες, συμμετέχοντες στις κατοχικές δυνάμεις που βρίσκονται σε δεκάδες χώρες.

Να φύγει ο ελληνικός στρατός κατοχής και όλοι οι στρατοί κατοχής από το Αφγανιστάν, για να μπορέσουν να γυρίσουν στα σπίτιά τους οι Αφγανοί που κοιμούνται στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και στο λιμάνι της Πάτρας.
Στο πρόσωπο των μεταναστών, οι εργοδότες, οι κυβερνήσεις, και η Ε.Ε. χτυπάνε και όλους εμάς. Θέλουν να διασπάσουν τους εργαζόμενους. Σιγοντάρουν αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε εργαζόμενους με διαφορετικές σχέσεις εργασίας, παλαιούς και νέους, εργαζόμενους και ανέργους. Τρέμουν την εργατική ταξική ενότητα. Για να μας κάνουν όλους μαζί πιο κακοπληρωμένους, περισσότερο ανασφάλιστους, χωρίς δικαιώματα και χωρίς κυρίως το δικαίωμα του συλλογικού αγώνα για μια καλύτερη ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση...

Δεν θα τους κάνουμε την χάρη! Υπερασπίζουμε τους μετανάστες εργαζόμενους, γιατί αυτό είναι το ταξικό μας συμφέρον!

Παλεύουμε όλοι μαζί, έλληνες και μετανάστες, για:
- Ίση αμοιβή για ίση δουλειά. Όχι στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία και στην τρομοκρατία του κεφαλαίου. Όχι άλλες Κούνεβες. Να τιμωρείται σκληρά κάθε εργοδότης που χρησιμοποιεί ανασφάλιστη εργασία μεταναστών και όχι μόνο. Οι μετανάστες είναι κομμάτι της εργατικής τάξης!
- Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες! Όχι στα σχέδια για στρατόπεδα συγκέντρωσης, απελάσεις, φυλακίσεις κλπ
- Να ανοίξουν όλα τα συνδικάτα και σωματεία στους μετανάστες και σε όλους τους «μαύρους» της εργασίας.
- Να καταργηθεί το απαράδεκτο Σύμφωνο Μετανάστευσης της Ε.Ε.
- Δικαίωμα πολιτικού ασύλου σε όσους μετανάστες κινδυνεύουν στις χώρες τους.
- Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.
-Ίσα και πλήρη κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα για όλους τους μετανάστες.
- Άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, άμεση επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων από όλες τις χώρες, όπου ασκούν καθήκοντα στρατού κατοχής.

Πιστεύουμε ότι η επίθεση ενάντια στους μετανάστες, πρέπει να γίνει υπόθεση των πρωτοβάθμιων σωματείων και συνολικά του εργατικού κινήματος.
Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε εργαζόμενους, σωματεία και εργατικές συλλογικότητες, να συμμετάσχουν στο αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο την Πέμπτη 9 Ιούλη (7.00 μ.μ. στην Ομόνοια), με ένα ταξικό και εργατικό περιεχόμενο, συγκροτώντας ένα εργατικό μπλοκ σωματείων, εργαζομένων και ανέργων.

• ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ
• ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
• ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στα ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΥΠΟΥ του Διεθνούς Aεροδρομίου Αθηνών

Έκρηξη στο στέκι των Αγωνιστικών Κινήσεων Θεσσαλονίκης.

Στις 3:30 τα ξημερώματα Σαββάτου προς Κυριακή 5/7 πραγματοποιήθηκε επίθεση με εμπρηστικό μηχανισμό στο στέκι "Σφεντόνα" των Αγωνιστικών Κινήσεων Θεσσαλονίκης. Από την έκρηξη προκλήθηκαν υλικές ζημιές στην πόρτα του στεκιού και στο μέσα χώρο. Από τύχη δεν σημειώθηκε ανθρώπινος τραυματισμός ή ακόμη και απώλεια ζωής καθώς είναι βέβαιο πως κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αν εκείνη την ώρα περνούσε κάποιος από εκεί. Ακολουθεί σχετική ανακοίνωση τύπου - καταγγελία των "Αγωνιστικών Κινήσεων" :

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, καταγγέλλουν στον ελληνικό λαό και τη νεολαία την φασιστικού χαρακτήρα επίθεση που δέχτηκε το πρωί με εμπρηστικό μηχανισμό, λίγο μετά τις τρεις τα ξημερώματα της Κυριακής, το Στέκι Νεολαίας «Σφεντόνα», στην οδό Μακρυγιάννη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το Στέκι Νεολαίας «Σφεντόνα» που λειτουργεί εδώ και μόλις δύο μήνες με πρωτοβουλία των Αγωνιστικών Κινήσεων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, μιας αριστερής αγωνιστικής φοιτητικής συλλογικότητας, έχει θέσει τη λειτουργία του στην υπηρεσία των νεολαιίστικων αγώνων, κόντρα στο σύστημα, τις πολιτικές του και τις «αξίες» που προσπαθεί να επιβάλλει στη νεολαία.

Η επίθεση αυτή εντάσσεται μέσα στο γενικό πλαίσιο έντασης της αντιλαϊκής πολιτικής του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, ενάντια στις λαϊκές και νεολαιίστικες καταχτήσεις. Ιδιαίτερα εντάσσεται στο κλίμα τρομοκράτησης και έντασης της καταστολής της νεολαίας και του λαού μετά την νεανική έκρηξη του Δεκέμβρη. Αλλά επιπρόσθετα και στο κλίμα ξενοφοβίας, ρατσισμού και προσπαθεί να επιβάλλει η ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κόμματα του μεγάλου κεφαλαίου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) και οι κολαούζοι τους (ΛΑΟΣ) στους δοκιμαζόμενους, από τα μεγάλα προβλήματα που γεννάει η ίδια πολιτική, ντόπιους εργαζόμενους.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις σε ΑΕΙ –ΤΕΙ, σαν τμήμα της αγωνιζόμενης νεολαίας και ακολουθώντας το δικό της παράδειγμα στους μεγάλους αγώνες που ξεδίπλωσε τα προηγούμενα χρόνια, δεν θα υποκύψουν σε αυτή την προσπάθεια εκφοβισμού. Μαζί με τη αγωνιζόμενη νεολαία και το λαό απαντάμε στις φασιστικές επιθέσεις με την ανάπτυξη των αγώνων.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ Θεσσαλονίκης καλούν τέλος, στην προγραμματισμένη εκδήλωση – συζήτηση για τους μετανάστες τη Δευτέρα 6 Ιουλίου , στις 7:30 το απόγευμα στο Στέκι Νεολαίας «Σφεντόνα».

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ σε ΑΕΙ - ΤΕΙ
www.agonistikeskiniseis.org resistenciaelotta.blogspot.com

Πλάνα από την χθεσινή πορεία για την Κ. Κούνεβα .

από tvxs.gr

Επίθεση σε καθαρίστρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ


Στον απόηχο της συνόδου των Πρυτάνεων και των χιλιάδων ευρώ που δαπανήθηκαν (αλήθεια θα μάθουμε ποτέ εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης για τους εργαζόμενους, πόσα ακριβώς δαπανήθηκαν για τη φιλοξενία και τις δημόσιες σχέσεις αυτού του άτυπου οργάνου;), η ιλουστρασιόν κουρτίνα πέφτει και αποκαλύπτεται σε όλο του μεγαλείο το σύγχρονο δουλεμπόριο που επισήμως διεξάγεται στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Υπεύθυνη εργολάβος εταιρείας καθαρισμού ξυλοκοπεί συναδέλφισσά μας καθαρίστρια που εδώ και καιρό αρνούνταν να υπογράψει ψεύτικο αριθμό χώρων που καθάριζε για να παίρνει περισσότερα χρήματα ο εργολάβος και είχε καταγγείλει ότι εξαναγκάζονταν να υπογράφει ότι έπαιρνε λιγότερα από όσα υπέγραφε πάλι για τη μεγιστοποίηση του κέρδους του εργολάβου. Η αξιοπρέπεια και η αντίσταση πληρώθηκαν καταλλήλως, με ξυλοδαρμό!!!

Οι σύγχρονοι δουλέμποροι που επισήμως δρουν εδώ και χρόνια στο πανεπιστήμιο με αποφάσεις πρυτανειών, παρά τις αντιδράσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας και την αντίθεσή της να δοθούν υπηρεσίες του Πανεπιστήμιου σε εργολάβους, έχουν δώσει δείγματα γραφής και ήταν γνωστό ότι με απειλές και εξευτελιστικούς μισθούς στις εργαζόμενες αυξάνανε τα κέρδη τους.

Μια συναδέλφισσα, εργαζόμενη, ξυλοκοπήθηκε, απειλήθηκε και είχε το θάρρος να σηκώσει το ανάστημά της απέναντι σε αυτό το απαράδεκτο και εξευτελιστικό καθεστώς εργασίας και να το καταγγείλει.

Και ρωτάμε: Ποιο έλεγχο έχει η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου στον τρόπο που δουλεύουν οι εργαζόμενοι στις εταιρείες καθαρισμού, και όχι μόνο, και πότε συζητήθηκαν τα ζητήματα αυτά σε κάποιο θεσμικό όργανο? Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο ηθικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Το βιτριόλι στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας Κούνεβα είναι ακόμα νωπό. Όταν συναινείς να τεμαχίσεις ένα Δημόσιο Ίδρυμα και να δώσεις κομμάτια του σε ιδιώτες ακολουθείς κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των εκάστοτε κυβερνώντων και συναινείς ταυτόχρονα έστω και έμμεσα στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Εμείς, οι διοικητικοί υπάλληλοι που δουλεύουμε πλάι-πλάι με συναδέλφους που δέχονται καθημερινά πιέσεις και εξευτελισμούς καταδικάζουμε, και ζητάμε από όλη την Πανεπιστημιακή Κοινότητα να κάνει το ίδιο, τον ξυλοδαρμό της συναδέλφισσας και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλάι της.

Ζητάμε να καταγγελθεί ο συγκεκριμένος εργολάβος και να μπει άμεσα αυστηρός έλεγχος στα εργασιακά των συγκεκριμένων συμβάσεων.

Να ανοίξει άμεσα συζήτηση για τις εργασιακές σχέσεις σε όλα τα συλλογικά όργανα.

Τέλος ζητάμε να φύγουν όλοι οι εργολάβοι από το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, να καταργηθούν οι συμβάσεις εργασίας, έργου και οι υπάλληλοι πολλών ταχυτήτων που δουλεύουν σήμερα στο χώρο. Μονιμοποίηση όλων όσοι εργάζονται στο Πανεπιστήμιο.

Με αυτό τον τρόπο θεωρούμε ότι υπερασπιζόμαστε κατά τον καλύτερο τρόπο και τους εαυτούς μας κα το μέλλον του Δημόσιου Πανεπιστήμιου.

Η σιωπή είναι συνενοχή.

Εκδήλωση με συντρόφους από το Atenco και την Oaxaca (Μεξικό)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΛΗ στις 7.30 μ.μ. στο πάρκο Ναυαρίνου και Χαριλάου Τρικούπη (Εξάρχεια)

Ομιλητές/τριες:

• Catalina Gonzalez και Trini Ramirez από FPDT(από το Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης) Atenco
• Ruben Valencia, από VOCAL (Φωνές της ΟΑΧΑΚΑ για την οικοδόμηση της αυτονομίας και της ελευθερίας)
  

- Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ)
- Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
- Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής
- Σωματείο Εργαζομένων στις Ταχυμεταφορικές-Ταχυδρομικές
Επιχειρήσεις Νομού Αττικής (ΣΕΤΤΕΑ)
- Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
- Σωματείο Σερβιτόρων και Μαγείρων

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΠΕΜΠΤΗ 2/07/09 ΣΤΙΣ 7:00 Μ.Μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΧΘΡΟ

Οι τελευταίες πολιτικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης – με την πλήρη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ - έχουν κοινό παρανομαστή την ταυτόχρονη επίθεση στα δικαιώματα και τις ελευθερίες Ελλήνων και μεταναστών. Στην ίδια «ατζέντα», η ποινικοποίηση της κάλυψης των χαρακτηριστικών στις διαδηλώσεις, η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το φακέλωμα των καρτοκινητών και η ίδρυση στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες.

Η συλλογική κοινωνικοπολιτική δράση των εργαζομένων και της νεολαίας ωθείται στην παρανομία, για να επιτευχθεί το «άλμα» στην εκμετάλλευση και καταπίεση που επιχειρούν από κοινού ελληνικό κράτος και κεφάλαιο. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες μετανάστες κρίνονται μη αξιοποιήσιμοι, συνεπώς θα πρέπει να φυλακισθούν καθώς η αναγνώριση σ' αυτούς των στοιχειωδών έστω ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν αποφέρει πολιτικοοικονομικά κέρδη, αποτελεί συνεπώς περιττό έξοδο. Οι Ναζί «συγκέντρωναν» εργάτες για να τους εκμεταλλευτούν, ενώ οι συντηρητικές, αυταρχικές κυβερνήσεις σε όλη την επικράτεια
της Ε.Ε. «συγκεντρώνουν» όσους δε μπορούν άμεσα να εκμεταλλευτούν…


Φυλακή λοιπόν για τους μετανάστες, φυλακή και για τους έλληνες αγωνιστές.
Αναδρομικές διώξεις αγωνιστών φοιτητών στην Ξάνθη για τα Δεκεμβριανά του 2008 και ποινικοποίηση της κοινωνικοπολιτικής δράσης. «Εθνικός κίνδυνος» οι μετανάστες, «κοινωνικός κίνδυνος» οι αγωνιστές, οι οποίοι πρέπει «να εξουδετερωθούν» κατά το σκεπτικό των δικαστικών βουλευμάτων. Εν δυνάμει τρομοκράτες οι μουσουλμάνοι μετανάστες σύμφωνα με την έκθεση της CIA που υιοθετούν οι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ, τρομοκράτες οι 16χρονοι μαθητές-αγωνιστές των κινητοποιήσεων του Δεκέμβρη που διώκονται με το Τρομονόμο με τις στημένες κατηγορίες της αστυνομίας.

«Ζήσε λοιπόν το όνειρο στην Ελλάδα». 11 εγκαταλειμμένα στρατόπεδα του ελληνικού στρατού εκτός του οικιστικού ιστού, θα λειτουργήσουν ως στρατόπεδα συγκέντρωσης των συλληφθέντων μεταναστών. Στα στρατόπεδα θα κρατούνται ως και 12 μήνες πρόσφυγες-όμηροι του ελληνικού κράτους, μέχρι να διευθετηθεί το πέταγμά τους – σαν περιττό σκουπίδι – έξω από τα σύνορα της εικονικής ευημερίας της Ελλάδας-εταίρου της ΕΕ. Θα κρατούνται σε στρατόπεδα που έχουν εγκαταλειφθεί, που από παντού ξεπηδούν μνήμες των δεκάδων φαντάρων και στελεχών που αυτοκτόνησαν ή έχασαν τη ζωή τους σε ατύχημα λόγω προβληματικών υποδομών, γεμάτα αμίαντο, χωρίς πόσιμο νερό, που για χρόνια χρησιμοποιούνται ως πεδία ασκήσεων από τον ελληνικό στρατό.

Όλως «τυχαίως», οι εθνικότητες των κυριότερων μεταναστευτικών ρευμάτων, αναδεικνύουν τα σημεία του πλανήτη στα οποία η ισχυρή Ελλάδα, παρεμβαίνει οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά. Αυτή τη στιγμή, στα πλαίσια του ευρωστρατού, του ΝΑΤΟ ή του Ο.Η.Ε., ελληνικά στρατεύματα «αμύνονται» σε δεκαπέντε χώρες του πλανήτη!

Η συμμετοχή στους πολέμους της Νέας Τάξης για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και τον έλεγχο πηγών και ζωνών ενέργειας συνεχίζεται με την ενεργή συμμετοχή στη Νατοϊκή αντιτρομοκρατική σταυροφορία στο Αφγανιστάν και στον Περσικό, στην αυτοτελή στρατιωτική επεμβατική δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σουδάν και στη Σομαλία, στις «ειρηνευτικές» επιχειρήσεις στα Βαλκάνια και Καύκασο του Πούτιν. Οι εγχώριοι και ευρωπαϊκοί τρομονόμοι εναντίον του εσωτερικού εχθρού βρίσκουν την συνέχεια τους στην αντιμετώπιση των «Εκτάκτων Αναγκών» όπως ονομάζονται οι σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις καταστολής των εξεγέρσεων από ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ στα κράτη που κινδυνεύουν από την οικονομική κρίση με κατάρρευση.

Πίσω από κάθε μεταναστευτικό ρεύμα βρίσκεται είτε ένας βίαιος δικτάτορας που στηρίζουν οι δυτικές κυβερνήσεις για να κλείνουν συμβόλαια οι πολυεθνικές τους, είτε ένας εμφύλιος που οι δυνάμεις του νέου ιμπεριαλιστικού πλέγματος ή απλώς πολυεθνικές εταιρίες τροφοδοτούν, ανταγωνιζόμενες σκληρά μεταξύ τους για το μερίδιο της λείας. Βρίσκεται μια στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ ή ΟΗΕ ή ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ ή Ρωσικού στρατού για να υπερασπίσει γεωστρατηγικά και πολιτικά συμφέροντα. Βρίσκεται η οικονομική κρίση και η ανάγκη του κεφαλαίου να χρησιμοποιήσει τους μετανάστες ως πολιορκητικό κριό για την επιβολή της εργασιακής ανασφάλειας, της «ευελιξίας» και της ανελέητης εκμετάλλευσης και καταπίεσης για το σύνολο των εργαζομένων στο δυτικό κόσμο των αναδιαρθρώσεων. Εξάλλου τους μετανάστες είχε και έχει ανάγκη το ευρωπαϊκό και ελληνικό κεφάλαιο: αυτoί έχτισαν τη μεταπολεμική Ευρώπη, αυτοί ίδρωσαν και σκοτώθηκαν για την «Ισχυρή Ελλάδα». Χιλιάδες απ' αυτούς στηρίζουν τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνοντας οι ίδιοι τις εισφορές (που κλέβουν οι εργοδότες), φροντίζουν παιδιά και ηλικιωμένους για να μπορούν οι Έλληνες εργαζόμενοι να δουλεύουν δέκα ώρες καθημερινά για την ευημερία των εταιριών. Σήμερα, οι μετανάστες που «περισσεύουν» πρέπει να φυλακισθούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ οι υπόλοιποι να δουλεύουν ακόμη φθηνότερα, όπως φθηνότερα «πρέπει» να δουλεύουν και οι έλληνες εργαζόμενοι για τροφοδοτήσουν τα κέρδη των εταιριών και την καπιταλιστική ανάπτυξη.

Δισεκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό της οικονομικής κρίσης, διοχετεύονται στην κούρσα εξοπλισμών που απαιτείται για τη διεθνή στρατιωτική, επεμβατική δραστηριότητα της Ελλάδας. Δισεκατομμύρια που αφαιρούνται από την υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση των εργαζομένων. Ανάλογα ποσά με αυτά που χορηγούνται ως επιδοτήσεις στις κάθε λογής εταιρίες. Ακόμη και αυτές που μετά την «απομάκρυνση από το ταμείο», απέλυσαν τους εργαζόμενους και μετεγκαταστάθηκαν σε χώρες των Βαλκανίων. Νύχτα μετέφεραν τα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας οι Έλληνες εργοστασιάρχες στη Βουλγαρία-Αλβανία-ΠΓΔΜ, αναγκάζοντας τους Έλληνες εργάτες και εργάτριες να μεταναστεύουν κάθε πρωινό για να εργαστούν εκεί με το μισό μισθό και χωρίς ασφάλιση, για να επιστρέψουν το βράδυ στην «πατρίδα τους».

Στο Δουβλίνο, οι κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανέλαβε ρόλο αστυνομικής φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων, τον οποίο υλοποιεί σήμερα η Ν.Δ., κλείνοντας τα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας. Έτσι γέμισε ο Άγιος Παντελεήμονας, η Ομόνοια, η Αχαΐα και τα νησιά του Αιγαίου με απελπισμένους συνανθρώπους μας «ελεύθερους πολιορκημένους» της ευρωπαϊκής κτηνωδίας.

Κοινό λοιπόν τα παρόν και μέλλον της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για τους μετανάστες. Είτε είναι Έλληνες, Αφρικανοί, Ασιάτες, είτε είναι μουσουλμάνοι και χριστιανοί. Η.Π.Α. και Ε.Ε. ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το μεγαλύτερο μερίδιο από τα κέρδη, σπέρνοντας ταυτόχρονα βόμβες, τοξικά απόβλητα, φτώχεια και απελπισία. Κι όταν χιλιάδες ανθρώπων που διώχθηκαν από τον τόπο τους, φθάνουν στη δική μας χώρα, ονομάζονται «λαθρομετανάστες». Είναι αυτοί παράνομοι και όχι τα ξένα σ' αυτούς στρατεύματα που τους βομβάρδισαν, ούτε οι εταιρίες που τους υποδούλωσαν, ούτε οι άλλες που κατέστρεψαν με τοξικά απόβλητα τις αφρικανικές ακτές ματαιώνοντας κάθε δυνατότητα αλιείας, ούτε όσες δημιούργησαν εμφυλίους για την απόκτηση μεγαλύτερης έκτασης εδαφών γεμάτων διαμάντια…

Την αγωνιζόμενοι Κούνεβα πήγαν να σκοτώσουν οι εργοδότες και την υπόθεση έβαλαν στο αρχείο οι δικαστές. Η κοινωνικοπολιτική δράση δεν είναι πλέον νόμιμη ούτε για τους έλληνες ούτε για τους μετανάστες και η αστική δημοκρατία δηλώνει ανελαστική σε κάθε αμφισβήτηση της.

Ελληνικό κράτος, κυβέρνηση, αστυνομία και δικαστικός μηχανισμός, διαμορφώνουν τη σύγχρονη νομιμότητα στοχεύοντας την εξουδετέρωση του εσωτερικού εχθρού. Ενός εσωτερικού εχθρού, που περιλαμβάνει Έλληνες και μετανάστες, εργαζόμενους και άνεργους, νέους ή γέρους και μικρά παιδιά, όποιον δεν θέλει ή δεν μπορεί να είναι αξιοποιήσιμος.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΟΙ ΚΑΘΕ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΕΝΩΜΕΝΟΙ.
ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ.

• Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Πλήρη ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες. Να «ανοίξουν» τα συνδικάτα γι' αυτό το σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης.
• Όχι στην ποινικοποίηση της συλλογικής αντίστασης και δράσης.. Πάλη ενάντια στην αστυνομοκρατία, την τρομοκρατία της «αντιτρομοκρατίας». Όχι στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.
• Όχι στην ποινικοποίηση της κάλυψης των χαρακτηριστικών των διαδηλωτών.Έξω η αστυνομία από τις διαδηλώσεις. Απαγόρευση της χρήσης χημικών. Να διαλυθούν τα ΜΑΤ και όλες οι ειδικές αστυνομικές δυνάμεις. Όχι στις κάμερες, το ηλεκτρονικό φακέλωμα και την γενικευμένη επιτήρηση. Κατάργηση τώρα όλων των τρομονόμων.
• Καταδίκη και αντίσταση στην τρομοκρατία της εργοδοσίας απέναντι στη συλλογική δράση και στην ποινικοποίηση των αγώνων.Απείθεια στις αποφάσεις που βγάζουν «παράνομες» τις απεργίες. Ελεύθερη πολιτικοσυνδικαλιστική δράση σε όλους τους χώρους δουλειάς. Διάλυση όλου του χαφιέδικου μηχανισμού παρακολούθησης των εργαζομένων.
• Κατάργηση όλων των αντιμεταναστευτικών συμβάσεων (Σένγκεν – Δουβλίνο – οδηγία της ντροπής κλπ) Ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων από και προς όλες τις χώρες του κόσμου.
• Πάλη ενάντια στις ιμπεριαλιστικές τρομοκρατικές πολεμικές επεμβάσεις και την καπιταλιστική διεθνοποίηση που σήμερα είναι βασικές αιτίες για την κοινωνική και περιβαλλοντική καταστροφή σε ευρύτερες περιοχές με αποτέλεσμα να υπάρχουν αλλεπάλληλα κύματα προσφύγων.
  

diktiospartakos.blogspot.com

Ρατσιστική κτηνωδία στη Ν. Μανωλάδα.

ρεπορτάζ της εφημερίδας "Πατρίς"

Οι λέξεις είναι πολύ φτωχές για να περιγράψουν τις εικόνες που εκτυλίχθηκαν χθες στη Νέα Μανωλάδα.

Εικόνες ωμής βίας με θύματα ανθρώπους που θέλησαν να ζήσουν στην Ηλεία το όνειρο, που είδαν τη Νέα Μανωλάδα ως ‘Γη της Επαγγελίας’ και όμως έμελε να βρουν απάνθρωπη τιμωρία.

Οι αγρότες της περιοχής πήραν το νόμο στα χέρια τους και αποφάσισαν να τιμωρήσουν με το δικό τους, απάνθρωπο τρόπο, οικονομικούς μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην περιοχή.

Τους γρονθοκόπησαν, στη συνέχεια τους έδεσαν από δίκυκλο και τους έσυραν σαν ζώα στο κέντρο του χωριού για παραδειγματισμό, επειδή το τελευταίο δεκαήμερο φέρεται να είχαν αφαιρέσει αιγοπρόβατα από το αγρόκτημα τους. Οι κλοπές ωστόσο ουδέποτε είχαν δηλωθεί στις αστυνομικές αρχές... Η άμεση επέμβαση των ανδρών του Α.Τ. Βάρδας, που ενημερώθηκε για το τραγικό περιστατικό, ήταν αυτή που λύτρωσε τους μετανάστες...

Το χρονικό

Σύμφωνα με όσα φέρεται ότι υποστήριξαν οι δύο Έλληνες ‘τιμωροί’, ηλικίας 31 και 24 ετών, στους Αστυνομικούς, το τελευταίο δεκαήμερο είχαν σημειωθεί επανειλημμένες ζωοκλοπές εις βάρος τους.

Το γεγονός τους είχε θορυβήσει και χωρίς να έχουν καταγγείλει στην Αστυνομία τα περιστατικά, αποφάσισαν το βράδυ της Τετάρτης να «παραφυλάξουν» στο στάβλο τους προκειμένου να «συλλάβουν» επ’ αυτοφώρω τους δράστες των κλοπών.

Πράγματι μισή ώρα μετά τις εννιά φέρεται να αντιλήφθησαν την παρουσία τριών οικονομικών μεταναστών από το Μπαγκλαντές που τους είχαν αφαιρέσει τρία αρνιά.

Μόλις επιχείρησαν να τους προσεγγίσουν, οι τελευταίοι παράτησαν τα κλοπιμαία και τράπηκαν σε φυγή... Οι δύο αγρότες αντί να ενημερώσουν όπως όφειλαν την Αστυνομία για το περιστατικό προτίμησαν να περιμένουν μέχρι να ξημερώσει και να πάρουν το νόμο στα χέρια τους...

Λίγο μετά τη μία χθες το μεσημέρι οι αγρότες πήγαν στην περιοχή στην οποία υπέθεταν ότι θα διαμένουν οι δράστες, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να τους εντοπίσουν. Αυτό ωστόσο δεν τους εμπόδισε να συνεχίσουν την ... έρευνά τους. Κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες έδεσαν με σκοινί έναν οικονομικό μετανάστη που βρήκαν στο σημείο και δεν προέκυπτε να είχε σχέση με την ζωοκλοπή και τον ανάγκασαν να τους οδηγήσει στους φερόμενους ως δράστες.

Μόλις κατάφεραν να εντοπίσουν τους νεαρούς άφησαν ελεύθερο το άτομο που τους οδήγησε σε αυτούς και ξεκίνησαν τα βασανιστήρια... Ειδικότερα, αφού τους έδεσαν μεταξύ τους, φέρεται να αφαίρεσαν από την τσέπη του ενός το κινητό του τηλέφωνο και άρχισαν να τους κτυπούν με γροθιές και με κλωτσιές αλλά και με μία ξύλινη γκλίτσα. Ωστόσο το μαρτύριο για τους μετανάστες δεν σταμάτησε εκεί…

Στη συνέχεια, έδεσαν το σκοινί με το οποίο τους είχαν «αιχμαλωτίσει» από το πίσω μέρος δίκυκλης μοτοσικλέτας στην οποία επιβιβάσθηκαν στη συνέχεια. Για περισσότερα από τετρακόσια μέτρα τους έσερναν σαν τα ζώα μέσα στο χωριό της Νέας Μανωλάδας με τους περιοίκους να αντικρίζουν το βάρβαρο αυτό θέαμα. Η εικόνα των μεταναστών να «σέρνονται» πίσω από το δίκυκλο σόκαρε την κοινωνία του μικρού διαμερίσματος με τους κατοίκους να ενημερώνουν την Αστυνομία...

Η σύλληψη

Μόλις οι άνδρες του Αστυνομικού Τμήματος Βάρδας ενημερώθηκαν για το απίστευτο, κινητοποιήθηκαν αμέσως και έφθασαν στο σημείο. Ήταν αυτοί που σταμάτησαν τους δύο αγρότες και έλυσαν από τα αυτοσχέδια δεσμά τους μετανάστες βάζοντας τέλος στις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν.

Οι αστυνομικοί συνέλαβαν και τα τέσσερα άτομα, τους δύο Έλληνες με την κατηγορία της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, παράνομης βίας, εξύβρισης και κλοπής και τους δύο μετανάστες με την κατηγορία της ζωοκλοπής. Οι συλληφθέντες αναμένεται να οδηγηθούν νωρίς σήμερα το πρωί στην Εισαγγελέα Αμαλιάδας.

Να ανακληθεί η απόλυση του συνδικαλιστή Κώστα Μπεκιάρη!

Όχι στην εργοδοτική τρομοκρατία!

από την "Προλεταριακή Σημαία"

Δύο ολόκληρα χρόνια, από τις 15 Μαρτίου του 2007, περίμενε η διοίκηση της εκτυπωτικής εταιρείας «Φωτόλιο & Τύπικον» να βρει την κατάλληλη ευκαιρία να απολύσει τον εργαζόμενο Κώστα Μπεκιάρη. Δύο χρόνια από τότε που ο εργαζόμενος-συνδικαλιστής «τόλμησε» να καταθέσει στο δικαστήριο υπέρ συναδέλφου του ο οποίος είχε απολυθεί από τη συγκεκριμένη εταιρεία και διεκδικούσε απλήρωτες υπερωρίες.

Δεν μπορούσαν να χωνέψουν τα αφεντικά της επιχείρησης το γεγονός ότι εργαζόμενος αμφισβητεί τις αποφάσεις τους, συγκρούεται με αυτές και υπερασπίζεται έναν άλλο συνάδελφό του. Δεν μπορούσαν να χωνέψουν το ότι στην επιχείρηση «τους» οι εργαζόμενοι έχουν λόγο και δικαιώματα. Πόσω μάλλον όταν αυτό λερώνει την καλογυαλισμένη βιτρίνα της επιχείρησης.

Ο πόλεμος εναντίον του ξεκίνησε πριν από τη δίκη, όταν ο Κ. Μπεκιάρης ανακοίνωσε στην εργοδοσία ότι στην επικείμενη δίκη θα καταθέσει υπέρ του συναδέλφου του. Την αμέσως επόμενη ημέρα η εργοδοσία κάλεσε σε συγκέντρωση όλους τους εργαζόμενους στην οποία περίσσεψαν η υποκρισία, η κινδυνολογία και η προσπάθεια τρομοκράτησης των εργαζομένων. Ούτε λίγο ούτε πολύ η εταιρεία προσπάθησε να πείσει τους εργαζόμενους ότι η εταιρεία κινδύνευε να κλείσει εάν κέρδιζε τη δίκη ο απολυμένος συνάδελφός τους (!!!), ότι οι ίδιοι θα καλούνταν να πληρώσουν πρόστιμα στο ΙΚΑ και άλλα τέτοια φαιδρά! Μάλιστα, έφτασε στο σημείο να εκβιάσει τους εργαζόμενους, απαιτώντας την παρουσία στο δικαστήριο όσων ήταν με το μέρος της εταιρείας (με το μεροκάματο πληρωμένο και δικά της οχήματα).
Ωστόσο, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πτόησε τον Κ. Μπεκιάρη να καταθέσει υπέρ του συναδέλφου του ο οποίος δικαιώθηκε τόσο πρωτόδικα όσο και από το εφετείο στο οποίο προσέφυγε η εταιρεία.

Δεν τον πτόησε ούτε το εχθρικό κλίμα που επικρατούσε από την πλευρά της εργοδοσίας στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν. Ένα κλίμα το οποίο επιχειρούνταν να περάσει και στους εργαζόμενους ώστε να απομονωθεί ο συγκεκριμένος συνδικαλιστής. Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες της εταιρείας, η επιχείρηση αυτή έπεσε στο κενό, καθώς τόσο η δράση και στάση του Κ. Μπεκιάρη όσο και η αντεργατική πολιτική που ξετυλιγόταν αργά αλλά σταθερά από την πλευρά της επιχείρησης έκαναν ξεκάθαρο το ποιος είναι με τους εργαζόμενους και ποιος εναντίον τους.

Την ευκαιρία για την απόλυση την έδωσε -ποιος άλλος;- η κρίση. Στις 29 Μάη η διοίκηση της εταιρείας, με πρόσχημα τη μείωση της παραγωγής, απέλυσε τρεις εργαζόμενους, μεταξύ των οποίων και ο Κ. Μπεκιάρης. Ωστόσο, όπως ομολόγησε και ο εργοδότης που του ανακοίνωσε την απόλυση, η πραγματική αιτία είναι η στάση του στη συγκεκριμένη δίκη. (Μάλιστα, η απόλυση έγινε μόλις μία εβδομάδα μετά την απόφαση του εφετείου!)

Χωρίς αμφιβολία η ανάδειξη του ζητήματος και η υπεράσπιση του απολυμένου συνδικαλιστή έχει μεγάλη σημασία. Η έκφραση της ταξικής αλληλεγγύης που για τους εργοδότες αποτελεί αιτία απόλυσης, για τους εργαζόμενους αποτελεί καθήκον. Απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και στο καθεστώς καθημερινής τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς, ο φόβος, η σιωπή και η υποταγή δεν αποτελούν απάντηση, αποτελούν το «πράσινο φως» για μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσης και της τρομοκρατίας.

Η προσπάθεια του κεφάλαιου και της εργοδοσίας να μετατρέψουν την κρίση σε «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ», στην οποία θα ξεπλύνουν κάθε τους αυθαιρεσία, μπορεί και πρέπει να πέσει στο κενό!

Χαιρετιστήριο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής στο συνέδριο της CGT (Ισπανία)

Χαιρετιστήριο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής στο 16ο συνέδριο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CGT) Ισπανίας, που πραγματοποιήθηκε στις 4-5-6-7 Ιούνη στη Μάλαγα. Το χαιρετιστήριο μοιράστηκε, μαζί με άλλα κείμενα του Συλλόγου, στους εκατοντάδες συνέδρους και ξένους αντιπροσώπους. Ένα μέρος απ’ αυτό διαβάστηκε, από το βήμα του συνεδρίου, από μέλος της αντιπροσωπείας του Συλλόγου που πήγε στη Μάλαγα.

Αγαπητοί συνάδελφοι, ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής χαιρετίζει το Συνέδριό σας.
Αποδεχτήκαμε την πρόσκληση της CGT και ήρθαμε στο συνέδριο στη Μάλαγα για δύο λόγους:

- Πρώτον, για να μεταφέρουμε στους αγωνιστές της CGT τις εμπειρίες μας από τις προσπάθειες συνδικαλιστικής οργάνωσης και από τους αγώνες που έχουμε στο δικό μας κλάδο και στη δική μας χώρα. Για να ακούσουμε ταυτόχρονα τις δικές σας εμπειρίες, τις εμπειρίες των συνδικάτων και των ομοσπονδιών της CGT, τις εμπειρίες του ισπανικού εργατικού κινήματος.
- Και δεύτερον, για να προωθήσουμε την ιδέα της εργατικής αλληλεγγύης και αδελφοσύνης, την ιδέα της ενότητας των εργατικών κινημάτων απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και ιδιαίτερα εκείνων των ρευμάτων μέσα στο εργατικό κίνημα που προωθούν τον ταξικό μαχητικό συνδικαλισμό.

Συνάδελφοι,
Τα αφεντικά και οι κυβερνώντες βρήκαν μια καινούργια καραμέλα για να μας στριμώξουν, μιλάνε για «την κρίση που μας απειλεί». Για ποια κρίση όμως μιλούν;; Εμείς οι εργαζόμενοι, χρόνια τώρα, σε κρίση βρισκόμαστε. Τόσα χρόνια, τα αφεντικά δε μοιράστηκαν μαζί μας τα κέρδη τους. Τώρα, δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους.

Σε αυτό που λένε κρίση, εμείς βλέπουμε την προσπάθειά τους να πετσοκόψουν ακόμη περισσότερο τα εργατικά δικαιώματα (συμπίεση μισθών, εντατικοποίηση της εργασίας, απολύσεις ώστε να κάνουν τη δουλειά τους με όσο το δυνατόν λιγότερο προσωπικό).

Οι εργοδότες μας ζητάνε να υποταχθούμε στο ρεαλισμό του κέρδους και της αγοράς. Εμείς τους απαντάμε, πόσο ρεαλιστικό είναι να προσπαθεί σήμερα ένας άνθρωπος να ζήσει με 700 ευρώ (τόσο είναι ο κατώτερος μισθός); Πόσο ρεαλιστικό είναι να μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για κοινωνικές δαπάνες, τη στιγμή που χαρίστηκαν 28 δις. στις τράπεζες για να αποφύγουν την κατάρρευση; Τι ρεαλισμός είναι αυτός σύμφωνα με τον οποίο ο/η εργαζόμενος/-η πρέπει να ζει με το φόβο της απόλυσης;

Εμείς επιμένουμε: τα δικαιώματά μας πρώτα από όλα, πάνω από όλα. Αντιστεκόμαστε στις αντεργατικές πολιτικές των εργοδοτών, των κυβερνήσεων, της Ε.Ε. Παλεύουμε για νέες κατακτήσεις. Στις διαδηλώσεις φωνάζουμε ένα χαρακτηριστικό σύνθημα: «Τα αφεντικά μιλάνε για κέρδη και ζημιές – Εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές».

- Την τελευταία περίοδο, το Συνδικάτο μας έδωσε μάχη σε χώρους δουλειάς κόντρα στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία. Αντιπάλεψε απολύσεις. Παρενέβη ώστε να τηρείται η κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και να αμείβονται οι συνάδελφοι όπως πρέπει και όχι λιγότερο.

- Αυτές τις μέρες υπογράφεται η πανεθνική Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για το 2009. Τα όσα οι εργοδότες αποδέχονται και υπογράφουν αποτελούν για μας μια επιτυχία. Δεν πρόκειται για κάτι τεράστιο σε επίπεδο αυξήσεων, αλλά είναι ένα ακόμη λιθαράκι στο οικοδόμημα της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης. Προσθέτονται σε αυτά που έχουμε κατοχυρώσει από τις προηγούμενες χρονιές.

- Παλέψαμε μαζί με άλλα συνδικάτα ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις που τα τελευταία χρόνια πυκνώνουν. Στις 12 Ιούνη συνεχίζεται το Εφετείο για το συνάδελφο Δημήτρη Πουλόπουλο, στέλεχος του συνδικάτου μας που διώχτηκε ποινικά και καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 10μηνη φυλάκιση με 3ετή αναστολή. Το «έγκλημά» του ήταν ότι στάθηκε αλληλέγγυος, μαζί με συναδέλφους από διάφορους κλάδους, σε απολυμένο καθηγητή από ιδιωτικό Κέντρο Εκμάθησης Ξένων Γλωσσών. Πιστεύουμε ότι ο συνάδελφός μας θα απαλλαγεί από το Εφετείο και αυτό θα είναι νίκη όλου του εργατικού κινήματος. ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ.

- Συμμετείχαμε με όλες μας τις δυνάμεις στη νεολαιίστικη εξέγερση που ξέσπασε με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή από την αστυνομία. Η δολοφονία που έγινε στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα από τα γραφεία του σωματείου μας αποτέλεσε «τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Η οργή, κατά κύριο λόγο, της νεολαίας και δευτερευόντως των εργαζομένων βγήκε στους δρόμους. Διαδηλώσεις, συγκρούσεις με την αστυνομία, καταλήψεις δημόσιων κτιρίων (δημαρχεία, πολιτιστικά κέντρα κλπ).

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία τις καυτές μέρες του Δεκέμβρη στήριξε την κυβέρνηση και την αστυνομία και όχι τη νεολαία. Τέσσερις μέρες μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή, στις 10/12/08 είχε προκηρυχθεί γενική απεργία. Τις τέσσερις αυτές μέρες, σε όλες τις πόλεις γίνονταν διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία. Την παραμονή της απεργίας, ο πρωθυπουργός ζήτησε από τη ΓΣΕΕ να αναστείλει το απεργιακό συλλαλητήριο για να αποφευχθούν νέα «έκτροπα» στο κέντρο της Αθήνας. Η ΓΣΕΕ έτρεξε να υπακούσει. Μετά από λίγες μέρες το κτίριο της ΓΣΕΕ καταλήφθηκε από εργαζόμενους και για 3 μέρες γίνονταν εκεί μέσα ανοιχτές εκδηλώσεις και συνελεύσεις.

Το ΠΑME, το συνδικαλιστικό ρεύμα που επιρρεάζεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα, την ημέρα της απεργίας έκανε πορεία μακριά από τους υπόλοιπους διαδηλωτές σε μη κεντρικούς δρόμους (ουσιαστικά και αυτό υπάκουσε στην κυβέρνηση). Το ΠΑME και το ΚΚΕ υπονόμευε συνεχώς το κίνημα της νεολαίας, χαρακτήριζε τη νεολαία που συγκρούονταν «προβοκάτορες» και ότι «σκοτεινά κέντρα να βρίσκονται πίσω τους». Η κυβέρνηση και η αστυνομία έδωσε πολλές φορές συγχαρητήρια στο ΠΑME και στο ΚΚΕ για την «υπεύθυνη στάση τους».

Κάποια πρωτοβάθμια σωματεία πήραμε την πρωτοβουλία και οργανώσαμε απεργιακή διαδήλωση στις 10/12/08, σπάζοντας στον δρόμο την τρομοκρατία και τις απαγορεύσεις της κυβέρνησης και της αστυνομίας.

- Συμμετείχαμε από την πρώτη στιγμή στο κίνημα που αναπτύχθηκε για να καταδικαστεί η δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στο πρόσωπο που δέχθηκε η καθαρίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα, εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης. Σήμερα, λειτουργεί ένας πανελλαδικός συντονισμός 93 πρωτοβάθμιων σωματείων που παίρνει πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα (διαδηλώσεις, εκδηλώσεις, συγκέντρωση χρημάτων, έκδοση ενημερωτικού υλικού, στήριξη του σωματείου των καθαριστριών κλπ). Υπάρχει παράλληλα, ένα πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης από Επιτροπές και Κινήσεις, που καθημερινά οργανώνει παρεμβάσεις. Έγιναν πολλές καταλήψεις σε κτίρια τοπικών εργατικών κέντρων, σε όλη τη χώρα, για να καταγγελθεί η στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που δε στηρίζει τον αγώνα των καθαριστριών και δεν εκφράζει αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι, το ΠΑME έχει αδιαφορήσει για την υπόθεση αυτή. Τo ΠΑME εκφράζει την αλληλεγγύη του μόνο στα μέλη του.

Όπως έχει διαμηνύσει και η συναδέλφισσα Κωνσταντίνα από το δωμάτιο του νοσοκομείου, «η καλύτερη αλληλεγγύη σε μένα, είναι να καταργηθεί το δουλεμπόριο και η επισφαλής εργασία». Αυτός είναι ο κύριος στόχος του κινήματος αλληλεγγύης: Να πάψουν να υπάρχουν οι δουλεμπορικές εργολαβικές εταιρείες – σταθερή και πλήρης δουλειά για όλους!

Συνάδελφοι,
Το συνδικάτο μας έχει σαν αρχή του την κοινή δράση με όλα τα ρεύματα του εργατικού κινήματος. Επιδιώκει όμως τη συγκρότηση ενός ρεύματος ταξικού μαχητικού συνδικαλισμού. Γι’ αυτό κινείται δραστήρια για τη συνεύρεση και τις κοινές πρωτοβουλίες με τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που βρίσκονται σε μια αντίστοιχη κατεύθυνση.
Αυτό προωθούμε στα πλαίσια του ελληνικού εργατικού κινήματος, αυτό προωθούμε, όσο οι μικρές μας δυνάμεις το επιτρέπουν, και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Θεωρούμε πολύ σημαντικές τις επαφές με τη CGT (και τις ελευθεριακές εργατικές συνομοσπονδίες από άλλες χώρες π.χ. Γαλλία, Σουηδία κ.ά.). Θεωρούμε σημαντικό να έρθουμε σε επαφή με τα γαλλικά SUD, τα ιταλικά COBAS και κάθε άλλο συνδικάτο που έχει έναν αγωνιστικό και ριζοσπαστικό προσανατολισμό.

Τελειώνοντας να σας ευχαριστήσουμε και πάλι για την πρόσκληση.
Από την Μάλαγα, την πόλη με τη μεγάλη παράδοση εργατικών και αντιφασιστικών αγώνων, ας βροντοφωνάξουμε: «ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ – ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ».

Μάης 2009

ΕΕΚ: Με νέα δύναμη συνεχίζουμε τον αγώνα

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ
ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ

Μετά τις Ευρωεκλογές 2009: με νέα δύναμη συνεχίζουμε τον αγώνα

• Για να ανατραπεί η αντιλαϊκή κυβέρνηση μειοψηφίας Καραμανλή και κάθε επίδοξος καπιταλιστής διάδοχός της
• Για να φράξουμε τον δρόμο στην μαύρη πανούκλα της άκρας Δεξιάς και των φασιστών!
• Για την ενότητα της εργατικής τάξης κι όλων των κατατρεγμένων, ντόπιων και μεταναστών!
• Για να πληρώσουν οι καπιταλιστές την κρίση του συστήματος τους -για μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση!
• Για την εργατική εξουσία, τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης, για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό χωρίς αφεντικά και μιζαδόρους, χωρίς γραφειοκράτες και μπάτσους, χωρίς σύνορα και στρατοκράτες !
  

1. Ένα πρώτο βασικό συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα από τις κάλπες των Ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου 2009: ο βασιλιάς είναι γυμνός! Η δεξιά κυβέρνηση του κουρασμένου πρωθυπουργού της Ραφήνας και των Βατοπεδινών καταδικάζεται από την μεγάλη πλειοψηφία του λαού κι εγκαταλείπεται από ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους της!

Το ΕΕΚ-Τροτσκιστές, θέλει να τονίσει, μπροστά σε όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα, πρώτα-πρώτα την επείγουσα ανάγκη που πηγάζει από αυτό το αναντίρρητο γεγονός: Αυτή η άθλια κυβέρνηση μειοψηφίας, η κυβέρνηση των δολοφόνων που έχει από τον Δεκέμβρη στα χέρια της το αίμα του Αλέξη, η κυβέρνηση των ληστών του κοινωνικού πλούτου, έχει το θράσος μετά την ήττα της να μας απειλεί κιόλας ότι θα πάρει αμέσως άγρια αντιλαϊκά μέτρα, εφαρμόζοντας τις εντολές των Βρυξελλών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Έχει το θράσος, πιθηκίζοντας το πρωτοξάδελφό της, το ΛΑ.Ο.Σ του Καρατζαφέρη και επιχειρώντας να αποπροσανατολίσει τον λαό, να εφαρμόσει τώρα το σχέδιο Μαρκογιαννάκη που σκάρωσε πριν τις εκλογές, για πάταξη των λεγόμενων «κουκουλοφόρων», για διωγμούς κι επιχειρήσεις «σκούπας», για εγκλεισμούς των μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ώστε να οικοδομήσει ένα αστυνομικό κράτος που με πρόσχημα την «ασφάλεια» και τη «λαθρομετανάστευση» θα κλιμακώσει την κρατική καταστολή ενάντια σε κάθε κοινωνική αντίσταση ντόπιων και μεταναστών. Η μειοψηφική κυβέρνηση της κρατικής τρομοκρατίας δεν μπορεί να παραμείνει ούτε μέρα στην εξουσία. Πρέπει να ανατραπεί από τα κάτω κι από αριστερά, από το εργατικό και λαϊκό κίνημα, με μαζικές κινητοποιήσεις και απεργιακή δράση χωρίς να περιμένουμε τις εκλογές που ζητάει ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ονειρευόμενος ήδη πώς θα στρογγυλοκαθίσει στο θρόνο του Κωστάκη Καραμανλή.

2. Αλληλένδετο με το πρώτο είναι και το δεύτερο συμπέρασμα: τις τεράστιες απώλειες της Νέας Δημοκρατίας δεν μπόρεσε να τις καρπωθεί στο μεγαλύτερο μέρος τους το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, παρόλο που κέρδισε την πρωτιά μετά την καθίζηση της Δεξιάς, όχι μόνο δεν έδειξε μια δυναμική ικανή να του εξασφαλίσει την αυτοδυναμία σε εθνικές εκλογές αλλά κι έχασε το ίδιο εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους.

Τα δύο αστικά κόμματα εξουσίας πληρώνουν βαρύ τίμημα από την γενικευμένη απαξίωση του αστικού πολιτικού συστήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε στη Μεταπολίτευση, και που εκφράστηκε πρώτα απ’ όλα με την πρωτοφανή στα ελληνικά χρονικά, πολυκομματική στην προέλευσή της, μαζική αποχή, συγκρίσιμη με την αποχή και στις άλλες χώρες της ΕΕ..

Στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, έγινε φανερή στον καθρέφτη των εκλογών η κλιμάκωση, μέσα στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, μιας βαθειάς καθεστωτικής κρίσης, κρίσης του τρόπου διακυβέρνησης, μιας εντεινόμενης αδυναμίας της άρχουσας τάξης να κυβερνάει με τα παραδοσιακά μέσα που είχε μέχρι τώρα στη διάθεσή της.

Η άνοδος της Ακροδεξιάς είναι παθολογικό σύμπτωμα της βαριάς αρρώστιας του καθεστώτος, σημάδι της αποσύνθεσής του. Το ΛΑ.Ο.Σ κερδίζει από μια εσωτερική αναδιάταξη των δυνάμεων στο εσωτερικό της «πολυκατοικίας» της Δεξιάς, κερδίζοντας κυρίως από τα στρώματα που στήριζαν, στο παρελθόν, την λεγόμενη «λαϊκή» Δεξιά και βλέπουν να εγκαταλείπονται από την κρατική μέριμνα της ΝΔ. Η δυσφορία τους θα μπορούσε κάτω από άλλες συνθήκες να διοχετευτεί και προς τα αριστερά εάν η ίδια η επίσημη Αριστερά δεν είχε ενσωματωθεί στο πολιτικό καρτέλ του μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος.

3. Η καθεστωτική Αριστερά και Κεντροαριστερά, ακριβώς επειδή αποτελεί ενσωματωμένο μέρος του ισχύοντος καθεστώτος και του πολιτικού συστήματος υφίσταται και μάλιστα πολλαπλάσια τις συνέπειες της κρίσης του. Ο ίδιος ο λαός βλέπει έμπρακτα τις σχέσεις αυτής της Αριστεράς με το αστικό καθεστώς.

Στην Ελλάδα η Λυδία λίθος για όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς στάθηκε ο Δεκέμβρης, αφήνοντας έμμεσα κι αρνητικά το αποτύπωμά του καις τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου.

Πώς να μην χάσει το ΚΚΕ πάνω από 150.000 ψηφοφόρους, μέσα στην χειρότερη κρίση του καπιταλισμού, όταν αποδεικνύεται έμπρακτα, πιο πρόσφατα, στην εξέγερση του Δεκέμβρη, δύναμη στήριξης του καθεστώτος κατά των εξεγερμένων «κουκουλοφόρων», και μάλιστα «υπεύθυνη» δύναμη στήριξης και «σωφροσύνης» αναγνωρισμένη από το ίδιο το καθεστώς, την δεξιά κυβέρνηση, και τον Καρατζαφέρη της Ακροδεξιάς; Ποια αριστερή ρητορεία μπορεί να σβήσει το ανεξίτηλο στίγμα του δημοσιεύματος στον «Ριζοσπάστη» στα τέλη του Δεκέμβρη 2008 όπου έβγαινε λάδι ο ίδιος ο φονιάς Κορκονέας; Πιο νέο δρόμο ενάντια και πέρα από τον καπιταλισμό μπορεί να δείξει το ΚΚΕ όταν νεκρανασταίνει και δοξολογεί τον Στάλιν και τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του κινήματος; Τώρα κρύβει τα μάτια σαν στρουθοκάμηλος στην απώλεια σημαντικού μέρους της εκλογικής του βάσης, ικανοποιημένο στη μιζέρια του, που ξεπέρασε τον… ΣΥΡΙΖΑ και παρέμεινε στη τρίτη θέση στην ιεραρχία του αστικού κοινοβουλευτικού συστήματος.

Από την άλλη, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε με την διγλωσσία του, ιδιαίτερα στη διάρκεια του Δεκέμβρη, ότι δεν λειτουργεί σαν αντισυστημική δύναμη αλλά φιλοδοξεί να πάρει τη θέση που άφησε το ΚΚΕ και να γίνει, προπαντός στις κρίσιμες στιγμές, ο διαμεσολαβητής ανάμεσα στο καθεστώς και τις δυνάμεις που εξεγείρονται ενάντια στο καθεστώς και το αστικό κράτος. Εσωτερικά πολυδιασπασμένος, ευάλωτος στις πιέσεις από τα δεξιά, νομιμόφρων στην αστική δημοκρατία, είδε τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό του να οδηγούν σε φυγή δυνάμεων δεξιά κι αριστερά. Μεθυσμένος και στη συνέχεια πανικόβλητος από τις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ συνέλεξε τους καρπούς του οπορτουνισμού του: την διάψευση των εκλογικών του προσδοκιών και την καταβύθιση σε μια νέα κρίση.

Δεν μπορεί να υπάρξει μια άλλη Αριστερά, επαναστατική, κομμουνιστική και διεθνιστική που θα ανοίγει προοπτικές στο παρόν και το μέλλον, διασώζοντας ό,τι πολύτιμο υπάρχει στην κληρονομιά της Οκτωβριανής Επανάστασης και των άλλων σοσιαλιστικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα, εάν δεν ιδωθεί ξεκάθαρα και μαρξιστικά ότι το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνουν, για πολλοστή φορά, απλώς «λάθη», δεν δείχνουν απλώς κάποια «στρατηγική ανεπάρκεια», όπως λένε ορισμένοι σύντροφοι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, περιμένοντας ίσως να καλύψουν την «ανεπάρκεια» με την δική τους επάρκεια, υλοποιώντας και την ενωτική πρόταση Γλέζου για «κοινό ψηφοδέλτιο και κοινή δράση ΚΚΕ-ΣΥΝ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ»...

Σίγουρα υπάρχουν αγνοί κομμουνιστές και αγωνιστές στο ΚΚΕ αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά κανακεύοντας τις αυταπάτες τους, γίνεται κάποιος συνυπεύθυνος για τον εγκλωβισμό τους στους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς ενσωμάτωσης.

Η αποτυχία και των δύο κομμάτων της επίσημης κοινοβουλευτικής Αριστεράς στην Ελλάδα δεν πρέπει να χρεωθεί στην «ανωριμότητα» και την «καθυστέρηση» της ίδιας της εργατικής τάξης και του λαού. Χαρακτηριστικό δείγμα είναι η ερμηνεία που έδωσε στο διαδικτυακό κανάλι του Στέλιου Κούλογλου ο πανεπιστημιακός καθηγητής Γιώργος Ρούσης, πρώην υποστηρικτής του ΚΚΕ και στις τελευταίες ευρωεκλογές υποστηρικτής του ΑΝΤΑΡΣΥΑ :

«Γενικότερα, το γεγονός ότι η αριστερά δεν κατάφερε να πείσει και να προσελκύσει, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, οφείλεται, κατά τον Γ. Ρούση, ‘στο ίδιο το σύστημα που αποξενώνει-αποβλακώνει τους ανθρώπους, στην κυριαρχία της κυρίαρχης αστικής ιδεολογίας και στην ανεπάρκεια της επαναστατικής αριστεράς’ και προσθέτει ότι ‘το σύστημα παράγει μαλάκες’». (8-6-09, tvxs.gr)

Σίγουρα κάτι τέτοιο έχει τόση σχέση με τον μαρξισμό όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

4. Όσοι αριστεροί επενδύουν τις ελπίδες τους και φετιχοποιούν τις εκλογικές διαδικασίες μέσα στον καπιταλισμό, βουλιάζουν στη κρίση μετά την διάψευση των προσδοκιών κι αρχίζουν να μέμφονται την ίδια την πραγματικότητα. Το ΕΕΚ ποτέ δεν υποστήριξε ότι οι εκλογές μπορούν «να κλονίσουν τους πολιτικο-κοινωνικούς συσχετισμούς»: μπορούν μόνο να δώσουν μια απομονωμένη (και στρεβλή) εικόνα μιας μεταβατικής στιγμής της ταξικής πάλης που διαμορφώνει κι αναδιαμορφώνει πολιτικοκοινωνικούς συσχετισμούς. Ήταν, μήπως αυτοί οι «δυσμενείς συσχετισμοί» που προκάλεσαν την εξέγερση του Δεκέμβρη; Ή, μήπως τώρα έκλεισε ή κινδυνεύει να κλείσει το ρήγμα που άνοιξε ο Δεκέμβρης επειδή οι λαϊκές μάζες δεν ψήφισαν μαζικά ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Διάφοροι ιμπρεσιονιστές, ιδιαίτερα στην Αριστερά, βλέπουν στα αποτελέσματα των τελευταίων Ευρωεκλογών μια πλημμυρίδα της Δεξιάς και της ακροδεξιάς να κατακλύζει όλη την Ευρώπη. Μια κι η έκρηξη της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού δεν εκφράστηκε με μια μαζική υπερψήφιση της σοσιαλδημοκρατικής και σταλινογενούς Αριστεράς, βλέπουν μια επιστροφή στη δεκαετία του ’30, όταν το παγκόσμιο κραχ και η Μεγάλη Ύφεση έφεραν στην εξουσία τον Χίτλερ και τους φασίστες.

Δεν υπάρχει, όμως, Αιώνια Επιστροφή κι επανάληψη του Ίδιου στην Ιστορία. Η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, οι διεθνείς σχέσεις ανάμεσα σε κράτη και οι κοινωνικές σχέσεις ανάμεσα στις τάξεις, η θέση κι ο ρόλος του Κράτους-Έθνους κι έτσι του οικονομικού εθνικισμού είναι εντελώς διαφορετικά στις αρχές του 21ου αιώνα. Η εργατική τάξη στις μητροπόλεις δεν έχει υποστεί ακόμα καμιά ιστορική συντριβή σαν εκείνες που γνώρισε η Γερμανία και η Ιταλία της δεκαετίας του ’20 και του ’30. Πρέπει με μια σύγχρονη μαρξιστική ανάλυση της παγκόσμιας κρίσης να δούμε τη νέα και διαρκώς μεταβαλλόμενη πολιτική κατάσταση στη χώρα, στην Ευρώπη, στον κόσμο, μαζί και τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η ιστορική ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία όντως καταποντίστηκε στις 7 Ιουνίου. Στη Γερμανία, το SPD που συγκυβερνά με την Δεξιά «πέτυχε» τα χειρότερα αποτελέσματα από το τέλος του 2ου παγκόσμιου πολέμου. Στη Βρετανία το Εργατικό Κόμμα του Μπράουν που πριν μερικούς μήνες τον παρουσιάζανε σαν σωτήρα του συστήματος από την παγκόσμια κρίση, βούλιαξε άδοξα στην τρίτη θέση, μετά από ένα ξενοφοβικό «αντιευρωπαϊκό» κόμμα. Στη Γαλλία, το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατρακύλησε στο 16%, πλάι-πλάι με το εκτοξευμένο στα ύψη κόμμα των Πρασίνων του φιλοϊμπεριαλιστή Κον Μπεντίτ και του «αντιπαγκοσμιοποιητή» Μποβέ. Στην Ιταλία, η κεντροαριστερά κι οι «αριστεροί» σύμμαχοί της στην κυβέρνηση Πρόντι φρόντισαν ήδη από τα πριν να διαλύσουν την ιταλική Αριστερά.

Σοσιαλδημοκράτες και μεταλλαγμένοι, μετά το 1989, σταλινικοί στην Ευρώπη φρόντισαν να κάνουν δυσδιάκριτη έως εντελώς αόρατη την όποια διαφορά Αριστεράς και Δεξιάς στα μάτια και την ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων. Αυτοί πρωταρχικά ευθύνονται για το γεγονός ότι η Δεξιά συγκράτησε τις δυνάμεις της ή είχε μικρές απώλειες στις Ευρωεκλογές 2009, καθώς και για το γεγονός ότι η γενικευμένη λαϊκή δυσφορία διοχετεύτηκε εν μέρει στους «υπεράνω Δεξιάς και Αριστεράς», αλλά εντός των πλαισίων του καπιταλισμού «υπερταξικούς» Οικολόγους, κι ακόμα χειρότερα, στους διάφορους σχηματισμούς της ξενοφοβικής αντι-μεταναστευτικής ευρωπαϊκής άκρας Δεξιάς.

Η αντι-μεταναστευτική υστερία, προϊόν της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και της κρίσης της, χρησιμοποιείται από την αστική τάξη για να διασπάσει και να χειραγωγήσει τις μάζες. Οι ρεφορμιστές είτε είναι συνένοχοι είτε ανήμποροι να αντιμετωπίσουν την πίεση, αντίθετα τώρα -και στην Ελλάδα- ολοένα είναι και πιο διατεθειμένοι να συζητήσουν για περισσότερους αστυνομικο-στρατιωτικούς ελέγχους στη μετανάστευση κι ανακαλύπτουν τις «αρετές» και την «ειλικρίνεια» φτηνών δημαγωγών σαν τον Καρατζαφέρη.

Αν κάτι δείχνουν οι Ευρωεκλογές 2009, αντίθετα, είναι ότι ο ρεφορμισμός ούτε θέλει ούτε μπορεί να διεξάγει μια πάλη ενάντια την αντιδραστική Δεξιά και την ακροδεξιά, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, γιατί στις σημερινές συνθήκες, αυτή δεν είναι πάλη απλώς για δικαιώματα ή για την προάσπιση της αστικής δημοκρατίας αλλά ταξική πάλη για μια επαναστατική διέξοδο από την παγκοσμιοποιημένη ζούγκλα του κεφαλαίου και των Μητροπόλεών του.

Η εκλογική κατάρρευση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας δείχνει ότι δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για επιστροφή στο κεϋνσιανό κράτος πρόνοιας ούτε για άλλες ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτό κι όσοι ασαφοποιούν την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο ρεφορμισμό και την επανάσταση, εκλογικεύοντας τον δικό τους σκεπτικισμό κι αμφιταλάντευση, σπέρνουν σκεπτικισμό κι αμφιταλάντευση και δεν αποκομίζουν ούτε καν τα εκλογικά οφέλη που περιμένανε. Στις Ευρωεκλογές 2009 και ο ευρωπαϊκός κεντρισμός γνώρισε οδυνηρές διαψεύσεις με απογοητευτικά αποτελέσματα.

Με βασική εξαίρεση της Πορτογαλία και το ρεφορμιστικό Μπλόκο της Αριστεράς, η Ευρωπαϊκή Αντικαπιταλιστική Αριστερά και τα «πλατιά αντικαπιταλιστικά αριστερά σχήματά» της λαχανιάζουν. Η αριστερή σοσιαλδημοκρατική Αριστερά -Die Linke της Γερμανίας πήρε κάτω από τις δημοσκοπικές ενδείξεις ένα 7% και προπαντός στη Γαλλία το πολυδιαφημισμένο NPA -Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα του Μπεζανσενό- έπεσε πολύ κάτω από τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, σε ένα 4,88%, βλέποντας να το προσπερνάει ακόμα και το Μέτωπο της Αριστεράς, η συμμαχία του Γαλλικού ΚΚ με τους αριστερούς σοσιαλδημοκράτες του Μελανσόν κι ένα κομμάτι του ίδιου του ΝΡΑ...

5. Το εγχείρημα να φτιαχτεί και στην Ελλάδα μια «πλατιά αριστερή αντικαπιταλιστική συμμαχία» με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ευδοκίμησε και πολύ. Οι 22.000 ψήφοι στις Ευρωεκλογές του 2009 είναι λιγότεροι από το άθροισμα των 24.000 ψήφων του ΜΕΡΑ και της Αντικαπιταλιστικής Συμμαχίας του ΣΕΚ στις Ευρωεκλογές του 2004. Όσο κι αν κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία και την τακτική στρατηγική, σίγουρα αυτό το «πρώτο βήμα» δεν είναι και πολύ «ενθαρρυντικό». Διαψεύδει εκείνους που αναμένανε ένα πολυπόθητο εκλογικό άνοιγμα 30.000 ψήφων, πέρα από το άθροισμα των ψήφων του ΜΕΡΑ και του ΕΝΑΝΤΙΑ.

Αναζητώντας μάταια αυτό το εκλογικό άνοιγμα δώσανε ένα καταστροφικό πλήγμα στο ΜΕΡΑ, ενσωματώνοντάς το ουσιαστικά στο ΕΝΑΝΤΙΑ και αφήνοντάς το έρμαιο στα «καπελώματα» του αριστερού σοσιαλδημοκρατικού ΣΕΚ. Κι όλα αυτά, παρά τις προειδοποιήσεις του ΕΕΚ, μόνο και μόνο για ένα «πουκάμισο αδειανό»…

Το ΕΕΚ κατέβηκε ανεξάρτητο, για πρώτη φορά μετά 20 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων συμμετείχε στις εκλογές μαζί με το ΝΑΡ σε μετωπικά σχήματα (Λαϊκή Αντιπολίτευση, Μαχόμενη Αριστερά, ΜΕΡΑ), με ένα επαναστατικό μεταβατικό πρόγραμμα με στρατηγικό στόχο την εργατική εξουσία, την επαναστατική διάλυση της ΕΕ και τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Κατεβήκαμε μόνοι, χωρίς υλικά μέσα και μηχανισμούς, αποκλεισμένοι από τα ΜΜΕ, με «κομμένους» τους διεθνείς συντρόφους μας από τον Άρειο Πάγο, οπλισμένοι μόνο με τον κομμουνιστικό ενθουσιασμό των μελών μας, των υποστηρικτών μας και προπαντός της Οργάνωσης Επαναστατικής Νεολαίας και μιας πολύτιμης μερίδας της γενιάς του Δεκέμβρη. Τους ευχαριστούμε θερμά όλους και όλες: δείξανε κι αποδείξανε πώς παλεύουν οι Τροτσκιστές, οι ασυμβίβαστοι επαναστάτες κομμουνιστές διεθνιστές.

Πήραμε ένα 0,12 %, 6.048 ψήφους, τους μισούς από όσους πήρε όλο το ΜΕΡΑ στις εκλογές του 2007 (11.000) και στις ευρωεκλογές του 2004 (13.000). Δεν κομπάζουμε γι’ αυτό, έστω κι αν ήταν το καλύτερο ποσοστό που πήρανε οι Τροτσκιστές στη Μεταπολίτευση.

Δεν αλλάζουμε τη πορεία που έχουμε χαράξει: Θα διευρύνουμε τους διαύλους που ανοίξαμε στα πιο καταπιεσμένα στρώματα των εργαζομένων και των κατατρεγμένων, στη γενιά του Δεκέμβρη, προπαντός στην ταξική πρωτοπορία του προλεταριάτου για την οργάνωση των πιο καταπιεσμένων και επισφαλών κοινωνικών στρωμάτων της εργατικής τάξης. Για την αναδιάταξη της στρατηγικής των συνδικάτων για να αντιμετωπιστούν οι απολύσεις, οι διαθεσιμότητες, οι χρεοκοπίες. Χρειαζόμαστε ένα επιθετικό πρόγραμμα πάλης και όχι αμυντικές διακηρύξεις και διαρκείς συμβιβασμούς με τους εργατοπατέρες του υποταγμένου συνδικαλισμού. Παλεύουμε για την ταξική ενότητα και το Ενιαίο Μέτωπο των εργατών. Παλεύουμε για να έρθει όλη η εξουσία στα χέρια των εργατών

Η εργατική τάξη χρειάζεται το μοναδικό της όπλο, την οργάνωση και το Πρόγραμμα. Χρειάζεται την ταξική συνδικαλιστική οργάνωση και τα όργανα αυτο-οργάνωσής της, τις Επιτροπές Δράσης, αύριο τα Συμβούλια. Η εργατική τάξη κι η πρωτοπορία της χρειάζονται το δικό τους εργατικό επαναστατικό κόμμα και την επαναστατική Διεθνή.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ!

Το ΠΓ της ΚΕ του ΕΕΚ
9/6/09
eek.gr